Καμία περίοδος χάριτος για την κυβέρνηση

Την υπουργό Παιδείας είχαμε την «τύχη» να τη γνωρίζουμε από τη συμμετοχή της ως εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ στα Συνέδρια της ΔΟΕ. Ιδιαίτερα αποκαλυπτική ήταν στη Γ.Σ. της ΔΟΕ που έγινε στα τέλη του Ιουνίου, μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές και με το κλίμα της επικείμενης ανάληψης της κυβέρνησης από τότε.
Επειδή λοιπόν, η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται, καλό είναι να μάθουν οι εκπαιδευτικοί τι είπε τότε: Στις προτεραιότητες από τότε ήταν το ζήτημα της αξιολόγησης, για το εκρηκτικό στεγαστικό πρόβλημα των νηπιαγωγείων μας παρέπεμψε στην επίλυσή του με ορίζοντα …οκταετίας (!), για τις αυξήσεις στους μισθούς μάς συμπόνεσε και μας παρέπεμψε για «όταν το επιτρέψει η οικονομική κρίση», το 5% του ΑΕΠ για την Παιδεια θα είναι στόχος για το τέλος της 4ετίας (ό,τι ακριβώς έλεγε κι η κυβέρνηση της ΝΔ τόσα χρόνια!), το δε 1 δισεκατομμύριο που υποσχέθηκε για την πρώτη χρονιά διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ θα πήγαινε σε υποδομές κι επιμόρφωση.
Σε αυτές τις τοποθετήσεις της κ. Διαμαντοπούλου τότε, ο πρόεδρος της ΔΟΕ Γ. Μπράτης (ΠΑΣΚ) πήρε το λόγο (παρότι άλλες χρονιές μιλούσε ο πρόεδρος της Γ.Σ. κι όχι ο πρόεδρος της ΔΟΕ) και προχώρησε σε λεονταρισμούς μιλώντας για διπλάσιες μέρες απεργίας από το 2006, αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά μας από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Για να φτάσει σήμερα η πλειοψηφία του Δ.Σ. της ΔΟΕ (ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ) να προτείνει κοινό πλαίσιο με ολομέλεια Προέδρων των Διδασκαλικών Συλλόγων στα τέλη Νοεμβρίου (ξέρουν από καθυστερήσεις όπως και στο ποδόσφαιρο!), και με εισήγηση που δεν περιλαμβάνει ούτε καν 24ωρη απεργία!
Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται, και ΠΑΣΚ – ΔΑΚΕ ήδη κάνουν πλάτες στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη στάση τους.
Τι έγινε όμως στη συνάντηση της Δευτέρας 19/10/2009 με την Υπουργό –πλέον- Ά. Διαμαντοπούλου στην οποία ήταν παρόντες οι υφυπουργοί Χριστοφιλοπούλου και Πανάρετος;
ü Μηδέν εις το πηλίκο (για τους μισθούς)
Η ηγεσία του Υπουργείου αρνήθηκε με επιμονή να πει και να δεσμευτεί σε οτιδήποτε αφορά το οικονομικό ζήτημα. Μίλησε για ανισότητες στο δημόσιο τομέα, είπε «αν μου ζητήσετε αύξηση μπορεί να σας πω όχι γιατί υπάρχει κρίση…», και τόνισε με έμφαση ότι «υπάρχουν προτεραιότητες που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ειδικά για την παιδεία». Η Υπουργός παρέπεμψε στην κατάθεση του προϋπολογισμού, ξεκαθαρίζοντας έτσι ότι οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν να περιμένουν τίποτα άλλο πέραν της όποιας αύξησης δοθεί. Σ’ αυτή την κατεύθυνση ξεκαθάρισε ότι το ποσό του 1 δις δεν θα αφορά τους μισθούς μια και τόνισε ότι «θα δοθεί εκεί που θα δένεται με αποτελέσματα στο χώρο της παιδείας» και ξεχώρισε την επιμόρφωση.
ü Η αξιολόγηση πρώτη κυβερνητική προτεραιότητα
Στο θέμα της αξιολόγησης τόνισε ότι «το ζήτημα της αξιολόγησης είναι επείγον, είναι από τα πρώτα θέματα, δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχει». Διευκρίνισε-απείλησε ότι ο εκπαιδευτικός είναι μεν πρωταγωνιστής αλλά ο στόχος είναι το αποτέλεσμα και τόνισε ότι στο ολοήμερο σχολείο θα έχει ρόλο και λόγο ο γονιός, η αυτοδιοίκηση και οι παραγωγικές δυνάμεις.. Η αντίληψη «των κινήτρων και της επιβράβευσης αυτών που ξεχωρίζουν» που διαχέεται στις προγραμματικές δηλώσεις αλλά και που δηλώθηκε στη συνάντηση είναι η ωμή παραδοχή της σύνδεσης του μισθού με την αξιολόγηση.
ü Μίλησε εκτεταμένα για το ευέλικτο σχολείο της αγοράς
Επανάφερε την τοποθέτησή της στην 78η Γ.Σ. για σχολείο με δυνατότητα ευελιξίας στο 10-15% του προγράμματός του για αρχή στα πλαίσια του ενιαίου εθνικού προγράμματος. Έδωσε έμφαση στη συνεργία εννοώντας ότι θα γίνεται διαχείριση του προσωπικού μεταξύ 2 και 3 σχολείων. Πρόκρινε την πιλοτική εφαρμογή αλλά και πιλοτικές εφαρμογές διαφόρων τύπων ολοημέρων μέχρι να καταλήξουν σε έναν.
ü Δεν τοποθετήθηκε καθόλου στα ζητήματα των νηπιαγωγείων
Σε καμία απολύτως δέσμευση δεν προχώρησε η ηγεσία του ΥΠΕΠΘ σχετικά με την προσχολική αγωγή. Σε ερωτήματα που τέθηκαν και αφορούσαν την ίδρυση νέων νηπιαγωγείων για φέτος και τη νομοθετική κατοχύρωση του ωραρίου των νηπιαγωγών, δε δόθηκε καμία απάντηση. Σχετικά με την εγκύκλιο τις 2 Οκτώβρη που και για φέτος δεν απαιτεί βεβαίωση για την παρακολούθηση στα νηπιαγωγεία, έγινε ιδιαίτερη συζήτηση αλλά ούτε σε αυτό ούτε στην ακύρωση της Υπουργικής απόφασης για τους όρους αδειοδότησης νηπιαγωγείων δεν ήθελε να δεσμευτεί η Διαμαντοπούλου χωρίς να ενημερωθεί.
ü Δεν τοποθετήθηκε καθόλου για την ωρομισθία
Ξεχάστηκαν εντελώς οι προεκλογικές δηλώσεις περί της κατάργησης της ωρομισθίας. Αξιοπρόσεχτη ήταν η παντελής απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στα ζητήματα της ελαστικής εργασίας στη δημόσια εκπαίδευση, των ωρομίσθιων εκπ/κών. Σε ερωτήσεις που τέθηκαν αν φέτος θα μειώσει τον αριθμό των ωρομισθίων προσλαμβάνοντας έστω αναπληρωτές, αν δεσμεύεται ότι δε θα χωρίζουν μια θέση σε δυο ωρομίσθιους καθώς επίσης και για να διευκρινίσει την τοποθέτησή της στις προγραμματικές δηλώσεις περί ολοημέρου με μόνιμο προσωπικό στα βασικά μαθήματα(!!!), καθώς επίσης και για το ζήτημα του χρόνου πληρωμής, δε δόθηκε καμία απάντηση.
ü Για τις δαπάνες για την εκπαίδευση
Αποκαλυπτική ήταν η τοποθέτηση της Υπουργού ότι το 1 δις δε θα είναι μόνο εθνικό κονδύλι αλλά και κονδύλι μέσω των δημοσίων επενδύσεων του προϋπολογισμού. Μόνο που στον προϋπολογισμό στα κονδύλια των δημοσίων επενδύσεων καταγράφονται βασικά τα ευρωπαϊκά κονδύλια. Δήλωσε επίσης ότι το ποσό αυτό θα δοθεί εκεί που θα δένεται με αποτελέσματα στο χώρο της παιδείας, ξεχωρίζοντας την επιμόρφωση ενώ κράτησε σαφείς αποστάσεις απ’ όσους ελπίζουν σε χρήση του ποσού αυτού για μισθολογικές αυξήσεις.
ü Δεν απάντησε σε ερώτηση που αφορούσε τη συνέχιση των σεμιναρίων των 400 ωρών.
(Τα γνωστά επί πληρωμή Σεμινάρια Ειδικής Αγωγής που οργανώνουν καθηγητές ΑΕΙ θησαυρίζοντας και με τα οποία μπορεί κανείς να διορίζεται σε θέση Ειδικής Αγωγής. Πρόκειται για στυγνή εκμετάλλευση της ανάγκης αδιόριστων για εργασία, τη στιγμή μάλιστα που υπάρχουν μόνιμοι …αναπληρωτές εδώ και χρόνια απόφοιτοι Ειδικής Αγωγής.
ü Για τα κενά
Δήλωσε ότι θα υπάρχει άμεση κάλυψη μόνο των απολύτως αναγκαίων, αμφισβητώντας τους αριθμούς που δίνουν οι υπηρεσίες και δηλώνοντας ότι τους αμφισβητεί και το Υπουργείο οικονομικών. Ήταν όμως εξαιρετικά αποκαλυπτική για τον τρόπο που προκρίνει να καλύψει τα κενά: με «κάποιες προσλήψεις που ενέκρινε το οικονομικών, με συμπλήρωση ωραρίου από τους εκπαιδευτικούς που δε συμπληρώνουν, με το να πηγαίνουν οι εκπαιδευτικοί σε δυο σχολεία όταν δεν έχουν συμπληρώσει το ωράριό τους και με ανάκληση των αποσπάσεων που έχουν γίνει σε υπουργεία και άλλους οργανισμούς».
ü Δήλωσε ακόμα ότι πολιτικές θέσεις είναι μόνο οι περιφερειακοί διευθυντές και άρα δεν έχει πολύ δουλειά με αλλαγές, δίνοντας έτσι το σήμα ότι δε θ’ αλλάξει τώρα τα στελέχη εκπαίδευσης. Μίλησε για επιλογή στελεχών με αντικειμενικά κριτήρια αλλά και αξιοκρατία τονίζοντας ότι «μπορεί κάποιος να έχει δυο μεταπτυχιακά αλλά στην τάξη να μην μπορεί να σταθεί», αφήνοντας έτσι ανοιχτό το δρόμο για ρυθμίσεις που θα ενισχύουν τις κομματικές-κρατικές επιλογές.
ü Για τα ζητήματα των αποσπάσεων-μεταθέσεων μίλησε για ανάκληση των αποσπάσεων σε υπουργεία κ.λπ. και ότι συζητά τους όρους αλλαγής του θεσμικού πλαισίου.
Η Υπουργός δήλωσε ότι ο διάλογος θα συνεχιστεί, θα ολοκληρωθεί στα τέλη του Νοέμβρη και θα αξιοποιήσει τα πορίσματά του.
Στη βάση των εκπαιδευτικών η οργάνωση της αντίστασης και του αγώνα
Καμιά περίοδος χάριτος στην κυβέρνηση λοιπόν. Η Δημόσια Δωρεάν Παιδεία δεν μπορεί να περιμένει! Πάντα υπάρχει μια καλή δικαιολογία για να μη δίνονται λύσεις στα προβλήματα της Δημόσιας Παιδείας. Πότε η κρίση, πότε κάτι άλλο. Όμως η Δημόσια Δωρεάν Παιδεία είναι επένδυση στο μέλλον αυτού του τόπου. Απέναντι στο συνένοχο συνδικαλισμό της υποταγής και της συναίνεσης, αντιτάσσουμε τα οικονομικά, εργασιακά κι ασφαλιστικά δικαιώματα του κόσμου της εργασίας, των μαθητών και της νεολαίας, αντιτάσσουμε τις ανάγκες μας για ένα ενιαίο 12χρονο σχολείο για όλους, χωρίς αποκλεισμούς, διακρίσεις, κατηγοριοποιήσεις, χωρίς φραγμούς κι αξιολογήσεις, που θα σέβεται τα δικαιώματα, τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντα των μαθητών, που θα είναι ανοιχτό στην εργαζόμενη πλειοψηφία κι ορμητικά κλειστό στο μεσαίωνα της αγοράς, που θα προσφέρει ολόπλευρη γνώση κι όχι υποταγή στην αμάθεια της κατάρτισης, που θα μορφώνει, θα καλλιεργεί και δε θα ακρωτηριάζει στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της προσαρμογής στην αγορά, για ένα σχολείο που θα απελευθερώνει και δε θα χειραγωγεί.

Με τη μαζική, ενωτική δράση των εκπ/κών, με διαδικασίες βάσης, με πανεκπαιδευτικό συντονισμό, για αποφασιστικούς, μαχητικούς απεργιακούς αγώνες διάρκειας, οργανώνουμε την απάντηση του κινήματός μας.

20 Οκτωβρίου 2009

Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ)

Προς νεοδιόριστους, επιστολή 1η

Συναδέλφισσα,συνάδελφε
Σε καλωσορίζουμε στην εκπαιδευτική κοινότητα και σου ευχόμαστε καλή δύναμη. Για να φτάσεις εδώ πέρασες πολλά, φάσεις ,ρόλους..
Ίσως την ομηρία του αναπληρωτή: «για όλες τις δουλειές» το χειμώνα και χωρίς δουλειά το καλοκαίρι.
Του ωρομίσθιου των 7 ευρώ , που τα πληρωνόσουν όποτε και αν ήθελαν, μισή δουλειά - μισή ζωή, ζωή με το κομμάτι δηλαδή, όνειρα κομμάτια, τα σχέδια, οι σχέσεις από την αναβολή στη ματαίωση…
Του κυνηγού μορίων: «κρουαζιέρα» στα νησιά, στα …όρη στα βουνά, στους διαδρόμους των διευθύνσεων…
Άλλοι ακόμα χειρότερα: στις μεσαιωνικές εξοντωτικές συνθήκες δουλειάς στον ιδιωτικό τομέα.
Ίσως υποβλήθηκες στην εξευτελιστική διαδικασία του ΑΣΕΠ όπου ο αγώνας για την εισαγωγή, τα χρόνια , οι κόποι και το πτυχίο του πανεπιστημίου ακυρώνονται σε μερικές ώρες νέας «εξεταστικής» με φροντιστήρια για πτυχιούχους.
Για να κριθείς «ικανός» «άξιος», διοριστέος. Από ποιόν, γιατί …
Για να νοιώσεις τι εστί αξιολόγηση, να πάρεις εσύ την ευθύνη για το μη διορισμό(!), «αποτυχαίνοντας» στα 23!
Θέλουν να περάσεις το κατώφλι του σχολείου ήδη κουρασμένος, υποταγμένος, ολιγαρκής, συμβιβασμένος, να λες: 900 και κάτι ευρώ το μήνα στα 25 είναι μάλλον καλά.. ούτε ανασφάλεια ούτε ανεργία πια, δες τι γίνεται «έξω», μη την ψάχνεις…

να δεις τι σου ‘χω για μετά…
Κι όμως…, γρήγορα θα διαπιστώσεις ότι δεν «καθάρισες». Όλο και πιο έντονα και βίαια θα το αισθανθείς κάθε μέρα, σε κάθε ζήτημα.
Το δικαίωμα και η ανάγκη για μια ασφαλή, αξιοπρεπή, δημιουργική εργασία σε ένα σύγχρονο, δημόσιο, δωρεάν σχολείο θα φαντάζει ολοένα και πιο μακρινό όνειρο. Μέχρι να γίνει κρυφό, άπιαστο και μετά να το ξεχάσεις τελείως…

Τις πρώτες μέρες κιόλας θα συναντήσεις την «αξιοκρατία» και την «διαφάνεια» στις τοποθετήσεις των ΠΥΣΠΕ. Θα γνωρίσεις τους προϊσταμένους, τους αιρετούς και τους συνδικαλιστές της διοίκησης, της εξουσίας. Θα σε χτυπάνε φιλικά την πλάτη, θα σου «ψιθυρίζουν» συμβουλές και υποσχέσεις: «κατόπιν ενεργειών μου». Αυτοί που είχαν εξαφανιστεί όταν καταργούσαν την επετηρίδα. Αυτοί που λυσσαλέα αρνιόντουσαν να γραφτούν οι ωρομίσθιοι στους συλλόγους, που κρύβουν κενά για ημετέρους, που «οργιάζουν» στις ρουσφετολογικές αποσπάσεις.

Μετά θα … «επιμορφωθείς» μέσα στον Αύγουστο, με διαδικασίες express.
Θα ακούσεις για το καθηκοντολόγιο που επιτάσσει «τάξη κι υποταγή» στις άνωθεν εντολές. Τον «προγραμματισμό» – έλεγχο του διδακτικού έργου. Θα ακούσεις μόνο τα «πρέπει» ,να «ερμηνεύουν» το θεσμικό πλαίσιο όπως τους βολεύει.
«Eπιμορφωμένος» πλέον θα ξεκινήσεις την εκπαιδευτική σου πράξη βιώνοντας το φτηνό, εντατικοποιημένο, αυταρχικό, σχολείο. Υποταγμένο στη λογική της αγοράς Πολιορκημένο από εταιρείες, χορηγούς, και τις κατευθύνσεις της ΕΕ.

Θα ζήσεις το άγχος για να βγει η ύλη - «τέρας» των νέων βιβλίων που μπερδεύει τους μαθητές σου, τους φορτώνει με τεράστιο όγκο ασύνδετων πληροφοριών μακριά από την ολοκληρωμένη δημιουργική γνώση. Το άγχος των παιδιών για τις συνεχείς αξιολογήσεις, μηχανισμός αποθάρρυνσης και κατηγοριοποίησης από τα μικρά τους χρόνια. Θα απαιτήσουν να εφαρμόσεις υποχρεωτικά την περίφημη «διαθεματικότητα» ή άλλα προγράμματα, έρημος και μόνος, χωρίς μέσα. Αντί για στήριξη θα υποστείς και συ με τη σειρά σου την «αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου» που θέλουν λέει να τη συνδέσουν με το μισθό σου.
Αυτόν που θα «τρέχει» μετά από μήνες. Μισθό πείνας, στα όρια της φτώχειας που θα παραμείνει ο ίδιος στην καλύτερη περίπτωση τα επόμενα χρόνια. Γιατί οι μισθοί παγώνουν, τα επιδόματα περικόπτονται, οι κοινωνικές δαπάνες συνθλίβονται. Όπως και όλες οι κατακτήσεις των εργαζομένων τα τελευταία χρόνια. Στην αρχή για να πληρώσουμε την ανάπτυξη τους τώρα την κρίση τους. Οικονομική φρίκη και κοινωνικός μεσαίωνας! Ο αντιδραστικός αστικός συνασπισμός εξουσίας ΝΔ –ΠΑΣΟΚ –κεφαλαίου- Ε.Ε. σε απόλυτη συμφωνία με τις οδηγίες του ΟΟΣΑ και του ΔΝΤ σαρώνει κάθε ίχνος κοινωνικού δικαιώματος. Θυσιάζουν τα πάντα στο βωμό της αγοράς και του κέρδους, βουτηγμένοι ως το λαιμό στα σκάνδαλα και τη διαφθορά. Ετοιμάζουν καινούργιο μισθολόγιο με τον ανατριχιαστικό διαχωρισμό παλιών και νέων που προβλέπει καθήλωση του μισθού των νεοπροσλαμβανομένων στα επίπεδα του ιδιωτικού τομέα! Εξίσωση προς τα κάτω αυτό είναι το όραμα τους. Καταργούν ακόμα και την υποτυπώδη δωρεάν περίθαλψη. Άχρηστο μάλλον το νέο…βιβλιάριο. Τα όρια συνταξιοδότησης όλο και ανεβαίνουν, ενώ οι συντάξεις μειώνονται. Θα δεις αγχωμένους συναδέλφους που «θέλουν να προλάβουν» να βγουν στη σύνταξη πριν τους «πιάσει» το νέο ασφαλιστικό. Eνώ εσύ θα διανύσεις πάνω από 40 χρόνια και αν…
Πρέπει να ξέρεις ότι αν αυτές οι επιδιώξεις δεν έχουν περάσει εκτεταμένα μέχρι τώρα, οφείλεται στο γεγονός ότι στο χώρο της εκπαίδευσης δόθηκαν μάχες με πιο πρόσφατες την μεγάλη απεργία των δασκάλων, του ασφαλιστικού, το φοιτητικό κίνημα ενάντια στον νόμο πλαίσιο και το άρθρο 16. Το κίνημά μας επέβαλε τους χιλιάδες διορισμούς στην εκπαίδευση όλα τα προηγούμενα χρόνια. Έβαλε φρένο στην περικοπή θέσεων εργασίας. Αντιστέκεται στην ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων. Καθυστερεί την κατάργηση της μονιμότητας. Αποκρούει την αξιολόγηση για πάνω από 15 χρόνια..
Σήμερα απαιτούνται ακόμα πιο σκληροί, μαχητικοί, συντονισμένοι, αποφασιστικοί αγώνες για να αλλάξουμε το σχολείο, την κοινωνία και τη ζωή που μας επιβάλλουν.

Σε καλούμε να μπεις στο σχολείο με ψηλά το κεφάλι. Μην περιμένεις από τη διοίκηση και το Διευθυντή να σου πουν τι δικαιούσαι. Να αμφισβητείς και να ψάχνεις. Να διεκδικείς το δίκιο σου και να λες αυτό που πιστεύεις, αντί να το «καταπίνεις», επειδή οι άλλοι, παλιότεροι, «ξέρουν». Ενημερώσου για τα δικαιώματά σου και έλα σε επαφή με το σύλλογό σου και με την Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ).

Διάλεξε το συλλογικό δρόμο για την αντιμετώπιση των προβλημάτων. Γύρισε την πλάτη στο ατομικό βόλεμα και το ρουσφέτι της διοίκησης αλλά και της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας που σε θέλει σιωπηλό ψηφοφόρο της. Ένωσε τους προβληματισμούς σου, τη δύναμή σου και τη δράση σου με όλους εκείνους που υποστηρίζουν την αυτοοργάνωση και την εσωτερική δημοκρατία, την ανεξαρτησία από το κράτος και τους μηχανισμούς του, την εναντίωση στις αντιλαϊκές και συντηρητικές πολιτικές, τη ρήξη με τις λογικές της συναίνεσης και της υποταγής.

Η δύναμή μας είναι η συλλογική μας στάση και δράση.

Τα εκλεγμένα μέλη της ΕΑΚ στο ΔΣ του Συλλόγου Δασκάλων & Νηπιαγωγών και το ΠΥΣΠΕ Χανίων είναι:

Ποντικάκης Φώτης, γραμματέας του Δ.Σ. του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Ν. Χανίων, Τμήμα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (τηλ. 28210-28405), κιν. 6973692680
Ρίζος Σεραφείμ, μέλος του ΔΣ, 5ο ΔΣ Χανίων, τηλ. 28210- 94171, κιν. 6972715314
Σταμελάκη Βαγγελιώ,, νηπιαγωγός, μέλος του ΔΣ, τηλ. κιν. 6976 283462
Σπαντιδάκης Βαγγέλης, Αιρετός στο ΠΥΣΠΕ Χανίων, κιν. 6945 290549, 28210-75778, 16ο ΔΣ Χανίων (τηλ. 28210-97348)

.Ποια είναι η ΕΑΚ: Η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ) είναι μια ανεξάρτητη, αυτόνομη συνδικαλιστική κίνηση στο χώρο του Συλλόγου Δασκάλων & Νηπιαγωγών Ν. Χανίων. Δεν είναι παρακλάδι ή κλαδική κανενός κόμματος ή οργάνωσης, αποτελεί συσπείρωση της βάσης, ανθρώπων που μπορεί να ψηφίζουν διάφορα κόμματα στις βουλευτικές εκλογές, ανθρώπων που ιδεολογικά κινούνται στους χώρους της Αριστεράς και της Οικολογίας, αλλά και ανθρώπων που πιστεύουν ότι ο συνδικαλισμός πρέπει να είναι αυτόνομος κι όχι κομματικά κατευθυνόμενος, ότι η δύναμη είναι στη βάση, στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, στις συνελεύσεις. Οδηγός μας η κοινή δράση για τα προβλήματα των εργαζόμενων εκπαιδευτικών, η αλληλεγγύη με άλλους εργαζόμενους ενάντια στην ολιγαρχία του πλούτου και την κυριαρχία της αγοράς, η υπεράσπιση της Δημόσιας Δωρεάν Παιδείας.

Γιατί εν κρυπτώ επίσκεψη του διευθυντή του ΟΣΚ;

Πληροφορηθήκαμε από τις εφημερίδες τα της επίσκεψης του Διευθύνοντος Συμβούλου του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων στα Χανιά. Κατόπιν εορτής, έτσι ώστε η επίσκεψη να λειτουργήσει επικοινωνιακά και μόνο υπέρ της κυβέρνησης, να μην προλάβουν οι φορείς του Νομού να ενημερωθούν και να ενημερώσουν τον υπεύθυνο του ΟΣΚ για τα προβλήματα σχολικής στέγης στα Χανιά.
Προφανώς, η επίσκεψη είχε χαρακτήρα εξαγγελιών και μόνο. Δεν ήρθε να ακούσει, παρά μόνο τους κομματικούς φίλους. Και προφανώς δεν ήρθε να φέρει καλά νέα για πάμπολλα προβλήματα σχολικής στέγης στο Ν. Χανίων, οπότε επέλεξε, όπως λέει και το τραγούδι, «αφού δεν είχε νέα ευχάριστα να πει, καλύτερα να μη μας πει κανένα.». Διότι οι εξαγγελίες 4 όλων κι όλων νέων σχολικών μονάδων, με Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) κι αυτές, δεν αποτελούν ευχάριστα νέα.
Δεν ήθελε προφανώς ο υπεύθυνος του ΟΣΚ να επισημάνουν οι εκπρόσωποι των εκπαιδευτικών ορισμένες αλήθειες για τα προβλήματα σχολικής στέγης, οπότε φρόντισε να μην τους καλέσει. Έτσι αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση τη δημοκρατία. Κατά τα άλλα, υποτίθεται ότι επιδιώκει το διάλογο στο Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας, όμως καθημερινά φροντίζει να απαξιώνει τους εκπαιδευτικούς και τα σωματεία τους, λειτουργώντας ακριβώς όπως ο διευθυντής του ΟΣΚ: Αγνοώντας τους και προβαίνοντας σε εξαγγελίες και μόνο. Γι’ αυτό λέμε ότι ο πολυδιαφημισμένος «εθνικός διάλογος» είναι μια απάτη, γιατί καθημερινά αποδεικνύουν με τις πράξεις τους ότι δεν ενδιαφέρονται να ακούσουν, μόνο να εφαρμόσουν την προαποφασισμένη πολιτική τους.
Τι δεν ήθελε ν’ ακούσει ο ΟΣΚ και η κυβέρνηση;
· Ούτε κουβέντα για τα δεκάδες νηπιαγωγεία των Χανίων που στεγάζονται σε υπόγεια, ισόγεια πολυκατοικιών και ακατάλληλους ενοικιαζόμενους χώρους. Πότε προβλέπει ο ΟΣΚ να χτιστούν κτίρια κατάλληλα γι’ αυτά;
· Πότε προβλέπει να τελειώσουν τα έργα στην οδό Κοραή, όπου γίνονται επισκευές για αντισεισμική προστασία; Πότε θα επιστρέψουν τα δυο δημοτικά σχολεία στα κτίριά τους;
· Πότε θα δώσει η κυβέρνηση τα χρήματα που χρειάζονται για να αγοραστεί το υπόλοιπο οικόπεδο και να χτιστεί το 18ο Δημοτικό Σχολείο Χανίων;
· Πότε θα παραχωρήσει η κυβέρνηση το Στρατόπεδο Μαρκοπούλου ολόκληρο και θα προχωρήσει η ανέγερση του 20ού Δημοτικού Σχολείου Χανίων που σήμερα φιλοξενείται στο 8ο Δημοτικό Σχολείο δημιουργώντας ένα γιγάντιο συγκρότημα με μια μικρή αυλή, ενώ θα μπορούσε αν βρίσκεται μέσα σε χώρο πρασίνου;
· Πότε θα αυξηθούν οι δαπάνες για την Παιδεία που μειώνονται αντί να αυξάνονται από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ώστε να λυθεί το πρόβλημα σχολικής στέγης;
· Πότε θα εκσυγχρονιστούν τα σχέδια σχολικών κτιρίων του ΟΣΚ, ώστε να συμπεριλαμβάνουν εκτός από αίθουσες διδασκαλίας, επιπλέον αίθουσες βιβλιοθήκης, ολοήμερου, φροντιστηριακού τμήματος, ξεκούρασης και εστιατορίου για τα παιδιά των ολοήμερων τμημάτων, εργαστήρια, πράσινο και δέντρα στην αυλή, εφαρμογές ήπιων μορφών ενέργειας;
· Πόσο παραπάνω θα κοστίζουν τα σχολικά κτίρια που κατασκευάζονται με ΣΔΙΤ;Ελπίζουμε ακόμη ότι η συμφωνία με τους ιδιώτες δεν προβλέπει ορισμένα από αυτά που έχουν εξαγγελθεί, όπως η χρήση του σχολικού χώρου στις διακοπές και τα απογεύματα από τον ιδιώτη για δικούς του σκοπούς. Διότι, τότε, δεν θα αργήσει η μέρα που ο χώρος του δημόσιου σχολείου θα μετατρέπεται σε χώρο ιδιωτικού φροντιστηρίου ή κολλεγίου το βράδυ και στις διακοπές. Πέρα από τον εξευτελισμό του δημόσιου σχολείου και του χώρου του που θα σήμαινε κάτι τέτοιο, θα πρόκειται για συγκρουόμενες, ανταγωνιστικές μεταξύ τους λειτουργίες. Ο χώρος του δημόσιου σχολείου πρέπει να παραμείνει δημόσιος, για δημόσιο όφελος και μόνο.

Φώτης Ποντικάκης

Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Ν. Χανίων

Εκλεγμένος με το ψηφοδέλτιο της Ενωτικής Αγωνιστικής Κίνησης (ΕΑΚ)

26 Ιουλίου 2009

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΥΛΛΟΓΟΥ 2009

Τα αποτελέσματα των εκλογών του Μαϊου του 2009 για την ανάδειξη Δ.Σ. του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Ν. Χανίων

ΠΑΣΚ 289 - 4 έδρες
Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ) 275 - 3 έδρες
ΔΑΚΕ 188 - 1 έδρα
ΕΣΑΚ 92 - 1 έδρα
Αγων. Κινήσεις 23 - Καμία έδρα
Λευκά - άκυρα 48

Διακήρυξη ΕΑΚ για τις εκλογές για ΔΣ του Συλλόγου και Αντιπροσώπους για της ΓΣ της ΔΟΕ

Μας κλέβουν τη ζωή!
Την κρίση να πληρώσουν κεφάλαιο και τράπεζες
Συναδέλφισσες – συνάδελφοι
Οι φετινές εκλογές για το διοικητικό συμβούλιο του Συλλόγου μας και για τους αντιπροσώπους στην 78η Γ.Σ. της Δ.Ο.Ε. γίνονται μέσα σε συνθήκες άγριας οικονομικής κρίσης και άγριας επίθεσης από την πλευρά του κεφαλαίου στα εργασιακά, ασφαλιστικά, κοινωνικά και δημοκρατικά μας δικαιώματα.
Από την «ισχυρή Ελλάδα» του Σημίτη περάσαμε στη «θωρακισμένη οικονομία» του Αλογοσκούφη για να καταλήξουμε στα πρόθυρα της κατάρρευσης, όπου «δεν υπάρχουν κεκτημένα» κατά τη ρήση του επίτιμου προέδρου της ΝΔ κ. Μητσοτάκη.
Εξαιτίας αυτής της «θωράκισης», θα δούμε φέτος τους μισθούς μας να μειώνονται λόγω της πολιτικής των μηδενικών αυξήσεων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση. Μισθοί βέβαια που έχουν ήδη κουρελιαστεί λόγω της ακρίβειας, όλο το προηγούμενο διάστημα. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, κυβερνητικές πηγές έχουν αρχίσει να διαρρέουν έκτακτα μέτρα όπως η περικοπή του 13ου μισθού, η παρακράτηση μισθού από τους νεοπροσληφθέντες και η αναστολή για φέτος σε ορισμένες κατηγορίες Δημοσίων Υπαλλήλων της μισθολογικής ωρίμανσης, τις αυξήσεις δηλαδή από αλλαγή του Μ.Κ..
Με τις περιβόητες «μεταρρυθμίσεις» τους έχουν φέρει τα ασφαλιστικά μας ταμεία στα πρόθυρα της διάλυσης. Το δικαίωμα στην κοινωνική ασφάλιση αμφισβητείται πλέον σοβαρά και προκρίνεται για το Δημόσιο η επαγγελματική και όχι η κοινωνική ασφάλιση, πράγμα που θα σημάνει ότι το κράτος θα πάψει να εγγυάται το ύψος των συντάξεών μας, το οποίο θα καθορίζεται από τις χρηματιστηριακές αποδόσεις των αποθεματικών των ταμείων, ανοίγοντας το δρόμο για την ιδιωτική ασφάλιση.
Αυξάνουν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών, από 5 έως 17 χρόνια την ίδια στιγμή που η κυβερνητική πλειοψηφία της Διοίκησης του ταμείου των Δημοσίων Υπαλλήλων ζητά να περικόψει μισό μηνιάτικο από το μισθό μας προκειμένου να καλύψει την αδυναμία να δώσουν το εφάπαξ σε 15.500 εργαζόμενους που περιμένουν για τη χορήγησή του.
Σε αυτή την κατάσταση έχουν οδηγήσει οι αντιασφαλιστικοί νόμοι που ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Ν.Δ. πέρασαν στο παρελθόν, κάνοντας τις πλάτες σε αυτούς που έφαγαν τα λεφτά από τα ταμεία, που τα έπαιξαν στο χρηματιστήριο, τα έκαναν δομημένα ομόλογα και πάνω απ’ όλα προκρίνοντας την ανασφάλιστη εργασία και μη καταπολεμώντας την εισφοροδιαφυγή κράτους και εργοδοτών.
Ο μήνας που ζωντάνεψε την ελπίδα!
Από το βράδυ της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου σε όλα τα αστικά κέντρα της χώρας ξεσπά ένα ασταμάτητο ποτάμι οργής. Ήταν η αφορμή για να γίνει η λύπη και η αγανάκτηση χιλιάδων νέων, διαμαρτυρία, αμφισβήτηση και κίνημα. Ήταν η αφορμή για να γεννηθεί ο Δεκέμβρης, η πρώτη εξέγερση της κρίσης, όπως πολλοί την ονόμασαν.
Η εξεγερμένη γενιά των 15άρηδων αντάμωσε στους δρόμους του αγώνα με τους φοιτητές, τους νέους εργαζόμενους, τους μετανάστες, τους εργαζόμενους γονείς βροντοφωνάζοντας πως δεν πάει άλλο, πώς πρέπει να πάει αλλιώς!
Τίποτα πια δε θα είναι το ίδιο. Η δολοφονία του Αλέξη άνοιξε τη ρωγμή από την οποία εκλύθηκε όλη η συσσωρευμένη κοινωνική ένταση για τη χειροτέρευση των όρων δουλειάς και ζωής, για την οικονομική κρίση, την άγρια καταστολή των κοινωνικών εκρήξεων, για τη διαφθορά του συνασπισμού εξουσίας.
Σε όλη τη Ελλάδα, σε κάθε γειτονιά και πόλη ο αγώνας είχε τα συνθήματά του, το χώρο αναφοράς και διαλόγου του. Οι καταλήψεις σχολών, δημόσιων κτιρίων και χώρων σε κάθε περιοχή και η μετατροπή τους σε κέντρα αγώνα έπαιξαν κομβικό ρόλο. Ο Δεκέμβρης όμως ξεπέρασε τα εθνικά σύνορα και τράβηξε τα μάτια ολόκληρου του κόσμου πάνω του. Ένα πολυπλόκαμο διεθνές κύμα αλληλεγγύης ακολούθησε σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, από τις ευρωπαϊκές μητροπόλεις μέχρι τα βουνά του Μεξικού.
Γι αυτά ακριβώς τα εκρηκτικά χαρακτηριστικά του ο Δεκέμβρης αντιμετωπίστηκε με τέτοια κτηνωδία και συκοφάντηση. Γιατί έρχεται σαν εικόνα από το μέλλον! Όσο οι αιτίες συνεχίζουν να υφίστανται, τόσο οι φωτιές του Δεκέμβρη θα φουντώνουν στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και σ’ όλο τον κόσμο.
Η Δημόσια Παιδεία στο στόχαστρο
Οι δαπάνες για την παιδεία έχουν φτάσει στο ιστορικό ναδίρ τους αφού είναι οι χαμηλότερες για τη τελευταία πεντηκονταετία (3,09%). Τα σχολεία στην κυριολεξία στενάζουν λόγω της υποχρηματοδότησης.
Η θεσμοθέτηση της μονοετούς υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής (ενώ εμείς ζητάμε διετή), έγινε με τέτοιο τρόπο, ώστε να είναι υποχρεωτική μόνο για τους γονείς και όχι για το κράτος. Δε φτιάχτηκαν τα απαιτούμενα νηπιαγωγεία, και πολλά παραμένουν σε υπόγεια, ισόγεια πολυκατοικιών, ή, στην «καλύτερη» περίπτωση σε «προσωρινά» λυόμενα. Αποτέλεσμα 60.000 παιδιά πετάχτηκαν εκτός δημόσιου νηπιαγωγείου, ενώ οι τσέπες των ιδιοκτητών ιδιωτικών παιδικών σταθμών γέμισαν καθώς οι εγγραφές σε αυτούς αυξήθηκαν κατά 34.000.
Οι εργασιακές μας σχέσεις αμφισβητούνται καθώς σε όλη την εκπαίδευση την επόμενη χρονιά αναμένεται να τοποθετηθούν περίπου 3.000 μόνιμοι εκπαιδευτικοί και 14.000 ωρομίσθιοι. Το ολοήμερο σχολείο αντί να στελεχωθεί με μόνιμο προσωπικό, έχει γεμίσει χιλιάδες ωρομίσθιους συναδέλφους των 300 ευρώ, που τρέχουν από σχολείο σε σχολείο για κάποια ψίχουλα προϋπηρεσίας.
Η εισβολή των ιδιωτών συνεχίζεται μέσω των σχολικών κτιρίων, των ΣΔΙΤ, της αναζήτησης χορηγών για την κάλυψη ακόμη και στοιχειωδών και δραστηριοτήτων του σχολείου, μέσω των νέων βιβλίων που έχουν μετατρέψει τη ζωή δασκάλων, μικρών μαθητών και γονιών σε αγώνα ταχύτητας και αποκλεισμού όσων «δεν παίρνουν τα γράμματα».
Και για όλα αυτά είχαν το θράσος να ζητούν συναίνεση.
Η κρίση αυτή είναι κρίση του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος και του αλόγιστου κυνηγιού του κέρδους. Τη δημιούργησαν και την έθρεψαν όλες οι κυβερνήσεις τωρινές και προηγούμενες που με τη νεοφιλελεύθερη πολιτική τους υπέταξαν τις ανάγκες ολόκληρης της κοινωνίας στην απληστία μιας χούφτας golden boys, βιομηχάνων και τραπεζιτών.
Δεν την πληρώνουμε όλοι το ίδιο. Την ίδια στιγμή που ζητούν λιτότητα διαρκείας από τους εργαζόμενους, προικίζουν με 28 δις τις τράπεζες. Την ίδια στιγμή που οι απολύσεις και η αλλαγή των εργασιακών σχέσεων, η μείωση του χρόνου εργασίας με παράλληλη μείωση μισθού και τα αναγκαστικά ρεπό οργιάζουν, οι βιομήχανοι επιδοτούνται. Την ίδια στιγμή καθυστερούν τις πληρωμές χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων και χαρίζουν στους βιομήχανους φοροαπαλλαγές.
Κόντρα στην κυβέρνηση, όποιος κι αν είναι ο διαχειριστής (ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ)
Πάνω από 24.000 €-ποσό περίπου ίδιο με τον ετήσιο προϋπολογισμό ενός 12θέσιου σχολείου, με περίπου 250 παιδιά ή περισσότερα από τον ετήσιο μισθό ενός δασκάλου κοντά στη συνταξιοδότηση- χρέωσε το Υπουργείο Παιδείας ο πρώην υπουργός Στυλιανίδης, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στο Παρίσι τον περασμένο Νοέμβριο, για τη σύνοδο των υπουργών παιδείας της Ε.Ε., γιατί ήθελε αυτός και η συνοδεία του να μένει σε υπερπολυτελές ξενοδοχείο 5 αστέρων και όχι σε αυτό που του είχαν κλείσει. Τα παριζιάνικα τριήμερά τους αξίζουν όσο οι ετήσιες ανάγκες 250 παιδιών. Είναι ο ίδιος σεμνός και ταπεινός κύριος που όταν η αστυνομία δολοφόνησε τον Αλέξη Γρηγορόπουλο διασκέδαζε στα μπουζούκια και στο γήπεδο.
Τα πιο μεγάλα ονόματα της κυβέρνησης, την ώρα που ζητούν από τους εργαζόμενους θυσίες στο όνομα της κρίσης εμπλέκονται σε ένα τρελό φαγοπότι μίζας και αρπαγής αγκαλιά με κάθε λογής οικονομικά συμφέροντα είτε τους εφοπλιστές, είτε «άγιους» παπάδες του Αγίου Όρους. Το σκάνδαλο της SIEMENS αποδεικνύει την εκτεταμένη διαφθορά στους κόλπους και των δυο μεγάλων κομμάτων που εναλλάσσονται στην εξουσία και τη στενή διαπλοκή τους με μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Πόσο αξιόπιστη είναι η κριτική για τα σκάνδαλα και τη διαφθορά από το ΠΑΣΟΚ, ένα κόμμα που βαρύνεται με σκάνδαλα όπως αυτό του χρηματιστηρίου, της ΜΑΝ κ.ο.κ;
Όχι στο διάλογο για τα μάτια του κόσμου - Διάλογος με όρους κινήματος
Είναι ντροπή για κάθε δάσκαλο που το 2006, απεργούσε επί έξι εβδομάδες, η ηγεσία της Δ.Ο.Ε. σήμερα να αλλάζει στάση και να προσέρχεται σε ένα προσχηματικό διάλογο με το Υπουργείο, τη στιγμή μάλιστα που αυτό δεν φαίνεται διατεθειμένο να ικανοποιήσει κανένα βασικό μας αίτημα.
Η ηγεσία της Δ.Ο.Ε. υπακούοντας στη συναινετική πολιτική του ΠΑ.ΣΟ.Κ., δίνει χέρι βοήθειας στην κυβέρνηση, που καθώς είναι αποκλεισμένη και ηττημένη από το κίνημα των φοιτητών και της νεολαίας προσπαθεί να εξασφαλίσει την πολυπόθητη γι’ αυτή συναίνεση, προκειμένου να περάσει τις νέες της επιθέσεις ενάντια στη νεολαία και στη δημόσια εκπαίδευση.
Ο διάλογος αυτός δεν γίνεται σε μηδενική βάση όπως διατείνεται η κυβέρνηση, αλλά πάνω στη βάση των ήδη ψηφισμένων αντιδραστικών αλλαγών και πολιτικών. Δεν αποτελεί μηδενική βάση ο νόμος – πλαίσιο της Γιαννάκου, δεν είναι μηδενική βάση η αναγνώριση των κολεγίων ως ισότιμων με τα δημόσια ΑΕΙ, ο εξεταστικός Γολγοθάς που βιώνουν οι μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Μόνο και μόνο που πρόεδρος του εθνικού διαλόγου για την παιδεία είναι ο Μπαμπινιώτης ο κύριος που ακόμη επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, το ’90, υποστήριζε καθιέρωση εξετάσεων στο Δημοτικό και αξιολόγηση των δασκάλων με βάση τα αποτελέσματα των μαθητών τους στις εξετάσεις, θα έπρεπε να είχε κάνει την ηγεσία της Δ.Ο.Ε. πιο καχύποπτη και αντί να νομιμοποιεί τα πολιτικά τρυκ της κυβέρνησης, σπέρνοντας σύγχυση στο εκπαιδευτικό κίνημα, να οργανώνει την αντίσταση.
Τι Παιδεία θέλουμε
ü Μόρφωση για όλα τα παιδιά, μόρφωση για την απελευθέρωση και όχι για την αναπαραγωγή του συστήματος και για τον κοινωνικό έλεγχο!
ü 15% για την Παιδεία για να λυθεί τα κτιριακό, για να έχει κάθε σχολείο βιβλιοθήκη, εστιατόριο, χώρο ξεκούρασης για τα παιδιά, γυμναστήριο, μόνιμους εκπαιδευτικούς στο ολοήμερο!
ü Διασφάλιση της αξιοπρέπειας του εκπαιδευτικού με αξιοπρεπείς μισθούς και συνθήκες εργασίας, με μικρό αριθμό μαθητών (έως 15) σε κάθε τμήμα.
ü Δημοκρατία στο σχολείο, κυρίαρχος ο ρόλος του συλλόγου διδασκόντων στη ζωή του σχολείου.
ü Δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή με όλα τα νήπια και τα προνήπια στο σχολείο, σε κατάλληλους χώρους που θα πληρούν τις απαιτούμενες παιδαγωγικές προδιαγραφές.
ü Διασφάλιση του ωραρίου των νηπιαγωγών το οποίο αυξάνει κατά βούληση η κυβέρνηση.
ü Υπεράσπιση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών μας δικαιωμάτων!
ü Για μας ο συνδικαλισμός δεν είναι εφαλτήριο ανέλιξης σε θέσεις εξουσίας στη Διοίκηση της εκπαίδευσης.
Ο δικός μας συνδικαλισμός είναι απαραίτητος για να υπερασπίζεται τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των εκπαιδευτικών και του σχολείου μέσα από διαδικασίες βάσης, επιτροπές κατά ειδικότητα, κινητοποιήσεις και συμμετοχή σε ευρύτερα μέτωπα και κοινωνικά κινήματα.
Συσπείρωση στα συνδικάτα, συμμετοχή στις διαδικασίες βάσης
Όσο πιο πολύ καθόμαστε άπραγοι τόσο περισσότερο τους δίνουμε τη δυνατότητα να επιβουλεύονται τα δικαιώματά μας.
Παρά τις περσινές διαβεβαιώσεις της Δ.Ο.Ε. για κοινό αγώνα διαρκείας μαζί με τους καθηγητές, φέτος είδαμε να εγκαταλείπεται αυτή η προοπτική και απλά να προσαρμόζουμε το αγωνιστικό μας πρόγραμμα σε αυτό της ΑΔΕΔΥ με τις σκόρπιες 24ωρες και την προσπάθεια προσαρμογής και αλλαγής ακόμη και του διεκδικητικού μας πλαισίου.
Η Δ.Ο.Ε. πρέπει να εγκαταλείψει τώρα το παιχνίδι της συναίνεσης με το υπουργείο και να πιάσει ξανά το νήμα των αγώνων όπως το είχαμε αφήσει τον Οκτώβρη του 2006.
Για τη νέα χρονιά η 78η Γενική Συνέλευση της Δ.Ο.Ε. να προσανατολιστεί ξανά στο να προετοιμάσουμε μαζί με τους συναδέλφους της δευτεροβάθμιας μαχητικούς αγώνες διαρκείας με πολύπλευρες μορφές δράσης που θα καθορίζονται από διαδικασίες βάσης (συνελεύσεις) και θα περιλαμβάνουν επαναλαμβανόμενες και κλιμακούμενες κινητοποιήσεις από τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη.
Ποια είναι η ΕΑΚ
Η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ) είναι μια ανεξάρτητη, αυτόνομη συνδικαλιστική κίνηση στο χώρο του Συλλόγου Δασκάλων & Νηπιαγωγών Ν. Χανίων. Δεν είναι παρακλάδι κανενός κόμματος, αποτελεί συσπείρωση της βάσης, ανθρώπων που μπορεί να ψηφίζουν διάφορα κόμματα στις βουλευτικές εκλογές, που ιδεολογικά κινούνται στους χώρους της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και της Οικολογίας, αλλά και ανθρώπων που πιστεύουν ότι ο συνδικαλισμός πρέπει να είναι αυτόνομος κι όχι κομματικά κατευθυνόμενος, ότι η δύναμη είναι στη βάση, στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, στις συνελεύσεις.
Σαν μια τέτοια συσπείρωση ανθρώπων η ΕΑΚ, που δεν προέκυψε από καμμία συμφωνία κορυφής κομματικών εκπροσώπων ή Νομαρχιακών Επιτροπών κομμάτων, έχει πετύχει αρκετά πράγματα: Έσπασε την παντοκρατορία (αυτοδυναμία) της ΠΑΣΚ στο Διδασκαλικό Σύλλογο των Χανίων. Έχει καταφέρει να έχει 3 έδρες στο Δ.Σ. του Συλλόγου και την προεδρία του Συλλόγου από το τέλος του 1997 έως το 2003 και το 2005-2006. Από το 1998 η ΕΑΚ εκλέγει σταθερά τον έναν από τους δύο αιρετούς στο ΠΥΣΠΕ, σπάζοντας τον μηχανισμό εξυπηρετήσεων, ασυδοσίας και ρουσφετιών στον οποίο μέχρι τότε επιδίδονταν με αγαστή σύμπνοια ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ. Από το Νοέμβριο του 2006, η ΕΑΚ σε συνεργασία με τις άλλες Ανεξάρτητες Αγωνιστικές Κινήσεις της Κρήτης (πλην της ΕΣΑΚ που αρνήθηκε να συμμετάσχει) εξέλεξε τον πρώτο ανεξάρτητο αιρετό στο ΑΠΥΣΠΕ της Περιφέρειας Κρήτης, εκτοπίζοντας τη ΔΑΚΕ. Με την ΕΑΚ στην πρωτοπορία, ο Σύλλογος έδωσε όλες τις μεγάλες συνδικαλιστικές και κοινωνικές μάχες, ήταν από τους πρώτους που αντέδρασαν στην εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους κατά της Γιουγκοσλαβίας, του Αφγανιστάν και του Ιράκ, οργανώνοντας μαζί με άλλους φορείς το αντιπολεμικό κίνημα. Το 2000, με μαζική κινητοποίηση και συντονισμό μαζί με τους Συλλόγους Γονέων αποτρέψαμε τις συμπτύξεις και τους υποβιβασμούς σχολείων.
Παράλληλα, ο Σύλλογος με την ΕΑΚ στην προεδρία είχε σημαντική εκδοτική κι επιμορφωτική δραστηριότητα (μετατρέψαμε την εφημερίδα του Συλλόγου «Συνδικαλιστικά νέα» σε περιοδικό που εκδίδεται από Συντακτική Επιτροπή –σταμάτησε η έκδοση αυτή επί προεδρίας ΠΑΣΚ, επαναφέραμε τη δωρεάν έκδοση ημερολογίου – ατζέντας για τα μέλη του Συλλόγου εμπλουτίζοντάς την με σημαντικά ιστορικά αφιερώματα για την Παλιά Πόλη των Χανίων, το Ρήγα Φεραίο, τα 2500 χρόνια της πόλης των Χανίων, τη Βενετοκρατία στην Κρήτη, Ανθολόγιο μαντινάδας, Ένωση Κρήτης με υπόλοιπη Ελλάδα με παράλληλη έκδοση CD-ROM κλπ). Η ΕΑΚ πρότεινε κι οργάνωσε τη μεταφορά των γραφείων του Συλλόγου από την «καμαρούλα μια σταλιά 2Χ3» της οδού Μουσούρων σε νέο χώρο 155 τετραγωνικών στο Εμπορικό Κέντρο «Ερμής».
Στην πράξη κι όχι μόνο στα λόγια υπέρ της μονιμότητας και κατά της ελαστικής εργασίας
Η ΕΑΚ από τα Χανιά εξέλεξε για πρώτη φορά στην Ιστορία της ΔΟΕ αναπληρώτρια συνάδελφο Αντιπρόσωπο στη ΓΣ της ΔΟΕ το 1995. Τότε η ΠΑΣΚ του Συλλόγου είχε ζητήσει τη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβούλου της ΔΟΕ εάν ήταν νόμιμη η συμμετοχή αναπληρωτών στη ΓΣ της ΔΟΕ. Κι όπως τότε ανοίξαμε το δρόμο για τη συμμετοχή των αναπληρωτών, έτσι και το 2005 ανοίξαμε το δρόμο και για τη συμμετοχή των ωρομισθίων συναδέλφων, εκλέγοντας τη μια από τις δυο πρώτες ωρομίσθιες συναδέλφους που συμμετείχαν στη ΓΣ της ΔΟΕ ως αντιπρόσωποι (η άλλη ήταν από σχήμα των Συσπειρώσεων της Αττικής). Και πάλι παρά τις απειλές του προεδρείου της ΔΟΕ (ΠΑΣΚ) για ακύρωση όλων των Συνέδρων από τα Χανιά και παρά τη λυσσαλέα αντίδραση της ΔΑΚΕ στη ΓΣ της ΔΟΕ (έβαλε το θέμα σε ψηφοφορία που έχασε), η ΕΑΚ άνοιξε το δρόμο και για τους ωρομίσθιους. Σταθερά εκλέγουμε σχεδόν σε κάθε ΓΣ της ΔΟΕ από το 195 αναπληρωτή ή ωρομίσθιο ως αντιπρόσωπο από τα Χανιά με το ψηφοδέλτιο της ΕΑΚ, για να ακούγεται κι η δική τους φωνή απευθείας μέσα στη ΔΟΕ.

Ψήφο στην ΕΑΚ
Εμείς αυτές τις μάχες τις δίνουμε όποια κυβέρνηση και να είναι στην εξουσία.
Δεν μπορούμε όμως να παραμείνουμε μόνο σε αυτά. Σήμερα περισσότερο από ποτέ ο κλάδος έχει ανάγκη μια πολιτική μαχητική που να οργανώνει την αντίστασή μας σε επίπεδο σχολείου και ταυτόχρονα να οργανώνει πλατιές συμμαχίες με άλλα κομμάτια εργαζομένων για να ανατραπεί η πολιτική της λιτότητας, , της εξάρτησης και της υποτέλειας στα επιθετικά κέντρα εξουσίας ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και της διεθνούς εξάπλωσης της φτώχειας, των απολύσεων, των ελαστικών σχέσεων εργασίας, των ιδιωτικοποιήσεων, της καταστολής, του ρατσισμού και των πολέμων.
Θα ψηφίσουμε ΔΑΚΕ υποστηρίζοντας την κυβέρνηση της λιτότητας και των σκανδάλων; ΠΑΣΚ που θα ΄χάσει τη φωνή της μόλις γίνει κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ και θα ασχολείται κι αυτή όπως η ΔΑΚΕ με το μοίρασμα των λαφύρων της εξουσίας, των θέσεων των στελεχών της εκπαίδευσης; ΕΣΑΚ για να συνεχίσει το διασπαστικό της ρόλο και τα χωριστά συλλαλητήρια;
Εμείς λέμε ψήφο στον ακηδεμόνευτο συνδικαλισμό, στη δημοκρατία των Γενικών Συνελεύσεων, ενάντια σε όλους αυτούς που θέλουν να αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς, για έναν εκπαιδευτικό που δεν υποτάσσεται στο ρουσφέτι και τους εκβιασμούς, για έναν εκπαιδευτικό που αγωνίζεται να αλλάξει το σχολείο, τον κόσμο, τη ζωή του. Ψήφο στην Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ)!

Διακήρυξη ΕΑΚ για τις εκλογές για ΔΣ του Συλλόγου και Αντιπροσώπους για της ΓΣ της ΔΟΕ

Το πηδάλιο του Συλλόγου και της ΔΟΕ στις ενωτικές αγωνιστικές δυνάμεις και όχι στα φερέφωνα των κομμάτων

Μας κλέβουν τη ζωή!
Την κρίση να πληρώσουν κεφάλαιο και τράπεζες
Συναδέλφισσες – συνάδελφοι
Οι φετινές εκλογές για το διοικητικό συμβούλιο του Συλλόγου μας και για τους αντιπροσώπους στην 78η Γ.Σ. της Δ.Ο.Ε. γίνονται μέσα σε συνθήκες άγριας οικονομικής κρίσης και άγριας επίθεσης από την πλευρά του κεφαλαίου στα εργασιακά, ασφαλιστικά, κοινωνικά και δημοκρατικά μας δικαιώματα.
Από την «ισχυρή Ελλάδα» του Σημίτη περάσαμε στη «θωρακισμένη οικονομία» του Αλογοσκούφη για να καταλήξουμε στα πρόθυρα της κατάρρευσης, όπου «δεν υπάρχουν κεκτημένα» κατά τη ρήση του επίτιμου προέδρου της ΝΔ κ. Μητσοτάκη.
Εξαιτίας αυτής της «θωράκισης», θα δούμε φέτος τους μισθούς μας να μειώνονται λόγω της πολιτικής των μηδενικών αυξήσεων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση. Μισθοί βέβαια που έχουν ήδη κουρελιαστεί λόγω της ακρίβειας, όλο το προηγούμενο διάστημα. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, κυβερνητικές πηγές έχουν αρχίσει να διαρρέουν έκτακτα μέτρα όπως η περικοπή του 13ου μισθού, η παρακράτηση μισθού από τους νεοπροσληφθέντες και η αναστολή για φέτος σε ορισμένες κατηγορίες Δημοσίων Υπαλλήλων της μισθολογικής ωρίμανσης, τις αυξήσεις δηλαδή από αλλαγή του Μ.Κ..
Με τις περιβόητες «μεταρρυθμίσεις» τους έχουν φέρει τα ασφαλιστικά μας ταμεία στα πρόθυρα της διάλυσης. Το δικαίωμα στην κοινωνική ασφάλιση αμφισβητείται πλέον σοβαρά και προκρίνεται για το Δημόσιο η επαγγελματική και όχι η κοινωνική ασφάλιση, πράγμα που θα σημάνει ότι το κράτος θα πάψει να εγγυάται το ύψος των συντάξεών μας, το οποίο θα καθορίζεται από τις χρηματιστηριακές αποδόσεις των αποθεματικών των ταμείων, ανοίγοντας το δρόμο για την ιδιωτική ασφάλιση.
Αυξάνουν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών, από 5 έως 17 χρόνια την ίδια στιγμή που η κυβερνητική πλειοψηφία της Διοίκησης του ταμείου των Δημοσίων Υπαλλήλων ζητά να περικόψει μισό μηνιάτικο από το μισθό μας προκειμένου να καλύψει την αδυναμία να δώσουν το εφάπαξ σε 15.500 εργαζόμενους που περιμένουν για τη χορήγησή του.
Σε αυτή την κατάσταση έχουν οδηγήσει οι αντιασφαλιστικοί νόμοι που ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Ν.Δ. πέρασαν στο παρελθόν, κάνοντας τις πλάτες σε αυτούς που έφαγαν τα λεφτά από τα ταμεία, που τα έπαιξαν στο χρηματιστήριο, τα έκαναν δομημένα ομόλογα και πάνω απ’ όλα προκρίνοντας την ανασφάλιστη εργασία και μη καταπολεμώντας την εισφοροδιαφυγή κράτους και εργοδοτών.
Ο μήνας που ζωντάνεψε την ελπίδα!
Από το βράδυ της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου σε όλα τα αστικά κέντρα της χώρας ξεσπά ένα ασταμάτητο ποτάμι οργής. Ήταν η αφορμή για να γίνει η λύπη και η αγανάκτηση χιλιάδων νέων, διαμαρτυρία, αμφισβήτηση και κίνημα. Ήταν η αφορμή για να γεννηθεί ο Δεκέμβρης, η πρώτη εξέγερση της κρίσης, όπως πολλοί την ονόμασαν.
Η εξεγερμένη γενιά των 15άρηδων αντάμωσε στους δρόμους του αγώνα με τους φοιτητές, τους νέους εργαζόμενους, τους μετανάστες, τους εργαζόμενους γονείς βροντοφωνάζοντας πως δεν πάει άλλο, πώς πρέπει να πάει αλλιώς!
Τίποτα πια δε θα είναι το ίδιο. Η δολοφονία του Αλέξη άνοιξε τη ρωγμή από την οποία εκλύθηκε όλη η συσσωρευμένη κοινωνική ένταση για τη χειροτέρευση των όρων δουλειάς και ζωής, για την οικονομική κρίση, την άγρια καταστολή των κοινωνικών εκρήξεων, για τη διαφθορά του συνασπισμού εξουσίας.
Σε όλη τη Ελλάδα, σε κάθε γειτονιά και πόλη ο αγώνας είχε τα συνθήματά του, το χώρο αναφοράς και διαλόγου του. Οι καταλήψεις σχολών, δημόσιων κτιρίων και χώρων σε κάθε περιοχή και η μετατροπή τους σε κέντρα αγώνα έπαιξαν κομβικό ρόλο. Ο Δεκέμβρης όμως ξεπέρασε τα εθνικά σύνορα και τράβηξε τα μάτια ολόκληρου του κόσμου πάνω του. Ένα πολυπλόκαμο διεθνές κύμα αλληλεγγύης ακολούθησε σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, από τις ευρωπαϊκές μητροπόλεις μέχρι τα βουνά του Μεξικού.
Γι αυτά ακριβώς τα εκρηκτικά χαρακτηριστικά του ο Δεκέμβρης αντιμετωπίστηκε με τέτοια κτηνωδία και συκοφάντηση. Γιατί έρχεται σαν εικόνα από το μέλλον! Όσο οι αιτίες συνεχίζουν να υφίστανται, τόσο οι φωτιές του Δεκέμβρη θα φουντώνουν στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και σ’ όλο τον κόσμο.
Η Δημόσια Παιδεία στο στόχαστρο
Οι δαπάνες για την παιδεία έχουν φτάσει στο ιστορικό ναδίρ τους αφού είναι οι χαμηλότερες για τη τελευταία πεντηκονταετία (3,09%). Τα σχολεία στην κυριολεξία στενάζουν λόγω της υποχρηματοδότησης.
Η θεσμοθέτηση της μονοετούς υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής (ενώ εμείς ζητάμε διετή), έγινε με τέτοιο τρόπο, ώστε να είναι υποχρεωτική μόνο για τους γονείς και όχι για το κράτος. Δε φτιάχτηκαν τα απαιτούμενα νηπιαγωγεία, και πολλά παραμένουν σε υπόγεια, ισόγεια πολυκατοικιών, ή, στην «καλύτερη» περίπτωση σε «προσωρινά» λυόμενα. Αποτέλεσμα 60.000 παιδιά πετάχτηκαν εκτός δημόσιου νηπιαγωγείου, ενώ οι τσέπες των ιδιοκτητών ιδιωτικών παιδικών σταθμών γέμισαν καθώς οι εγγραφές σε αυτούς αυξήθηκαν κατά 34.000.
Οι εργασιακές μας σχέσεις αμφισβητούνται καθώς σε όλη την εκπαίδευση την επόμενη χρονιά αναμένεται να τοποθετηθούν περίπου 3.000 μόνιμοι εκπαιδευτικοί και 14.000 ωρομίσθιοι. Το ολοήμερο σχολείο αντί να στελεχωθεί με μόνιμο προσωπικό, έχει γεμίσει χιλιάδες ωρομίσθιους συναδέλφους των 300 ευρώ, που τρέχουν από σχολείο σε σχολείο για κάποια ψίχουλα προϋπηρεσίας.
Η εισβολή των ιδιωτών συνεχίζεται μέσω των σχολικών κτιρίων, των ΣΔΙΤ, της αναζήτησης χορηγών για την κάλυψη ακόμη και στοιχειωδών και δραστηριοτήτων του σχολείου, μέσω των νέων βιβλίων που έχουν μετατρέψει τη ζωή δασκάλων, μικρών μαθητών και γονιών σε αγώνα ταχύτητας και αποκλεισμού όσων «δεν παίρνουν τα γράμματα».
Και για όλα αυτά είχαν το θράσος να ζητούν συναίνεση.
Η κρίση αυτή είναι κρίση του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος και του αλόγιστου κυνηγιού του κέρδους. Τη δημιούργησαν και την έθρεψαν όλες οι κυβερνήσεις τωρινές και προηγούμενες που με τη νεοφιλελεύθερη πολιτική τους υπέταξαν τις ανάγκες ολόκληρης της κοινωνίας στην απληστία μιας χούφτας golden boys, βιομηχάνων και τραπεζιτών.
Δεν την πληρώνουμε όλοι το ίδιο. Την ίδια στιγμή που ζητούν λιτότητα διαρκείας από τους εργαζόμενους, προικίζουν με 28 δις τις τράπεζες. Την ίδια στιγμή που οι απολύσεις και η αλλαγή των εργασιακών σχέσεων, η μείωση του χρόνου εργασίας με παράλληλη μείωση μισθού και τα αναγκαστικά ρεπό οργιάζουν, οι βιομήχανοι επιδοτούνται. Την ίδια στιγμή καθυστερούν τις πληρωμές χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων και χαρίζουν στους βιομήχανους φοροαπαλλαγές.
Κόντρα στην κυβέρνηση, όποιος κι αν είναι ο διαχειριστής (ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ)
Πάνω από 24.000 €-ποσό περίπου ίδιο με τον ετήσιο προϋπολογισμό ενός 12θέσιου σχολείου, με περίπου 250 παιδιά ή περισσότερα από τον ετήσιο μισθό ενός δασκάλου κοντά στη συνταξιοδότηση- χρέωσε το Υπουργείο Παιδείας ο πρώην υπουργός Στυλιανίδης, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στο Παρίσι τον περασμένο Νοέμβριο, για τη σύνοδο των υπουργών παιδείας της Ε.Ε., γιατί ήθελε αυτός και η συνοδεία του να μένει σε υπερπολυτελές ξενοδοχείο 5 αστέρων και όχι σε αυτό που του είχαν κλείσει. Τα παριζιάνικα τριήμερά τους αξίζουν όσο οι ετήσιες ανάγκες 250 παιδιών. Είναι ο ίδιος σεμνός και ταπεινός κύριος που όταν η αστυνομία δολοφόνησε τον Αλέξη Γρηγορόπουλο διασκέδαζε στα μπουζούκια και στο γήπεδο.
Τα πιο μεγάλα ονόματα της κυβέρνησης, την ώρα που ζητούν από τους εργαζόμενους θυσίες στο όνομα της κρίσης εμπλέκονται σε ένα τρελό φαγοπότι μίζας και αρπαγής αγκαλιά με κάθε λογής οικονομικά συμφέροντα είτε τους εφοπλιστές, είτε «άγιους» παπάδες του Αγίου Όρους. Το σκάνδαλο της SIEMENS αποδεικνύει την εκτεταμένη διαφθορά στους κόλπους και των δυο μεγάλων κομμάτων που εναλλάσσονται στην εξουσία και τη στενή διαπλοκή τους με μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Πόσο αξιόπιστη είναι η κριτική για τα σκάνδαλα και τη διαφθορά από το ΠΑΣΟΚ, ένα κόμμα που βαρύνεται με σκάνδαλα όπως αυτό του χρηματιστηρίου, της ΜΑΝ κ.ο.κ;
Όχι στο διάλογο για τα μάτια του κόσμου - Διάλογος με όρους κινήματος
Είναι ντροπή για κάθε δάσκαλο που το 2006, απεργούσε επί έξι εβδομάδες, η ηγεσία της Δ.Ο.Ε. σήμερα να αλλάζει στάση και να προσέρχεται σε ένα προσχηματικό διάλογο με το Υπουργείο, τη στιγμή μάλιστα που αυτό δεν φαίνεται διατεθειμένο να ικανοποιήσει κανένα βασικό μας αίτημα.
Η ηγεσία της Δ.Ο.Ε. υπακούοντας στη συναινετική πολιτική του ΠΑ.ΣΟ.Κ., δίνει χέρι βοήθειας στην κυβέρνηση, που καθώς είναι αποκλεισμένη και ηττημένη από το κίνημα των φοιτητών και της νεολαίας προσπαθεί να εξασφαλίσει την πολυπόθητη γι’ αυτή συναίνεση, προκειμένου να περάσει τις νέες της επιθέσεις ενάντια στη νεολαία και στη δημόσια εκπαίδευση.
Ο διάλογος αυτός δεν γίνεται σε μηδενική βάση όπως διατείνεται η κυβέρνηση, αλλά πάνω στη βάση των ήδη ψηφισμένων αντιδραστικών αλλαγών και πολιτικών. Δεν αποτελεί μηδενική βάση ο νόμος – πλαίσιο της Γιαννάκου, δεν είναι μηδενική βάση η αναγνώριση των κολεγίων ως ισότιμων με τα δημόσια ΑΕΙ, ο εξεταστικός Γολγοθάς που βιώνουν οι μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Μόνο και μόνο που πρόεδρος του εθνικού διαλόγου για την παιδεία είναι ο Μπαμπινιώτης ο κύριος που ακόμη επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, το ’90, υποστήριζε καθιέρωση εξετάσεων στο Δημοτικό και αξιολόγηση των δασκάλων με βάση τα αποτελέσματα των μαθητών τους στις εξετάσεις, θα έπρεπε να είχε κάνει την ηγεσία της Δ.Ο.Ε. πιο καχύποπτη και αντί να νομιμοποιεί τα πολιτικά τρυκ της κυβέρνησης, σπέρνοντας σύγχυση στο εκπαιδευτικό κίνημα, να οργανώνει την αντίσταση.
Τι Παιδεία θέλουμε
ü Μόρφωση για όλα τα παιδιά, μόρφωση για την απελευθέρωση και όχι για την αναπαραγωγή του συστήματος και για τον κοινωνικό έλεγχο!
ü 15% για την Παιδεία για να λυθεί τα κτιριακό, για να έχει κάθε σχολείο βιβλιοθήκη, εστιατόριο, χώρο ξεκούρασης για τα παιδιά, γυμναστήριο, μόνιμους εκπαιδευτικούς στο ολοήμερο!
ü Διασφάλιση της αξιοπρέπειας του εκπαιδευτικού με αξιοπρεπείς μισθούς και συνθήκες εργασίας, με μικρό αριθμό μαθητών (έως 15) σε κάθε τμήμα.
ü Δημοκρατία στο σχολείο, κυρίαρχος ο ρόλος του συλλόγου διδασκόντων στη ζωή του σχολείου.
ü Δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή με όλα τα νήπια και τα προνήπια στο σχολείο, σε κατάλληλους χώρους που θα πληρούν τις απαιτούμενες παιδαγωγικές προδιαγραφές.
ü Διασφάλιση του ωραρίου των νηπιαγωγών το οποίο αυξάνει κατά βούληση η κυβέρνηση.
ü Υπεράσπιση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών μας δικαιωμάτων!
ü Για μας ο συνδικαλισμός δεν είναι εφαλτήριο ανέλιξης σε θέσεις εξουσίας στη Διοίκηση της εκπαίδευσης.
Ο δικός μας συνδικαλισμός είναι απαραίτητος για να υπερασπίζεται τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των εκπαιδευτικών και του σχολείου μέσα από διαδικασίες βάσης, επιτροπές κατά ειδικότητα, κινητοποιήσεις και συμμετοχή σε ευρύτερα μέτωπα και κοινωνικά κινήματα.
Συσπείρωση στα συνδικάτα, συμμετοχή στις διαδικασίες βάσης
Όσο πιο πολύ καθόμαστε άπραγοι τόσο περισσότερο τους δίνουμε τη δυνατότητα να επιβουλεύονται τα δικαιώματά μας.
Παρά τις περσινές διαβεβαιώσεις της Δ.Ο.Ε. για κοινό αγώνα διαρκείας μαζί με τους καθηγητές, φέτος είδαμε να εγκαταλείπεται αυτή η προοπτική και απλά να προσαρμόζουμε το αγωνιστικό μας πρόγραμμα σε αυτό της ΑΔΕΔΥ με τις σκόρπιες 24ωρες και την προσπάθεια προσαρμογής και αλλαγής ακόμη και του διεκδικητικού μας πλαισίου.
Η Δ.Ο.Ε. πρέπει να εγκαταλείψει τώρα το παιχνίδι της συναίνεσης με το υπουργείο και να πιάσει ξανά το νήμα των αγώνων όπως το είχαμε αφήσει τον Οκτώβρη του 2006.
Για τη νέα χρονιά η 78η Γενική Συνέλευση της Δ.Ο.Ε. να προσανατολιστεί ξανά στο να προετοιμάσουμε μαζί με τους συναδέλφους της δευτεροβάθμιας μαχητικούς αγώνες διαρκείας με πολύπλευρες μορφές δράσης που θα καθορίζονται από διαδικασίες βάσης (συνελεύσεις) και θα περιλαμβάνουν επαναλαμβανόμενες και κλιμακούμενες κινητοποιήσεις από τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη.
Ποια είναι η ΕΑΚ
Η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ) είναι μια ανεξάρτητη, αυτόνομη συνδικαλιστική κίνηση στο χώρο του Συλλόγου Δασκάλων & Νηπιαγωγών Ν. Χανίων. Δεν είναι παρακλάδι κανενός κόμματος, αποτελεί συσπείρωση της βάσης, ανθρώπων που μπορεί να ψηφίζουν διάφορα κόμματα στις βουλευτικές εκλογές, που ιδεολογικά κινούνται στους χώρους της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και της Οικολογίας, αλλά και ανθρώπων που πιστεύουν ότι ο συνδικαλισμός πρέπει να είναι αυτόνομος κι όχι κομματικά κατευθυνόμενος, ότι η δύναμη είναι στη βάση, στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, στις συνελεύσεις.
Σαν μια τέτοια συσπείρωση ανθρώπων η ΕΑΚ, που δεν προέκυψε από καμμία συμφωνία κορυφής κομματικών εκπροσώπων ή Νομαρχιακών Επιτροπών κομμάτων, έχει πετύχει αρκετά πράγματα: Έσπασε την παντοκρατορία (αυτοδυναμία) της ΠΑΣΚ στο Διδασκαλικό Σύλλογο των Χανίων. Έχει καταφέρει να έχει 3 έδρες στο Δ.Σ. του Συλλόγου και την προεδρία του Συλλόγου από το τέλος του 1997 έως το 2003 και το 2005-2006. Από το 1998 η ΕΑΚ εκλέγει σταθερά τον έναν από τους δύο αιρετούς στο ΠΥΣΠΕ, σπάζοντας τον μηχανισμό εξυπηρετήσεων, ασυδοσίας και ρουσφετιών στον οποίο μέχρι τότε επιδίδονταν με αγαστή σύμπνοια ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ. Από το Νοέμβριο του 2006, η ΕΑΚ σε συνεργασία με τις άλλες Ανεξάρτητες Αγωνιστικές Κινήσεις της Κρήτης (πλην της ΕΣΑΚ που αρνήθηκε να συμμετάσχει) εξέλεξε τον πρώτο ανεξάρτητο αιρετό στο ΑΠΥΣΠΕ της Περιφέρειας Κρήτης, εκτοπίζοντας τη ΔΑΚΕ. Με την ΕΑΚ στην πρωτοπορία, ο Σύλλογος έδωσε όλες τις μεγάλες συνδικαλιστικές και κοινωνικές μάχες, ήταν από τους πρώτους που αντέδρασαν στην εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους κατά της Γιουγκοσλαβίας, του Αφγανιστάν και του Ιράκ, οργανώνοντας μαζί με άλλους φορείς το αντιπολεμικό κίνημα. Το 2000, με μαζική κινητοποίηση και συντονισμό μαζί με τους Συλλόγους Γονέων αποτρέψαμε τις συμπτύξεις και τους υποβιβασμούς σχολείων.
Παράλληλα, ο Σύλλογος με την ΕΑΚ στην προεδρία είχε σημαντική εκδοτική κι επιμορφωτική δραστηριότητα (μετατρέψαμε την εφημερίδα του Συλλόγου «Συνδικαλιστικά νέα» σε περιοδικό που εκδίδεται από Συντακτική Επιτροπή –σταμάτησε η έκδοση αυτή επί προεδρίας ΠΑΣΚ, επαναφέραμε τη δωρεάν έκδοση ημερολογίου – ατζέντας για τα μέλη του Συλλόγου εμπλουτίζοντάς την με σημαντικά ιστορικά αφιερώματα για την Παλιά Πόλη των Χανίων, το Ρήγα Φεραίο, τα 2500 χρόνια της πόλης των Χανίων, τη Βενετοκρατία στην Κρήτη, Ανθολόγιο μαντινάδας, Ένωση Κρήτης με υπόλοιπη Ελλάδα με παράλληλη έκδοση CD-ROM κλπ). Η ΕΑΚ πρότεινε κι οργάνωσε τη μεταφορά των γραφείων του Συλλόγου από την «καμαρούλα μια σταλιά 2Χ3» της οδού Μουσούρων σε νέο χώρο 155 τετραγωνικών στο Εμπορικό Κέντρο «Ερμής».
Στην πράξη κι όχι μόνο στα λόγια υπέρ της μονιμότητας και κατά της ελαστικής εργασίας
Η ΕΑΚ από τα Χανιά εξέλεξε για πρώτη φορά στην Ιστορία της ΔΟΕ αναπληρώτρια συνάδελφο Αντιπρόσωπο στη ΓΣ της ΔΟΕ το 1995. Τότε η ΠΑΣΚ του Συλλόγου είχε ζητήσει τη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβούλου της ΔΟΕ εάν ήταν νόμιμη η συμμετοχή αναπληρωτών στη ΓΣ της ΔΟΕ. Κι όπως τότε ανοίξαμε το δρόμο για τη συμμετοχή των αναπληρωτών, έτσι και το 2005 ανοίξαμε το δρόμο και για τη συμμετοχή των ωρομισθίων συναδέλφων, εκλέγοντας τη μια από τις δυο πρώτες ωρομίσθιες συναδέλφους που συμμετείχαν στη ΓΣ της ΔΟΕ ως αντιπρόσωποι (η άλλη ήταν από σχήμα των Συσπειρώσεων της Αττικής). Και πάλι παρά τις απειλές του προεδρείου της ΔΟΕ (ΠΑΣΚ) για ακύρωση όλων των Συνέδρων από τα Χανιά και παρά τη λυσσαλέα αντίδραση της ΔΑΚΕ στη ΓΣ της ΔΟΕ (έβαλε το θέμα σε ψηφοφορία που έχασε), η ΕΑΚ άνοιξε το δρόμο και για τους ωρομίσθιους. Σταθερά εκλέγουμε σχεδόν σε κάθε ΓΣ της ΔΟΕ από το 195 αναπληρωτή ή ωρομίσθιο ως αντιπρόσωπο από τα Χανιά με το ψηφοδέλτιο της ΕΑΚ, για να ακούγεται κι η δική τους φωνή απευθείας μέσα στη ΔΟΕ.

Ψήφο στην ΕΑΚ
Εμείς αυτές τις μάχες τις δίνουμε όποια κυβέρνηση και να είναι στην εξουσία.
Δεν μπορούμε όμως να παραμείνουμε μόνο σε αυτά. Σήμερα περισσότερο από ποτέ ο κλάδος έχει ανάγκη μια πολιτική μαχητική που να οργανώνει την αντίστασή μας σε επίπεδο σχολείου και ταυτόχρονα να οργανώνει πλατιές συμμαχίες με άλλα κομμάτια εργαζομένων για να ανατραπεί η πολιτική της λιτότητας, , της εξάρτησης και της υποτέλειας στα επιθετικά κέντρα εξουσίας ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και της διεθνούς εξάπλωσης της φτώχειας, των απολύσεων, των ελαστικών σχέσεων εργασίας, των ιδιωτικοποιήσεων, της καταστολής, του ρατσισμού και των πολέμων.
Θα ψηφίσουμε ΔΑΚΕ υποστηρίζοντας την κυβέρνηση της λιτότητας και των σκανδάλων; ΠΑΣΚ που θα ΄χάσει τη φωνή της μόλις γίνει κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ και θα ασχολείται κι αυτή όπως η ΔΑΚΕ με το μοίρασμα των λαφύρων της εξουσίας, των θέσεων των στελεχών της εκπαίδευσης; ΕΣΑΚ για να συνεχίσει το διασπαστικό της ρόλο και τα χωριστά συλλαλητήρια;
Εμείς λέμε ψήφο στον ακηδεμόνευτο συνδικαλισμό, στη δημοκρατία των Γενικών Συνελεύσεων, ενάντια σε όλους αυτούς που θέλουν να αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς, για έναν εκπαιδευτικό που δεν υποτάσσεται στο ρουσφέτι και τους εκβιασμούς, για έναν εκπαιδευτικό που αγωνίζεται να αλλάξει το σχολείο, τον κόσμο, τη ζωή του. Ψήφο στην Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ)!

Διακήρυξη ΕΑΚ για τις εκλογές για ΔΣ του Συλλόγου και Αντιπροσώπους για της ΓΣ της ΔΟΕ

Το πηδάλιο του Συλλόγου και της ΔΟΕ στις ενωτικές αγωνιστικές δυνάμεις και όχι στα φερέφωνα των κομμάτων

Μας κλέβουν τη ζωή!
Την κρίση να πληρώσουν κεφάλαιο και τράπεζες
Συναδέλφισσες – συνάδελφοι
Οι φετινές εκλογές για το διοικητικό συμβούλιο του Συλλόγου μας και για τους αντιπροσώπους στην 78η Γ.Σ. της Δ.Ο.Ε. γίνονται μέσα σε συνθήκες άγριας οικονομικής κρίσης και άγριας επίθεσης από την πλευρά του κεφαλαίου στα εργασιακά, ασφαλιστικά, κοινωνικά και δημοκρατικά μας δικαιώματα.
Από την «ισχυρή Ελλάδα» του Σημίτη περάσαμε στη «θωρακισμένη οικονομία» του Αλογοσκούφη για να καταλήξουμε στα πρόθυρα της κατάρρευσης, όπου «δεν υπάρχουν κεκτημένα» κατά τη ρήση του επίτιμου προέδρου της ΝΔ κ. Μητσοτάκη.
Εξαιτίας αυτής της «θωράκισης», θα δούμε φέτος τους μισθούς μας να μειώνονται λόγω της πολιτικής των μηδενικών αυξήσεων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση. Μισθοί βέβαια που έχουν ήδη κουρελιαστεί λόγω της ακρίβειας, όλο το προηγούμενο διάστημα. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, κυβερνητικές πηγές έχουν αρχίσει να διαρρέουν έκτακτα μέτρα όπως η περικοπή του 13ου μισθού, η παρακράτηση μισθού από τους νεοπροσληφθέντες και η αναστολή για φέτος σε ορισμένες κατηγορίες Δημοσίων Υπαλλήλων της μισθολογικής ωρίμανσης, τις αυξήσεις δηλαδή από αλλαγή του Μ.Κ..
Με τις περιβόητες «μεταρρυθμίσεις» τους έχουν φέρει τα ασφαλιστικά μας ταμεία στα πρόθυρα της διάλυσης. Το δικαίωμα στην κοινωνική ασφάλιση αμφισβητείται πλέον σοβαρά και προκρίνεται για το Δημόσιο η επαγγελματική και όχι η κοινωνική ασφάλιση, πράγμα που θα σημάνει ότι το κράτος θα πάψει να εγγυάται το ύψος των συντάξεών μας, το οποίο θα καθορίζεται από τις χρηματιστηριακές αποδόσεις των αποθεματικών των ταμείων, ανοίγοντας το δρόμο για την ιδιωτική ασφάλιση.
Αυξάνουν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών, από 5 έως 17 χρόνια την ίδια στιγμή που η κυβερνητική πλειοψηφία της Διοίκησης του ταμείου των Δημοσίων Υπαλλήλων ζητά να περικόψει μισό μηνιάτικο από το μισθό μας προκειμένου να καλύψει την αδυναμία να δώσουν το εφάπαξ σε 15.500 εργαζόμενους που περιμένουν για τη χορήγησή του.
Σε αυτή την κατάσταση έχουν οδηγήσει οι αντιασφαλιστικοί νόμοι που ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Ν.Δ. πέρασαν στο παρελθόν, κάνοντας τις πλάτες σε αυτούς που έφαγαν τα λεφτά από τα ταμεία, που τα έπαιξαν στο χρηματιστήριο, τα έκαναν δομημένα ομόλογα και πάνω απ’ όλα προκρίνοντας την ανασφάλιστη εργασία και μη καταπολεμώντας την εισφοροδιαφυγή κράτους και εργοδοτών.
Ο μήνας που ζωντάνεψε την ελπίδα!
Από το βράδυ της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου σε όλα τα αστικά κέντρα της χώρας ξεσπά ένα ασταμάτητο ποτάμι οργής. Ήταν η αφορμή για να γίνει η λύπη και η αγανάκτηση χιλιάδων νέων, διαμαρτυρία, αμφισβήτηση και κίνημα. Ήταν η αφορμή για να γεννηθεί ο Δεκέμβρης, η πρώτη εξέγερση της κρίσης, όπως πολλοί την ονόμασαν.
Η εξεγερμένη γενιά των 15άρηδων αντάμωσε στους δρόμους του αγώνα με τους φοιτητές, τους νέους εργαζόμενους, τους μετανάστες, τους εργαζόμενους γονείς βροντοφωνάζοντας πως δεν πάει άλλο, πώς πρέπει να πάει αλλιώς!
Τίποτα πια δε θα είναι το ίδιο. Η δολοφονία του Αλέξη άνοιξε τη ρωγμή από την οποία εκλύθηκε όλη η συσσωρευμένη κοινωνική ένταση για τη χειροτέρευση των όρων δουλειάς και ζωής, για την οικονομική κρίση, την άγρια καταστολή των κοινωνικών εκρήξεων, για τη διαφθορά του συνασπισμού εξουσίας.
Σε όλη τη Ελλάδα, σε κάθε γειτονιά και πόλη ο αγώνας είχε τα συνθήματά του, το χώρο αναφοράς και διαλόγου του. Οι καταλήψεις σχολών, δημόσιων κτιρίων και χώρων σε κάθε περιοχή και η μετατροπή τους σε κέντρα αγώνα έπαιξαν κομβικό ρόλο. Ο Δεκέμβρης όμως ξεπέρασε τα εθνικά σύνορα και τράβηξε τα μάτια ολόκληρου του κόσμου πάνω του. Ένα πολυπλόκαμο διεθνές κύμα αλληλεγγύης ακολούθησε σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, από τις ευρωπαϊκές μητροπόλεις μέχρι τα βουνά του Μεξικού.
Γι αυτά ακριβώς τα εκρηκτικά χαρακτηριστικά του ο Δεκέμβρης αντιμετωπίστηκε με τέτοια κτηνωδία και συκοφάντηση. Γιατί έρχεται σαν εικόνα από το μέλλον! Όσο οι αιτίες συνεχίζουν να υφίστανται, τόσο οι φωτιές του Δεκέμβρη θα φουντώνουν στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και σ’ όλο τον κόσμο.
Η Δημόσια Παιδεία στο στόχαστρο
Οι δαπάνες για την παιδεία έχουν φτάσει στο ιστορικό ναδίρ τους αφού είναι οι χαμηλότερες για τη τελευταία πεντηκονταετία (3,09%). Τα σχολεία στην κυριολεξία στενάζουν λόγω της υποχρηματοδότησης.
Η θεσμοθέτηση της μονοετούς υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής (ενώ εμείς ζητάμε διετή), έγινε με τέτοιο τρόπο, ώστε να είναι υποχρεωτική μόνο για τους γονείς και όχι για το κράτος. Δε φτιάχτηκαν τα απαιτούμενα νηπιαγωγεία, και πολλά παραμένουν σε υπόγεια, ισόγεια πολυκατοικιών, ή, στην «καλύτερη» περίπτωση σε «προσωρινά» λυόμενα. Αποτέλεσμα 60.000 παιδιά πετάχτηκαν εκτός δημόσιου νηπιαγωγείου, ενώ οι τσέπες των ιδιοκτητών ιδιωτικών παιδικών σταθμών γέμισαν καθώς οι εγγραφές σε αυτούς αυξήθηκαν κατά 34.000.
Οι εργασιακές μας σχέσεις αμφισβητούνται καθώς σε όλη την εκπαίδευση την επόμενη χρονιά αναμένεται να τοποθετηθούν περίπου 3.000 μόνιμοι εκπαιδευτικοί και 14.000 ωρομίσθιοι. Το ολοήμερο σχολείο αντί να στελεχωθεί με μόνιμο προσωπικό, έχει γεμίσει χιλιάδες ωρομίσθιους συναδέλφους των 300 ευρώ, που τρέχουν από σχολείο σε σχολείο για κάποια ψίχουλα προϋπηρεσίας.
Η εισβολή των ιδιωτών συνεχίζεται μέσω των σχολικών κτιρίων, των ΣΔΙΤ, της αναζήτησης χορηγών για την κάλυψη ακόμη και στοιχειωδών και δραστηριοτήτων του σχολείου, μέσω των νέων βιβλίων που έχουν μετατρέψει τη ζωή δασκάλων, μικρών μαθητών και γονιών σε αγώνα ταχύτητας και αποκλεισμού όσων «δεν παίρνουν τα γράμματα».
Και για όλα αυτά είχαν το θράσος να ζητούν συναίνεση.
Η κρίση αυτή είναι κρίση του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος και του αλόγιστου κυνηγιού του κέρδους. Τη δημιούργησαν και την έθρεψαν όλες οι κυβερνήσεις τωρινές και προηγούμενες που με τη νεοφιλελεύθερη πολιτική τους υπέταξαν τις ανάγκες ολόκληρης της κοινωνίας στην απληστία μιας χούφτας golden boys, βιομηχάνων και τραπεζιτών.
Δεν την πληρώνουμε όλοι το ίδιο. Την ίδια στιγμή που ζητούν λιτότητα διαρκείας από τους εργαζόμενους, προικίζουν με 28 δις τις τράπεζες. Την ίδια στιγμή που οι απολύσεις και η αλλαγή των εργασιακών σχέσεων, η μείωση του χρόνου εργασίας με παράλληλη μείωση μισθού και τα αναγκαστικά ρεπό οργιάζουν, οι βιομήχανοι επιδοτούνται. Την ίδια στιγμή καθυστερούν τις πληρωμές χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων και χαρίζουν στους βιομήχανους φοροαπαλλαγές.
Κόντρα στην κυβέρνηση, όποιος κι αν είναι ο διαχειριστής (ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ)
Πάνω από 24.000 €-ποσό περίπου ίδιο με τον ετήσιο προϋπολογισμό ενός 12θέσιου σχολείου, με περίπου 250 παιδιά ή περισσότερα από τον ετήσιο μισθό ενός δασκάλου κοντά στη συνταξιοδότηση- χρέωσε το Υπουργείο Παιδείας ο πρώην υπουργός Στυλιανίδης, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στο Παρίσι τον περασμένο Νοέμβριο, για τη σύνοδο των υπουργών παιδείας της Ε.Ε., γιατί ήθελε αυτός και η συνοδεία του να μένει σε υπερπολυτελές ξενοδοχείο 5 αστέρων και όχι σε αυτό που του είχαν κλείσει. Τα παριζιάνικα τριήμερά τους αξίζουν όσο οι ετήσιες ανάγκες 250 παιδιών. Είναι ο ίδιος σεμνός και ταπεινός κύριος που όταν η αστυνομία δολοφόνησε τον Αλέξη Γρηγορόπουλο διασκέδαζε στα μπουζούκια και στο γήπεδο.
Τα πιο μεγάλα ονόματα της κυβέρνησης, την ώρα που ζητούν από τους εργαζόμενους θυσίες στο όνομα της κρίσης εμπλέκονται σε ένα τρελό φαγοπότι μίζας και αρπαγής αγκαλιά με κάθε λογής οικονομικά συμφέροντα είτε τους εφοπλιστές, είτε «άγιους» παπάδες του Αγίου Όρους. Το σκάνδαλο της SIEMENS αποδεικνύει την εκτεταμένη διαφθορά στους κόλπους και των δυο μεγάλων κομμάτων που εναλλάσσονται στην εξουσία και τη στενή διαπλοκή τους με μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Πόσο αξιόπιστη είναι η κριτική για τα σκάνδαλα και τη διαφθορά από το ΠΑΣΟΚ, ένα κόμμα που βαρύνεται με σκάνδαλα όπως αυτό του χρηματιστηρίου, της ΜΑΝ κ.ο.κ;
Όχι στο διάλογο για τα μάτια του κόσμου - Διάλογος με όρους κινήματος
Είναι ντροπή για κάθε δάσκαλο που το 2006, απεργούσε επί έξι εβδομάδες, η ηγεσία της Δ.Ο.Ε. σήμερα να αλλάζει στάση και να προσέρχεται σε ένα προσχηματικό διάλογο με το Υπουργείο, τη στιγμή μάλιστα που αυτό δεν φαίνεται διατεθειμένο να ικανοποιήσει κανένα βασικό μας αίτημα.
Η ηγεσία της Δ.Ο.Ε. υπακούοντας στη συναινετική πολιτική του ΠΑ.ΣΟ.Κ., δίνει χέρι βοήθειας στην κυβέρνηση, που καθώς είναι αποκλεισμένη και ηττημένη από το κίνημα των φοιτητών και της νεολαίας προσπαθεί να εξασφαλίσει την πολυπόθητη γι’ αυτή συναίνεση, προκειμένου να περάσει τις νέες της επιθέσεις ενάντια στη νεολαία και στη δημόσια εκπαίδευση.
Ο διάλογος αυτός δεν γίνεται σε μηδενική βάση όπως διατείνεται η κυβέρνηση, αλλά πάνω στη βάση των ήδη ψηφισμένων αντιδραστικών αλλαγών και πολιτικών. Δεν αποτελεί μηδενική βάση ο νόμος – πλαίσιο της Γιαννάκου, δεν είναι μηδενική βάση η αναγνώριση των κολεγίων ως ισότιμων με τα δημόσια ΑΕΙ, ο εξεταστικός Γολγοθάς που βιώνουν οι μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Μόνο και μόνο που πρόεδρος του εθνικού διαλόγου για την παιδεία είναι ο Μπαμπινιώτης ο κύριος που ακόμη επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, το ’90, υποστήριζε καθιέρωση εξετάσεων στο Δημοτικό και αξιολόγηση των δασκάλων με βάση τα αποτελέσματα των μαθητών τους στις εξετάσεις, θα έπρεπε να είχε κάνει την ηγεσία της Δ.Ο.Ε. πιο καχύποπτη και αντί να νομιμοποιεί τα πολιτικά τρυκ της κυβέρνησης, σπέρνοντας σύγχυση στο εκπαιδευτικό κίνημα, να οργανώνει την αντίσταση.
Τι Παιδεία θέλουμε
ü Μόρφωση για όλα τα παιδιά, μόρφωση για την απελευθέρωση και όχι για την αναπαραγωγή του συστήματος και για τον κοινωνικό έλεγχο!
ü 15% για την Παιδεία για να λυθεί τα κτιριακό, για να έχει κάθε σχολείο βιβλιοθήκη, εστιατόριο, χώρο ξεκούρασης για τα παιδιά, γυμναστήριο, μόνιμους εκπαιδευτικούς στο ολοήμερο!
ü Διασφάλιση της αξιοπρέπειας του εκπαιδευτικού με αξιοπρεπείς μισθούς και συνθήκες εργασίας, με μικρό αριθμό μαθητών (έως 15) σε κάθε τμήμα.
ü Δημοκρατία στο σχολείο, κυρίαρχος ο ρόλος του συλλόγου διδασκόντων στη ζωή του σχολείου.
ü Δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή με όλα τα νήπια και τα προνήπια στο σχολείο, σε κατάλληλους χώρους που θα πληρούν τις απαιτούμενες παιδαγωγικές προδιαγραφές.
ü Διασφάλιση του ωραρίου των νηπιαγωγών το οποίο αυξάνει κατά βούληση η κυβέρνηση.
ü Υπεράσπιση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών μας δικαιωμάτων!
ü Για μας ο συνδικαλισμός δεν είναι εφαλτήριο ανέλιξης σε θέσεις εξουσίας στη Διοίκηση της εκπαίδευσης.
Ο δικός μας συνδικαλισμός είναι απαραίτητος για να υπερασπίζεται τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των εκπαιδευτικών και του σχολείου μέσα από διαδικασίες βάσης, επιτροπές κατά ειδικότητα, κινητοποιήσεις και συμμετοχή σε ευρύτερα μέτωπα και κοινωνικά κινήματα.
Συσπείρωση στα συνδικάτα, συμμετοχή στις διαδικασίες βάσης
Όσο πιο πολύ καθόμαστε άπραγοι τόσο περισσότερο τους δίνουμε τη δυνατότητα να επιβουλεύονται τα δικαιώματά μας.
Παρά τις περσινές διαβεβαιώσεις της Δ.Ο.Ε. για κοινό αγώνα διαρκείας μαζί με τους καθηγητές, φέτος είδαμε να εγκαταλείπεται αυτή η προοπτική και απλά να προσαρμόζουμε το αγωνιστικό μας πρόγραμμα σε αυτό της ΑΔΕΔΥ με τις σκόρπιες 24ωρες και την προσπάθεια προσαρμογής και αλλαγής ακόμη και του διεκδικητικού μας πλαισίου.
Η Δ.Ο.Ε. πρέπει να εγκαταλείψει τώρα το παιχνίδι της συναίνεσης με το υπουργείο και να πιάσει ξανά το νήμα των αγώνων όπως το είχαμε αφήσει τον Οκτώβρη του 2006.
Για τη νέα χρονιά η 78η Γενική Συνέλευση της Δ.Ο.Ε. να προσανατολιστεί ξανά στο να προετοιμάσουμε μαζί με τους συναδέλφους της δευτεροβάθμιας μαχητικούς αγώνες διαρκείας με πολύπλευρες μορφές δράσης που θα καθορίζονται από διαδικασίες βάσης (συνελεύσεις) και θα περιλαμβάνουν επαναλαμβανόμενες και κλιμακούμενες κινητοποιήσεις από τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη.
Ποια είναι η ΕΑΚ
Η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ) είναι μια ανεξάρτητη, αυτόνομη συνδικαλιστική κίνηση στο χώρο του Συλλόγου Δασκάλων & Νηπιαγωγών Ν. Χανίων. Δεν είναι παρακλάδι κανενός κόμματος, αποτελεί συσπείρωση της βάσης, ανθρώπων που μπορεί να ψηφίζουν διάφορα κόμματα στις βουλευτικές εκλογές, που ιδεολογικά κινούνται στους χώρους της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και της Οικολογίας, αλλά και ανθρώπων που πιστεύουν ότι ο συνδικαλισμός πρέπει να είναι αυτόνομος κι όχι κομματικά κατευθυνόμενος, ότι η δύναμη είναι στη βάση, στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, στις συνελεύσεις.
Σαν μια τέτοια συσπείρωση ανθρώπων η ΕΑΚ, που δεν προέκυψε από καμμία συμφωνία κορυφής κομματικών εκπροσώπων ή Νομαρχιακών Επιτροπών κομμάτων, έχει πετύχει αρκετά πράγματα: Έσπασε την παντοκρατορία (αυτοδυναμία) της ΠΑΣΚ στο Διδασκαλικό Σύλλογο των Χανίων. Έχει καταφέρει να έχει 3 έδρες στο Δ.Σ. του Συλλόγου και την προεδρία του Συλλόγου από το τέλος του 1997 έως το 2003 και το 2005-2006. Από το 1998 η ΕΑΚ εκλέγει σταθερά τον έναν από τους δύο αιρετούς στο ΠΥΣΠΕ, σπάζοντας τον μηχανισμό εξυπηρετήσεων, ασυδοσίας και ρουσφετιών στον οποίο μέχρι τότε επιδίδονταν με αγαστή σύμπνοια ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ. Από το Νοέμβριο του 2006, η ΕΑΚ σε συνεργασία με τις άλλες Ανεξάρτητες Αγωνιστικές Κινήσεις της Κρήτης (πλην της ΕΣΑΚ που αρνήθηκε να συμμετάσχει) εξέλεξε τον πρώτο ανεξάρτητο αιρετό στο ΑΠΥΣΠΕ της Περιφέρειας Κρήτης, εκτοπίζοντας τη ΔΑΚΕ. Με την ΕΑΚ στην πρωτοπορία, ο Σύλλογος έδωσε όλες τις μεγάλες συνδικαλιστικές και κοινωνικές μάχες, ήταν από τους πρώτους που αντέδρασαν στην εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους κατά της Γιουγκοσλαβίας, του Αφγανιστάν και του Ιράκ, οργανώνοντας μαζί με άλλους φορείς το αντιπολεμικό κίνημα. Το 2000, με μαζική κινητοποίηση και συντονισμό μαζί με τους Συλλόγους Γονέων αποτρέψαμε τις συμπτύξεις και τους υποβιβασμούς σχολείων.
Παράλληλα, ο Σύλλογος με την ΕΑΚ στην προεδρία είχε σημαντική εκδοτική κι επιμορφωτική δραστηριότητα (μετατρέψαμε την εφημερίδα του Συλλόγου «Συνδικαλιστικά νέα» σε περιοδικό που εκδίδεται από Συντακτική Επιτροπή –σταμάτησε η έκδοση αυτή επί προεδρίας ΠΑΣΚ, επαναφέραμε τη δωρεάν έκδοση ημερολογίου – ατζέντας για τα μέλη του Συλλόγου εμπλουτίζοντάς την με σημαντικά ιστορικά αφιερώματα για την Παλιά Πόλη των Χανίων, το Ρήγα Φεραίο, τα 2500 χρόνια της πόλης των Χανίων, τη Βενετοκρατία στην Κρήτη, Ανθολόγιο μαντινάδας, Ένωση Κρήτης με υπόλοιπη Ελλάδα με παράλληλη έκδοση CD-ROM κλπ). Η ΕΑΚ πρότεινε κι οργάνωσε τη μεταφορά των γραφείων του Συλλόγου από την «καμαρούλα μια σταλιά 2Χ3» της οδού Μουσούρων σε νέο χώρο 155 τετραγωνικών στο Εμπορικό Κέντρο «Ερμής».
Στην πράξη κι όχι μόνο στα λόγια υπέρ της μονιμότητας και κατά της ελαστικής εργασίας
Η ΕΑΚ από τα Χανιά εξέλεξε για πρώτη φορά στην Ιστορία της ΔΟΕ αναπληρώτρια συνάδελφο Αντιπρόσωπο στη ΓΣ της ΔΟΕ το 1995. Τότε η ΠΑΣΚ του Συλλόγου είχε ζητήσει τη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβούλου της ΔΟΕ εάν ήταν νόμιμη η συμμετοχή αναπληρωτών στη ΓΣ της ΔΟΕ. Κι όπως τότε ανοίξαμε το δρόμο για τη συμμετοχή των αναπληρωτών, έτσι και το 2005 ανοίξαμε το δρόμο και για τη συμμετοχή των ωρομισθίων συναδέλφων, εκλέγοντας τη μια από τις δυο πρώτες ωρομίσθιες συναδέλφους που συμμετείχαν στη ΓΣ της ΔΟΕ ως αντιπρόσωποι (η άλλη ήταν από σχήμα των Συσπειρώσεων της Αττικής). Και πάλι παρά τις απειλές του προεδρείου της ΔΟΕ (ΠΑΣΚ) για ακύρωση όλων των Συνέδρων από τα Χανιά και παρά τη λυσσαλέα αντίδραση της ΔΑΚΕ στη ΓΣ της ΔΟΕ (έβαλε το θέμα σε ψηφοφορία που έχασε), η ΕΑΚ άνοιξε το δρόμο και για τους ωρομίσθιους. Σταθερά εκλέγουμε σχεδόν σε κάθε ΓΣ της ΔΟΕ από το 195 αναπληρωτή ή ωρομίσθιο ως αντιπρόσωπο από τα Χανιά με το ψηφοδέλτιο της ΕΑΚ, για να ακούγεται κι η δική τους φωνή απευθείας μέσα στη ΔΟΕ.

Ψήφο στην ΕΑΚ
Εμείς αυτές τις μάχες τις δίνουμε όποια κυβέρνηση και να είναι στην εξουσία.
Δεν μπορούμε όμως να παραμείνουμε μόνο σε αυτά. Σήμερα περισσότερο από ποτέ ο κλάδος έχει ανάγκη μια πολιτική μαχητική που να οργανώνει την αντίστασή μας σε επίπεδο σχολείου και ταυτόχρονα να οργανώνει πλατιές συμμαχίες με άλλα κομμάτια εργαζομένων για να ανατραπεί η πολιτική της λιτότητας, , της εξάρτησης και της υποτέλειας στα επιθετικά κέντρα εξουσίας ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και της διεθνούς εξάπλωσης της φτώχειας, των απολύσεων, των ελαστικών σχέσεων εργασίας, των ιδιωτικοποιήσεων, της καταστολής, του ρατσισμού και των πολέμων.
Θα ψηφίσουμε ΔΑΚΕ υποστηρίζοντας την κυβέρνηση της λιτότητας και των σκανδάλων; ΠΑΣΚ που θα ΄χάσει τη φωνή της μόλις γίνει κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ και θα ασχολείται κι αυτή όπως η ΔΑΚΕ με το μοίρασμα των λαφύρων της εξουσίας, των θέσεων των στελεχών της εκπαίδευσης; ΕΣΑΚ για να συνεχίσει το διασπαστικό της ρόλο και τα χωριστά συλλαλητήρια;
Εμείς λέμε ψήφο στον ακηδεμόνευτο συνδικαλισμό, στη δημοκρατία των Γενικών Συνελεύσεων, ενάντια σε όλους αυτούς που θέλουν να αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς, για έναν εκπαιδευτικό που δεν υποτάσσεται στο ρουσφέτι και τους εκβιασμούς, για έναν εκπαιδευτικό που αγωνίζεται να αλλάξει το σχολείο, τον κόσμο, τη ζωή του. Ψήφο στην Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ)!