Όχι στο ωράριο - λάστιχο!

Το έλεγε η λαϊκή παροιμία, αλλά ορισμένοι πήγαιναν να μας πείσουν ότι δεν ισχύει, ότι η καλή ημέρα από το πρωί φαίνεται. Όταν η υπουργός Παιδείας κ. Α. Διαμαντοπούλου ανακοίνωνε 800 «πρότυπα» ολοήμερα σε όλη τη χώρα γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων της τους συλλόγους διδασκόντων αυτών των σχολείων, κάποιοι (λέγε με ΠΑΣΚ) το θεωρούσαν πταίσμα, μικροπροβλήματα ενός νέου ξεκινήματος.
Όμως η κίνηση αυτή, να αγνοήσει πλήρως του συλλόγους διδασκόντων των σχολείων στα οποία θα εφαρμόσει τα πειράματά της η υπουργός και η κυβέρνηση, ήταν ενδεικτική των προθέσεων και της λογικής κυβέρνησης και υπουργού: Οι εκπαιδευτικοί είναι απλοί εκτελεστές των αποφάσεων που άλλοι παίρνουν γι’ αυτούς, δεν τους ρωτάνε για τίποτε, δεν τους υπολογίζουν για τίποτε. Έτσι φτιάχνουν το «νέο σχολείο», όπου θα είναι «πρώτα ο μαθητής», υποτίθεται. Είναι όμως «πρώτα ο μαθητής», όταν με το έτσι θέλω, χωρίς να τον ρωτήσουν, χωρίς να ρωτήσουν τους γονείς, υποχρεώνουν όλα τα παιδιά, ακόμη και τα πρωτάκια να κάνουν μάθημα μέχρι τις 2 και να μαθαίνουν Αγγλικά, πριν καν μάθουν τα Ελληνικά; Και μπορεί να είναι «πρώτα ο μαθητής», χωρίς κατάλληλα κτίρια, χωρίς γυμναστήρια, βιβλιοθήκες, αίθουσες διδασκαλίας, χωρίς αυλές καν σε πολλά σχολεία, με μειωμένα τα χρήματα για τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων κατά 70%, χωρίς μαγειρεμένο υγιεινό φαγητό στο ολοήμερο, όπου τα παιδιά τρώνε πάνω στα θρανία; Μπορεί τελικά να είναι «πρώτα ο μαθητής» χωρίς να είναι ταυτόχρονα «πρώτα ο δάσκαλος και η Παιδεία», εκείνος ο δάσκαλος που του έκοψαν το μισθό και δεν τον ρωτάνε καν για τις «μεταρρυθμίσεις» τους;
Κι αλήθεια, μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε πραγματική μεταρρύθμιση χωρίς λαϊκή συμμετοχή, χωρίς την ενεργό συμμετοχή των άμεσα ενδιαφερόμενων; Η μεγάλη μεταρρύθμιση του ’63 – ’64 έγινε μετά τη μεγάλη απεργία των δασκάλων, ικανοποιώντας τα αιτήματά τους για αύξηση των δαπανών για την Παιδεία, καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας στα σχολεία, κατάργηση των διδάκτρων, αύξηση των μισθών των εκπαιδευτικών. Γι’ αυτό τώρα μπορούμε να μιλάμε μόνο για «μεταρρύθμιση» σε εισαγωγικά, όταν αναφερόμαστε στο «νέο σχολείο» της κυρίας Διαμαντοπούλου και της κυβέρνησης.
Ήδη από τις πρώτες μέρες εφαρμογής του «νέου σχολείου» στα 800 σχολεία άρχισαν να φαίνονται και τα παρατράγουδα αναφορικά με το ωράριο των δασκάλων. Στελέχη της ΠΑΣΚ πρωταγωνιστούν σε πιέσεις στους συναδέλφους των «πρότυπων» ολοήμερων σχολείων να «συμπληρώνουν» ωράριο 3-4 το απόγευμα, στο ολοήμερο, μετά το φαγητό των παιδιών!
Η δικαιολογία είναι το «περίσσευμα ωρών» που παρουσιάζεται σε ορισμένους δασκάλους των «πρότυπων» ολοήμερων σχολείων. Με την εισαγωγή νέων εκπαιδευτικών ειδικοτήτων στο πρόγραμμα, παρουσιάζονται 1-2 ώρες «περίσσευμα» σε ορισμένους δασκάλους. Οι ώρες αυτές κάλλιστα θα μπορούσαν να καλυφθούν με ενισχυτική διδασκαλία εντός του ωραρίου 8 – 2, χωρίς να γίνει λάστιχο το ωράριό τους και να αναγκάζονται να παραμένουν στο σχολείο από το πρωί ως τις 4.
Η όλη υπόθεση που προέκυψε με το ωράριο των συναδέλφων στα νέα ολοήμερα, είναι ενδεικτική των προθέσεων της κυβέρνησης να μετατραπεί το ωράριό μας σε ωράριο - λάστιχο, να παρατείνεται κατά βούληση της κυβέρνησης, όπως ήδη γίνεται απόπειρα με την παράταση του ωραρίου των νηπιαγωγών. Σημειώνουμε ότι ακόμη και σήμερα δεν έχουν οι νηπιαγωγοί κατοχυρωμένο ωράριο.
Στο «νέο σχολείο» της κυβέρνησης επελαύνουν οι παλιές, ελαστικές εργασιακές σχέσεις, με τα ωράρια – λάστιχο, τη μείωση των μισθών, τις περικοπές στις δαπάνες για τα λειτουργικά έξοδα του σχολείου, με τους ωρομίσθιους – αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου.
Απέναντι σε αυτές τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης πρέπει να κατοχυρώσουμε το ωράριό μας, να διεκδικήσουμε μείωση ωραρίου και εξίσωση με αυτό των συναδέλφων της Β/θμιας Εκπ/σης, να πούμε όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, αύξηση του μισθού μας και των δαπανών για τη Δημόσια Δωρεάν Παιδεία.

5-10-2010

Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ)