Γιουχάρισμα στον Πάγκαλο στο Παρίσι

Δείτε τι συνέβη στο Παρίσι, στην Ελληνική Εστία, όταν ο Πάγκαλος πήγε σε εκδήλωση με το σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά
http://www.youtube.com/watch?v=A9tLCF4rTg0&feature=ytn%3Amptnews

Οι συγχωνεύσεις είναι αντιπαιδαγωγικές!

Μοναδικό κίνητρο της κυβέρνησης οι επιταγές της τρόικας για «εξοικονόμηση»

Την έπιασε την κυβέρνηση ο καημός να συγχωνεύσει τα σχολεία για «παιδαγωγικούς» λόγους – υποτίθεται.

• Πόσο «παιδαγωγικό» όμως είναι να ξυπνάνε οι μαθητές χωριών της υπαίθρου άγρια χαράματα για να ταξιδεύουν με τις ώρες πάνω σε βουνά και λαγκάδια για να φτάσουν εκεί που η κυβέρνηση κρίνει ότι θα διατηρηθεί σχολείο – «πολυδύναμο» κέντρο, υποτίθεται;
• Πόσο «παιδαγωγικό» είναι το σχολείο «πολυδύναμο» κέντρο να μη διαθέτει στοιχειώδεις κτιριακές υποδομές και να καλούνται συχνά τα παιδιά να κάνουν μάθημα σε πρόχειρες προκάτ αίθουσες αγνώστου ποιότητας, υγιεινής και ασφάλειας;
• Από πότε έγινε «παιδαγωγικό» να στοιβάζονται οι μαθητές σε πολυμελή τμήματα; Γιατί ως τώρα άλλα έλεγαν οι παιδαγωγοί για εργασία σε μικρές ομάδες, για τον περισσότερο χρόνο που έχει να διαθέσει σε κάθε μαθητή ο εκπαιδευτικός σε ένα ολιγομελές τμήμα, γιατί άλλα υποστηρίζει ακόμη κι η πραγματικότητα των φροντιστηρίων που διαφημίζουν τα «ολιγομελή» τμήματά τους. Αυτό δηλαδή που ο ιδιωτικός τομέας διαφημίζει ως πλεονέκτημα (τα ολιγομελή τμήματα), στο δημόσιο σχολείο θεωρείται μειονέκτημα, προφανώς επειδή έτσι βολεύει την παραπαιδεία και τα ιδιωτικά σχολεία που επιδιώκουν να ανταγωνιστούν το δημόσιο σχολείο!
• Από πότε έγινε «παιδαγωγική» προσέγγιση να αντικαθιστάς τα κονδύλια που ξοδεύεις για το σχολείο και το δάσκαλο στον τόπο κατοικίας (χωριό) με κονδύλια που δίνεις στο ΚΤΕΛ και τον ταξιτζή ή ιδιώτη που μεταφέρουν τους μαθητές στο «πολυδύναμο» κέντρο;
• Πόσο «παιδαγωγικό» είναι να μην υπάρχει καμιά αντισταθμιστική αγωγή για τους αδύνατους μαθητές (τάξεις υποδοχής για τους παλιννοστούντες, φροντιστηριακά τμήματα, τμήματα ένταξης για τους μαθητές με ειδικές ανάγκες) στα υποτιθέμενα «πολυδύναμα» σχολικά κέντρα;

Εάν η κυβέρνηση είχε πράγματι «παιδαγωγικά» κίνητρα στην πολιτική της, τότε θα έπρεπε να βάλει ανώτατο όριο μαθητών σε ένα τμήμα τους 20 για τα δημοτικά και τους 15 για τα νηπιαγωγεία. Θα έπρεπε να στηρίζει τους αδύναμους μαθητές με αντισταθμιστική αγωγή, θα έπρεπε να στηρίζει τα σχολεία της υπαίθρου αντί να τα κλείνει, για να στηρίξει τον πληθυσμό της υπαίθρου, ώστε να μην καταντήσει άνεργος μετανάστης στην πόλη, φτηνό εργατικό δυναμικό στα χέρια του κάθε αετονύχη επιχειρηματία. Θα έπρεπε να εφαρμόζει πρωτοπόρα προγράμματα με τη χρήση των νέων τεχνολογικών πρώτα στα μονοθέσια και τα μακρινά σχολεία, συνδέοντάς τα με τον κόσμο. Θα έπρεπε να χρηματοδοτεί τις εκπαιδευτικές επισκέψεις των σχολείων, αντί να μειώνει τα κονδύλια για τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων. Θα έπρεπε να χρηματοδοτεί δράσεις και προγράμματα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, Αγωγής Υγείας και Πολιτιστικών, αντί να κλείνει Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης ή να τα κρατά συμβολικά ανοιχτά με ένα (1) εκπαιδευτικό έναντι επτά (7) που είχαν πέρσι (ΚΠΕ Βάμου). Θα έπρεπε να αυξάνει τους διορισμούς εκπαιδευτικών αντί να τους μειώνει. Θα έπρεπε να αυξάνει τις δημόσιες δαπάνες για την Παιδεία στο 15% του προϋπολογισμού, αντί να τις μειώνει στο 2,75% του ΑΕΠ φέτος.

Τέρμα τα παραμύθια λοιπόν! Κανένα «παιδαγωγικό» κίνητρο δεν έχει η κυβέρνηση για τις συγχωνεύσεις των σχολείων. Μόνο οι επιταγές της τρόικας ενδιαφέρουν την κυβέρνηση, οι δεσμεύσεις της για διορισμό ενός εκπαιδευτικού στη θέση 5 που φεύγουν. Φέτος συνταξιοδοτήθηκαν 11.500 εκπαιδευτικοί (λόγω και της αντιασφαλιστικής λαίλαπας) και στη θέση τους διορίστηκαν 2.850. Όμως η μείωση των δαπανών για την Παιδεία, η διάλυση της Δημόσιας Δωρεάν Παιδείας δεν είναι επένδυση για έξοδο για την κρίση, είναι η πολιτική που βαθαίνει την κρίση, είναι η πολιτική που δε δίνει καμία ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο ούτε στους μαθητές μας, ούτε στους εκπαιδευτικούς, ούτε στον ελληνικό λαό.

Γι’ αυτό λέμε όχι στις συγχωνεύσεις

· γιατί λέμε ναι στην αύξηση των δαπανών για τη Δημόσια Δωρεάν Παιδεία,

· γιατί λέμε ναι στη στήριξη του πληθυσμού της υπαίθρου,

· γιατί λέμε λεφτά για δασκάλους και σχολεία κι όχι επιπλέον λεφτά στα ΚΤΕΛ,

· γιατί η έξοδος από την κρίση απαιτεί επένδυση στη Δημόσια Δωρεάν Παιδεία!

Απέναντι σε μια κυβέρνηση που κλείνει σχολεία, μειώνει τους διορισμούς εκπαιδευτικών, κόβει μισθούς και συντάξεις κι ετοιμάζεται για νέες περικοπές με το νέο μισθολόγιο και για περικοπή των επικουρικών συντάξεων και νέα αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67, ο μόνος δρόμος είναι ο δρόμος του αγώνα, συμμετέχοντας στη 48ωρη απεργία της ΔΟΕ, στις 22 και 23 Φλεβάρη.

Λέγε λέγε κάτι θα μείνει

Φαντάζει περίεργο να πρέπει γι’ άλλη μια φορά ν’ αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας. Εξηγούμαι: Σε άρθρο του Στ. Ζώη πριν τις γιορτές αναφέρεται ότι τα δικαστήρια αποφάσισαν να ακυρώσουν τον πίνακα των διευθυντών σχολείων του 2007, «επειδή οι αιρετοί ήταν και κρίνοντες και κρινόμενοι».
Είναι προσβλητικό για μένα και συκοφαντικό να γράφεται κάτι τέτοιο. Ήμουν αιρετός το 2007, εκλεγμένος με το ψηφοδέλτιο της Ενωτικής Αγωνιστικής Κίνησης (ΕΑΚ), και δεν ήμουν ταυτόχρονα κρίνων και κρινόμενος. Ουδέποτε έχω βάλει υποψηφιότητα για διευθυντής (ούτε καν για υποδιευθυντής), πόσο δε μάλλον το 2007.
Ο Σταύρος Ζώης το γνωρίζει πολύ καλά αυτό, αλλά προτιμά να μην το διευκρινίζει στο κείμενό του, αφήνοντας απαράδεκτα υπονοούμενα για μένα προσωπικά αλλά και για το θεσμό του αιρετού συνολικά.
Ο θεσμός του αιρετού είναι κατάκτηση του κλάδου και είναι απαράδεκτο να βάλλεται με τέτοιες επικίνδυνες γενικεύσεις, που καλλιεργούν τη νοοτροπία του «όλοι ίδιοι είναι», την αποπολιτικοποίηση του κόσμου, την απάθεια και την προετοιμασία τους για την έλευση κάποιου «σωτήρα». Αυτά όλα δεν υπηρετούν τη δημοκρατία ούτε το συνδικαλισμό.
Όχι, δεν είμαστε όλοι ίδιοι, φίλε Σταύρο. Δεν είναι ίδιοι αυτοί που αφιερώνουν τον ελεύθερο χρόνο τους στα κοινά με αυτούς που κάνουν ρουσφέτια, με αυτούς που θησαυρίζουν από τα ιδιαίτερα, με αυτούς που προσδοκούν ανταλλάγματα για την πρόσκαιρη κάθοδό τους σε κάποιο ψηφοδέλτιο.
Γνωρίζει πολύ καλά ο ίδιος και η παράταξή του την προσωπική μου διαδρομή και στάση όλα αυτά τα χρόνια. Δυστυχώς όμως η Αριστερά που λέει ψέμματα, που λέει τη μισή αλήθεια, που κρύβει την αλήθεια, είναι καταδικασμένη να ζήσει μέσα στο ψέμα, ακριβώς όπως έζησαν μέσα στο ψέμα και στην καχυποψία οι πολίτες σε τόσα αποτυχημένα σοσιαλιστικά πειράματα. Γιατί κάποιοι επικεφαλής είχαν αποφασίσει ότι ο λαός δεν πρέπει να ξέρει όλη την αλήθεια, ότι έπρεπε να υπάρχουν πράγματα που θα πρέπει να κρύβουν από το λαό. Έτσι φτάσανε στα γκουλάγκ, και στις τραγωδίες πολλών ανατολικών καθεστώτων. Ψέμα το ψέμα.
Παρότι δεν ήμασταν στην ίδια παράταξη, το 2007, η βαθμολογία μου ήταν η υψηλότερη (20) στις κρίσεις των διευθυντών, εκτιμώντας τη μέχρι τότε προσφορά του Στ. Ζώη στα κοινωνικά και πολιτικά δρώμενα.
Το ευχαριστώ είναι η συκοφαντία;
Δεν είχα σκοπό να απαντήσω στην επιστολή, καθώς τα Χανιά είναι μικρά και η διαδρομή του καθενός μας γνωστή. Όμως, σκέφτηκα ότι υπάρχουν κάπου 400 νέοι συνάδελφοι στα Χανιά που μπορεί να μην υπηρετούσαν τότε στα Χανιά, ή να σπούδαζαν. Δε θα ‘θελα αυτοί οι νέοι συνάδελφοι να νομίζουν ότι «όλοι ίδιοι είμαστε», ούτε να νομίζουν ότι χρησιμοποίησα τη θέση μου στο ΠΥΣΠΕ τότε για να βολευτώ προσωπικά, όπως αφήνει το κείμενο να εννοηθεί. Λέγε – λέγε, κάτι θα μείνει από τη λάσπη, ήταν η τακτική του Γκαίμπελς. Γι’ αυτό απαντώ γι’ άλλη μια φορά, για να μη θεωρήσει κανείς ότι ήμουν όντως «και κρίνων και κρινόμενος»

Φώτης Ποντικάκης
Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Ν. Χανίων
Αιρετός στο ΠΥΣΠΕ το 2007

Η ΕΑΚ για τις κρίσεις και την κρίση

Η ΕΑΚ οφείλει ορισμένες αποσαφηνίσεις γύρω από τη στάση της στο θέμα των κρίσεων αλλά και της γενικότερης κρίσιμης συγκυρίας. Έτσι:
I.Είναι θέση της ΕΑΚ ότι οι επιλογές διευθυντών πρέπει να γίνονται – κάτω από σειρά προϋποθέσεων και μετρήσιμων ασφαλιστικών δικλείδων μέσα από το Σύλλογο Διδασκόντων. Πάρα ταύτα μετέχει στις κρίσεις των Διευθυντών με το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο, γιατί αυτό εντέλλεται να κάνει από τους συναδέλφους για την προάσπιση της διαφάνειας και της αξιοπιστίας.
II.Η ΕΑΚ πίστευε και πιστεύει ότι οι κρίσεις του 2007 έγιναν σε κλίμα πολιτικού και προσωπικού ρεβανσισμού και αδιαφάνειας από την πλευρά της τότε διοίκησης. Για αυτό όμως δεν ευθύνονται οι αιρετοί του κλάδου οι οποίοι έπραξαν σύμφωνα με τις επιταγές του Συλλόγου.
III.Η ΕΑΚ πιστεύει ότι οι ενάγοντες συνάδελφοι κρίθηκαν άδικα. Όχι όμως από τους αιρετούς οι οποίοι τους τίμησαν με την ύψιστη βαθμολογία και όχι για τους λόγους τους οποίους επικαλείται η δικαστική απόφαση που τους δικαιώνει.
IV.Σε κάθε περίπτωση πρέπει να υπάρξει αποκατάσταση των εναγόντων συναδέλφων.
V.Ο χρόνος και ο τρόπος της επανάληψης των κρίσεων πρέπει να γίνει με τρόπο, ώστε να μην διαταραχθεί η λειτουργία των σχολικών μονάδων και να μην αποπροσανατολιστεί το κίνημα των εκπαιδευτικών σε μια εποχή στην οποία προτεραιότητά μας πρέπει να είναι η υπεράσπιση του εισοδήματος και η βαλλόμενη από παντού δημόσια εκπαίδευση.
VI.Οι αιρετοί ΔΕΝ εκπροσωπούν μόνο την παράταξή τους, ΔΕΝ εκπροσωπούν μόνο τους διευθυντές, ΔΕΝ εκπροσωπούν μόνο τους ενάγοντες, ΟΥΤΕ βέβαια τους παράγοντες. Εκπροσωπούν όλο τον κλάδο και για μείζονα ζητήματα όπως αυτό των κρίσεων απευθύνονται στο Σύλλογο και τα όργανά του (Γενική Συνέλευση και Δ.Σ.). Αυτό έκαναν οι αιρετοί της ΕΑΚ όταν βγήκε η δικαστική απόφαση (Μάρτιος 2010), αυτό έκαναν το καλοκαίρι (Ιούνιος 2010) αυτό έκαναν και τώρα (Δεκέμβριος 2010). Οι αιρετοί της ΕΑΚ έκαναν σε κάθε περίπτωση αυτό το οποίο ζήτησαν τα συλλογικά όργανα.
VII.Αυτό θα πράξουν και σε κάθε μελλοντική περίπτωση. Την ενεργητικότητά της η ΕΑΚ την κρατάει για τις κυβερνητικές αντιεκπαιδευτικές πολιτικές και τους κοινωνικούς αγώνες.
VIII.Σε κάθε μελλοντική κρίση αυτό θα είναι και το κριτήριο των αιρετών της ΕΑΚ: το συμφέρον της Δημόσιας εκπαίδευσης, οι θέσεις του κλάδου για την διοίκηση των μονάδων (όχι στην αξιολόγηση-χειραγώγηση, ναι στη διαφάνεια, ναι στον διευθυντή-συνεργάτη των εκπ/κών και όχι εκφραστή του Υπουργείου…)
IX.Η ΕΑΚ λειτουργεί μέσα σε πλαίσιο αξιών και αρχών τις οποίες και θα διαφυλάξει . ΔΕΝ «είμαστε και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ».
X.Σε κάθε περίπτωση το αδιαπραγμάτευτο ραντεβού μας το δίνουμε στις απεργίες, στους αγώνες και στις διεκδικήσεις, στην αντιμετώπιση της κρίσης. Εκεί θα κριθούμε όλοι. Η ΕΑΚ θα είναι εκεί. Καλή αντάμωση λοιπόν.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους, ΕΑΚ

Ψήφος καταδίκης του μνημονίου, της εκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης και του δικομματισμού

Η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ) Εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Χανίων ευχαριστεί τους εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης των Χανίων για την πρώτη θέση που της έδωσαν στις εκλογές αιρετών εκπροσώπων των εκπαιδευτικών στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο (ΠΥΣΠΕ) Χανίων. Στην πρώτη θέση στα Χανιά βρέθηκε και το ψηφοδέλτιο των Ανεξάρτητων Αγωνιστικών Κινήσεων Κρήτης στο οποίο συμμετέχει η ΕΑΚ, εκλέγοντας αιρετό στο Περιφερειακό Υπηρεσιακό Συμβούλιο (ΑΠΥΣΠΕ) Κρήτης. Σημειώνουμε ότι οι εκλογές αυτές γίνονται σε συνθήκες σχεδόν καθολικής ψηφοφορίας, με υψηλότατη συμμετοχή.

Η ψήφος των εκπαιδευτικών ήταν ψήφος καταδίκης της πολιτικής του μνημονίου, της άγριας περικοπής των μισθών και των δώρων μας στην οποία προχώρησε η κυβέρνηση κάτω από τις εντολές του ΔΝΤ και της τρόικας.

Ήταν ακόμη ψήφος καταδίκης της εκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης και του δικομματισμού που υποβαθμίζει χρόνια τώρα τη Δημόσια Δωρεάν Παιδεία, που μειώνει τα κονδύλια για την Παιδεία, που αφήνει νηπιαγωγεία στα υπόγεια, σχολεία χωρίς αυλές ή με κοντέινερ για αίθουσες διδασκαλίας, που αφήνει ακόμη και σήμερα τα περισσότερα ολοήμερα χωρίς το απαιτούμενο εκπαιδευτικό προσωπικό, που επιτίθεται καθημερινά στους εκπαιδευτικούς, την ίδια στιγμή που έχει ακόμη αρκετούς αναπληρωτές απλήρωτους και καινοτόμους θεσμούς όπως το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης του Βάμου κλειστούς χωρίς εκπαιδευτικούς, την ώρα που ο ίδιος ο πρωθυπουργός μιλάει για «πράσινη» ανάπτυξη.
Οι παρατάξεις του δικομματισμού ηττώνται σε ολόκληρη τη χώρα σε αυτές τις εκλογές, ενώ ανεξάρτητοι αιρετοί εκλέγονται για πρώτη φορά στο Λασίθι και σε άλλες περιοχές.

Εκτός όμως από ψήφος καταδίκης, η ψήφος των εκπαιδευτικών είναι και ψήφος εμπιστοσύνης στην ΕΑΚ, στη συνεπή αγωνιστική στάση που δεν εξαγοράζεται με προσωπικές θέσεις εξουσίας, στην προσπάθεια για ενότητα γύρω από τα αιτήματα που διαμορφώνουμε μέσα από τις συνελεύσεις, το ανώτατο όργανο του συλλόγου μας και κάθε συνδικάτου.

Πάνω απ’ όλα όμως είναι ψήφος ελπίδας, ότι η πολιτική του μνημονίου και η λιτότητα για την Παιδεία μπορεί να ανατραπεί, κι αυτό μπορεί να γίνει μέσα από τη συμμετοχή μας στις διαδικασίες του συνδικαλιστικού κινήματος, στις συνελεύσεις, τις διαδηλώσεις, τις απεργίες, κι ακόμη, με τη στήριξη των δυνάμεων που αγωνίζονται γι’ αυτό και στις εκλογικές διαδικασίες, στις εκλογές των Υπηρεσιακών Συμβουλίων χτες, στις τοπικές και περιφερειακές εκλογές αύριο. Το μήνυμα πρέπει να φτάσει στην κυβέρνηση και την τρόικα και με το αποτέλεσμα των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών σε λίγες μέρες.

Το Υπηρεσιακό Συμβούλιο έχει 3 διορισμένους! Χρειάζεται και 4ο;

ΨΗΦΟ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ, ΣΤΟΝ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ, ΨΗΦΟ ΣΤΗΝ ΕΑΚ!

Εκλογές στη σκιά του μνημονίου
Οι εκλογές αυτές στον κλάδο μας είναι οι πρώτες μετά την εφαρμογή του Μνημονίου και την έλευση της τρόικας στην Ελλάδα. Η κυβέρνηση του μνημονίου που κόβει τους μισθούς μας, την ίδια στιγμή δίνει λεφτά στις τράπεζες, αφήνει αφορολόγητα τα κέρδη και το τζόγο στο χρηματιστήριο, αγοράζει φρεγάτες κι υποβρύχια που γέρνουν και στέλνει στρατό στο Αφγανιστάν, ξεπουλάει το δημόσιο και φυσικό πλούτο (ΟΣΕ, ΔΕΗ, ΟΤΕ, λιμάνια, αεροδρόμια, παραλίες και δάση). Οδηγεί στην έκρηξη της ανεργίας και σε εργασιακές σχέσεις με ωράρια -λάστιχο, ακόμη και στην Παιδεία.
Αυτή την πολιτική υπηρετούν ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ, ως εξαρτήματα των κυβερνητικών κομμάτων που εκπροσωπούν. Γι' αυτό σας καλούμε να τους μαυρίσετε. Οποιαδήποτε ψήφος σε αυτούς θεωρείται επιβράβευση της πολιτικής τους και πράσινο φως γι' ακόμη μεγαλύτερες περικοπές των μισθών μας! Ήδη, η κυβέρνηση έχει στα σκαριά νέο μισθολόγιο για τους δημόσιους υπάλληλους και νέα μέτρα – περικοπές των μισθών μας. Γι’ αυτό είναι σημαντική η καταψήφιση αυτής της πολιτικής σε όλες τις εκλογικές διαδικασίες, γι’ αυτό είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαίο ένα κίνημα – μέτωπο άρνησης του χρέους και του μνημονίου.
Δεν τα φάγαμε μαζί τα λεφτά κ. Πάγκαλε. Δεν χρέωσε τη χώρα ο ωρομίσθιος εκπαιδευτικός, ο χαμηλόμισθος δάσκαλος, ο άνεργος κι ο συνταξιούχος των 500 ευρώ. Τη χρέωσαν τα πάρτι που κάνατε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ με τις απευθείας αναθέσεις έργων για την Ολυμπιάδα, με τους εξοπλισμούς (λίγες μέρες πριν, ο κ. Βενιζέλος υπέγραψε να δώσουμε 1,6 εκατομμύρια ευρώ για υποβρύχια από τη Γερμανία), παρέα με τους διαπλεκόμενους μεγαλοεργολάβους! Αυτοί χρωστάνε, αυτοί πρέπει να πληρώσουν!
Κι αποτελεί πρόκληση συνδικαλιστικά στελέχη της ΠΑΣΚ, να κατεβαίνουν υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι με επικεφαλής βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος που ψηφίζουν όλα αυτά τα μέτρα, το μνημόνιο, τις περικοπές των μισθών μας και των δώρων μας, την υποχρεωτική τριετή παραμονή των νεοδιόριστων στην πρώτη τους τοποθέτηση και την υποχρεωτική διετή παραμονή των παλιότερων σε κάθε οργανική, που προωθούν ωράριο –λάστιχο στα σχολεία.
Το ΠΥΣΠΕ
Τα υπηρεσιακά συμβούλια (ΠΥΣΠΕ) παίζουν σημαντικό ρόλο στη σχολική ζωή, καθώς αποφασίζουν για μια σειρά σημαντικά ζητήματα όπως οι μεταθέσεις κι οι αποσπάσεις εκπαιδευτικών μέσα στο νομό, οι τοποθετήσεις εκπαιδευτικών στα σχολεία, οι επιλογές διευθυντών και υποδιευθυντών των σχολείων.
Επειδή όμως όλες οι κυβερνήσεις αισθάνονται ανασφάλεια και θέλουν να έχουν ασφυκτικό έλεγχο στα σχολεία και στους εκπαιδευτικούς, φροντίζουν να διατηρούν ένα θεσμικό πλαίσιο που τους επιτρέπει να διορίζουν την πλειοψηφία, τα 3 από τα 5 μέλη του Υπηρεσιακού Συμβουλίου. Διευκολύνονται έτσι να «πουλάνε» εξυπηρετήσεις, ρουσφέτια κλπ.
Φράγμα στις πελατειακές σχέσεις και στο κλίμα φόβου και υποταγής στην εκάστοτε κυβέρνηση μπορούν να αποτελούν οι δυο εκλεγμένοι (αιρετοί) εκπρόσωποι των εκπαιδευτικών, οι οποίοι επιπλέον μπορούν να εγγυώνται τη διαφάνεια στις αποφάσεις του Υπηρεσιακού Συμβουλίου και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών Οι δυο εκλεγμένοι εκπρόσωποι των εκπαιδευτικών λογοδοτούν στις Γενικές Συνελεύσεις των εκπαιδευτικών που τους εξέλεξαν. Καμία κυβέρνηση, ούτε του ΠΑΣΟΚ ούτε της ΝΔ δεν δέχεται να αποτελούν πλειοψηφία στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί μας, γιατί επιδιώκουν να διαιωνίζουν τους μηχανισμούς των εξυπηρετήσεων και του ασφυκτικού ελέγχου και πειθάρχησης των εκπαιδευτικών και των σχολείων.
Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει μέσα σε αυτό το συμβούλιο η ανεξάρτητη φωνή της ΕΑΚ, που δεν υποτάσσεται και δεν εξυπηρετεί καμιά κυβερνητική ή κομματική σκοπιμότητα, αποτελεί το μάτι, το αυτί και τη φωνή των Γενικών Συνελεύσεων των εκπαιδευτικών.

Τι είναι η ΕΑΚ
Η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ) είναι μια ανεξάρτητη, αυτόνομη συνδικαλιστική κίνηση στο χώρο του Συλλόγου Δασκάλων & Νηπιαγωγών Ν. Χανίων. Δεν είναι παρακλάδι ή κλαδική κανενός κόμματος ή οργάνωσης, αποτελεί συσπείρωση της βάσης, ανθρώπων που μπορεί να ψηφίζουν διάφορα κόμματα στις βουλευτικές εκλογές, ανθρώπων που ιδεολογικά κινούνται στους χώρους της Αριστεράς και της Οικολογίας, αλλά και ανθρώπων που πιστεύουν ότι ο συνδικαλισμός πρέπει να είναι αυτόνομος κι όχι κομματικά κατευθυνόμενος, ότι η δύναμη είναι στη βάση, στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, στις συνελεύσεις. Σαν μια τέτοια συσπείρωση ανθρώπων η ΕΑΚ, που δεν προέκυψε από καμμία συμφωνία κορυφής κομματικών εκπροσώπων ή Νομαρχιακών Επιτροπών κομμάτων, έχει πετύχει αρκετά πράγματα:
ü Έσπασε την παντοκρατορία (αυτοδυναμία) της ΠΑΣΚ στο Διδασκαλικό Σύλλογο των Χανίων. Έχει καταφέρει να έχει 3 έδρες στο 9μελές Δ.Σ. του Συλλόγου και την προεδρία του Συλλόγου από το τέλος του 1997.
ü Από το 1998 έχει εκλέξει τον έναν από τους δύο αιρετούς στο ΠΥΣΠΕ, σπάζοντας τον μηχανισμό εξυπηρετήσεων, ασυδοσίας και ρουσφετιών στον οποίο μέχρι τότε επιδίδονταν με αγαστή σύμπνοια ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ.
ü Το 2000, με μαζική κινητοποίηση και συντονισμό μαζί με τους Συλλόγους Γονέων αποτρέψαμε τις συμπτύξεις και τους υποβιβασμούς σχολείων ακόμη και μέσα στην πόλη.
ü Πετύχαμε την εγγραφή των ωρομισθίων συναδέλφων στη ΔΟΕ, εκλέγοντας με το ψηφοδέλτιο της ΕΑΚ μία από τις δύο πρώτες ωρομίσθιες συναδέλφους πανελλαδικά που συμμετείχαν για πρώτη φορά σε Τακτική Γενική Συνέλευση της ΔΟΕ (Ιούνιος 2005), παρά την αντίδραση ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ. Αλλά και παλιότερα (1995) ήταν η ΕΑΚ Χανίων που εξέλεξε τον πρώτο αναπληρωτή που συμμετείχε στη Γενική Συνέλευση της ΔΟΕ παρά τις αντιδράσεις της ΠΑΣΚ.

Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΥΣΠΕ
Η εκάστοτε κυβέρνηση ((του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ) φροντίζει να διορίσει τα «δικά της παιδιά» στις θέσεις των προϊσταμένων, έτσι ώστε να προχωρήσει στη συνέχεια στο στήσιμο ενός κομματικού μηχανισμού στη Διοίκηση και στα γραφεία της εκπαίδευσης. Είναι ενδεικτική της πολτικής διαφθοράς η μετάλλαξη κυβερνητικών συνδικαλιστών της ΠΑΣΚ και της ΔΑΚΕ σε διορισμένα στελέχη της εκπαίδευσης όταν είναι το κόμμα τους στην εξουσία, και η επαναφορά τους στη συνδικαλιστική δράση, μόλις έρθει το άλλο κόμμα στην κυβέρνηση. ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ χρησιμοποιούν το συνδικαλισμό ως όχημα ανόδου στην εξουσία.
Το ΠΥΣΠΕ προχώρησε σε:
§ Αναστολές λειτουργίας τμημάτων τα καλοκαίρια, πριν τους διορισμούς αναπληρωτών, κι ενώ ακόμη ο Σύλλογός μας και η ΔΟΕ διεκδικούσαν το διορισμό αναπληρωτών και δεν είχαν καν ολοκληρωθεί οι εγγραφές μαθητών.
§ Υποβάθμιση και συρρίκνωση των τάξεων υποδοχής παλιννοστούντων και μεταναστών αλλά και των τμημάτων ένταξης μαθητών με μαθησιακά προβλήματα, παρά τις διακηρύξεις περί «πολυπολιτισμικότητας» κλπ.
§ Λειτουργία ολοήμερων με έναν (1) δάσκαλο για 60 μαθητές!
§ Λειτουργία πληθωρικών τμημάτων.
§ Μείωση των ωρών και της αποζημίωσης των ωρομισθίων στα ολοήμερα, τους οποίους τους στέλνουν ως και σε 5 διαφορετικά σχολεία εξοντώνοντάς τους και επέκταση του θεσμού του ωρομισθίου και στην πρωινή ζώνη και στη δεύτερη ξένη γλώσσα..
Όλα αυτά, ο αιρετός που εκλέχτηκε με το ψηφοδέλτιο της ΕΑΚ τα καταψήφισε στο ΠΥΣΠΕ και τα κατάγγειλε.

Οι τοποθετήσεις των αναπληρωτών
Το ΠΥΣΠΕ Χανίων παλιότερα, με απόφαση της (διορισμένης από την κυβέρνηση) πλειοψηφίας του αρνιόταν συστηματικά να τοποθετήσει τους αναπληρωτές συναδέλφους μετά από γραπτή δήλωση προτίμησής τους και αφού αναρτήσει δημόσια όλα τα κενά, αφήνοντας σε όλους σοβαρές υπόνοιες για εξυπηρετήσεις, κενά που «κρατιούνται» στην άκρη για «δικά μας παιδιά» κ.ο.κ. Είχαν μάλιστα φτάσει στο σημείο να τοποθετούν τους αναπληρωτές μόνοι τους οι προϊστάμενοι, χωρίς το ΠΥΣΠΕ και χωρίς τη συμμετοχή και τον έλεγχο από τους αιρετούς εκπροσώπους μας. Μετά από κινητοποιήσεις μας πετύχαμε οι τοποθετήσεις να γίνονται από το ΠΥΣΠΕ. Οι γραπτές δηλώσεις προτίμησης επιβλήθηκαν μετά την κινητοποίησή μας, όπως και η δημόσια ανάρτηση των κενών.

Οι κρίσεις των διευθυντών
Όλες οι κυβερνήσεις, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, φροντίζουν μέσα από τους νόμους που ψηφίζουν να ελέγχουν την τοποθέτηση των στελεχών της εκπαίδευτσης (σχολικών συμβούλων, διευθυντών κλπ). Γι’ αυτό το λόγο αλλάζουν κάθε τόσο τα μετρήσιμα κριτήρια προσαρμόζοντάς τα σε ό,τι τους βολεύει κάθε φορά για τα «δικά τους παιδιά» και για να’ ναι σίγουροι έχουν και τη συνέντευξη που αποτελεί σχεδόν 50% της τελικής βαθμολογίας!
Εμείς προτείνουμε για τις κρίσεις των διευθυντών να αποφασίζει δημοκρατικά, με μυστική ψηφοφορία κάθε χρόνο ο Σύλλογος διδασκόντων του κάθε σχολείου, ώστε να εκπροσωπεί πράγματι το σχολείο κάποιος που θα έχει επιλεγεί από τους συναδέλφους του στο σχολείο. Να σταματήσει ο διορισμός των διευθυντών από το ΠΥΣΠΕ και τη διορισμένη από την κυβέρνηση πλειοψηφία του.

ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΨΗΦΟ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!
· Ψήφος στην ΠΑΣΚ είναι ψήφος υπέρ της Διαμαντοπούλου που απαξιώνει καθημερινά τους εκπαιδευτικούς, επιβράβευση της πολιτικής της που αφήνει Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης κλειστά, Παιδαγωγικά Τμήματα χωρίς αποσπασμένους εκπαιδευτικούς για τις πρακτικές ασκήσεις των φοιτητών. Πάνω απ’ όλα όμως είναι ψήφος υπέρ του μνημονίου και της τρόικας, ενθάρρυνση γι’ ακόμη σκληρότερα μέτρα και περικοπές στους μισθούς μας, ψήφος υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων, της ωρομισθίας και των ελαστικών εργασιακών σχέσεων Είναι άφεση αμαρτιών για την μαζική εξαπάτηση του ελληνικού λαού στον οποίο προεκλογικά έλεγαν ότι «λεφτά υπάρχουν» και μετεκλογικά προχώρησαν στην περικοπή των μισθών, την κατάργηση δικαιωμάτων και κατακτήσεων, στην υποδούλωση της χώρας στο ΔΝΤ.
· Ψήφος στη ΔΑΚΕ είναι ψήφος στους συνεταίρους του κυβερνητικού συνδικαλισμού, σε αυτούς που συνεργάζονται ακόμη και σήμερα με το ΠΑΣΟΚ στη διαχείριση της εξουσίας.
· Η ΕΣΑΚ επιμένει στην κομματική καταγραφή δυνάμεων αντί για τη συμμετοχή σε ένα μέτωπο των δυνάμεων αντίστασης στη λιτότητα, τη μείωση των δαπανών για την Παιδεία και την ιδιωτικοποίηση, ένα μέτωπο που οι φοιτητές απέδειξαν ότι μπορεί να είναι νικηφόρο.
Οι υποψήφιοι της ΕΑΚ για το ΠΥΣΠΕ
1. Ανδρονικάκης Εμμανουήλ του Ανδρέα, δάσκαλος, Δ.Σ. Χρυσοπηγής
2. Αρτζουχαλτζή Δέσποινα του Χρήστου, δασκάλα, Δ.Σ. Τσικαλαριών
3. Βελίγγου Μαρία του Ευθυμίου, νηπιαγωγός, 37ο Ν/γείο Χανίων –Διδασκαλείο
4. Γεόγλου Ευφροσύνη του Αναστασίου, Φυσικής Αγωγής, 4ο Δ.Σ. Χανίων
5. Ζαγκανά Μαρία του Παναγιώτη, δασκάλα, 16ο Δ.Σ. Χανίων
6. Καλύβας Κώστας του Ιωάννη, δάσκαλος, Δ.Σ. Ροδοβανίου
7. Κληρονόμου Κωνσταντίνα του Σπυρίδωνος, νηπιαγωγός, 15ο Ν/γείο Χανίων
8. Λαθήρα Βάσω του Ιωάννη, δασκάλα, Δ.Σ. Γερανίου
9. Λαμπρακόπουλος Χρήστος του Παναγιώτη, δάσκαλος, 1ο Ειδικό Δ.Σ. Χανίων
10. Μαλανδράκη Βασιλεία του Κων/νου, δασκάλα Δ.Σ. Περιβολίων
11. Μαστρογιαννίδου Χαρίκλεια (Λία) του Χρήστου, Μουσικός – Δασκάλα, Υπεύθυνη Πολιτιστικών Δ/νσης Π.Ε. Χανίων
12. Μπεζυρτζής Αναστάσιος του Χρήστου, δάσκαλος, 20ό Δ.Σ. Χανίων
13. Μπουτσικάκη Αθηνά του Αλεξάνδρου, δασκάλα, 1ο Δ.Σ. Ν. Κυδωνίας
14. Ξεκουκουλωτάκης Κων/νος του Απόστολου, δάσκαλος, Δ.Σ. Τσικαλαριών
15. Παναγούλη Παναγιώτα του Ευάγγελου, νηπιαγωγός, 17ο Ν/γείο Χανίων
16. Παπαγεωργίου Δήμητρα του Χρήστου, δασκάλα, 6ο Δ.Σ. Χανίων
17. Παπαγρηγορίου Γιώργος του Αθανασίου, δάσκαλος, 14ο Δ.Σ. Χανίων
18. Παπαμηνά Μαργαρίτα του Ιωάννη, δασκάλα, 2ο Δ.Σ. Ν. Κυδωνίας
19. Πατρελάκης Χρήστος του Ιωάννη, Φυσικής Αγωγής, Δ.Σ. Παζινού
20. Ποντικάκης Φώτης του Γεωργίου, δάσκαλος, Υπεύθυνος Περιβαλλοντικής Αγωγής Δ/νσης Π.Ε. Χανίων
21. Πούσιας Κώστας του Αλέξανδρου, δάσκαλος, 7ο Δ.Σ. Χανίων
22. Ρηγάκης Ιωάννης του Νικολάου, δάσκαλος, 1ο Δ.Σ. Ν. Κυδωνίας
23. Ρίζος Σεραφείμ του Νικολάου, δάσκαλος, 5ο Δ.Σ. Χανίων
24. Σοφοκλέους Μάριος του Μιχαήλ, δάσκαλος, 5ο Δ.Σ. Χανίων
26. Σπαντιδάκης Ευάγγελος του Μποτόνη, δάσκαλος, 16ο Δ.Σ. Χανίων
26. Σταμελάκη Ευαγγελία του Δημητρίου, νηπιαγωγός, 11ο Ν/γείο Χανίων
27. Ταταριώτη Αγόρη (Ρίτσα) του Βασιλείου, δασκάλα, 11ο Δ.Σ. Χανίων
28. Τζιλιβάκης Εμμανουήλ του Ευαγγέλου, δάσκαλος, Δ.Σ. Εμπρόσνερου
29. Φασαράκης Γιώργος του Ιωάννη, δάσκαλος, Δ.Σ. Βρυσών
30. Χαρώνη Δήμητρα του Λεωνίδα, Φυσικής Αγωγής, Δ.Σ. Βαμβακόπουλου
31. Χατζής Αλέκος του Δημητρίου, Φυσικής Αγωγής, Δ.Σ. Μουρνιών – Βαρυπέτρου
32. Χριστοφορίδου Συρμαλού (Σίσσυ) του Πλάτωνος, νηπιαγωγός, 5ο Ν/γείο Χανίων

Όχι στο ωράριο - λάστιχο!

Το έλεγε η λαϊκή παροιμία, αλλά ορισμένοι πήγαιναν να μας πείσουν ότι δεν ισχύει, ότι η καλή ημέρα από το πρωί φαίνεται. Όταν η υπουργός Παιδείας κ. Α. Διαμαντοπούλου ανακοίνωνε 800 «πρότυπα» ολοήμερα σε όλη τη χώρα γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων της τους συλλόγους διδασκόντων αυτών των σχολείων, κάποιοι (λέγε με ΠΑΣΚ) το θεωρούσαν πταίσμα, μικροπροβλήματα ενός νέου ξεκινήματος.
Όμως η κίνηση αυτή, να αγνοήσει πλήρως του συλλόγους διδασκόντων των σχολείων στα οποία θα εφαρμόσει τα πειράματά της η υπουργός και η κυβέρνηση, ήταν ενδεικτική των προθέσεων και της λογικής κυβέρνησης και υπουργού: Οι εκπαιδευτικοί είναι απλοί εκτελεστές των αποφάσεων που άλλοι παίρνουν γι’ αυτούς, δεν τους ρωτάνε για τίποτε, δεν τους υπολογίζουν για τίποτε. Έτσι φτιάχνουν το «νέο σχολείο», όπου θα είναι «πρώτα ο μαθητής», υποτίθεται. Είναι όμως «πρώτα ο μαθητής», όταν με το έτσι θέλω, χωρίς να τον ρωτήσουν, χωρίς να ρωτήσουν τους γονείς, υποχρεώνουν όλα τα παιδιά, ακόμη και τα πρωτάκια να κάνουν μάθημα μέχρι τις 2 και να μαθαίνουν Αγγλικά, πριν καν μάθουν τα Ελληνικά; Και μπορεί να είναι «πρώτα ο μαθητής», χωρίς κατάλληλα κτίρια, χωρίς γυμναστήρια, βιβλιοθήκες, αίθουσες διδασκαλίας, χωρίς αυλές καν σε πολλά σχολεία, με μειωμένα τα χρήματα για τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων κατά 70%, χωρίς μαγειρεμένο υγιεινό φαγητό στο ολοήμερο, όπου τα παιδιά τρώνε πάνω στα θρανία; Μπορεί τελικά να είναι «πρώτα ο μαθητής» χωρίς να είναι ταυτόχρονα «πρώτα ο δάσκαλος και η Παιδεία», εκείνος ο δάσκαλος που του έκοψαν το μισθό και δεν τον ρωτάνε καν για τις «μεταρρυθμίσεις» τους;
Κι αλήθεια, μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε πραγματική μεταρρύθμιση χωρίς λαϊκή συμμετοχή, χωρίς την ενεργό συμμετοχή των άμεσα ενδιαφερόμενων; Η μεγάλη μεταρρύθμιση του ’63 – ’64 έγινε μετά τη μεγάλη απεργία των δασκάλων, ικανοποιώντας τα αιτήματά τους για αύξηση των δαπανών για την Παιδεία, καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας στα σχολεία, κατάργηση των διδάκτρων, αύξηση των μισθών των εκπαιδευτικών. Γι’ αυτό τώρα μπορούμε να μιλάμε μόνο για «μεταρρύθμιση» σε εισαγωγικά, όταν αναφερόμαστε στο «νέο σχολείο» της κυρίας Διαμαντοπούλου και της κυβέρνησης.
Ήδη από τις πρώτες μέρες εφαρμογής του «νέου σχολείου» στα 800 σχολεία άρχισαν να φαίνονται και τα παρατράγουδα αναφορικά με το ωράριο των δασκάλων. Στελέχη της ΠΑΣΚ πρωταγωνιστούν σε πιέσεις στους συναδέλφους των «πρότυπων» ολοήμερων σχολείων να «συμπληρώνουν» ωράριο 3-4 το απόγευμα, στο ολοήμερο, μετά το φαγητό των παιδιών!
Η δικαιολογία είναι το «περίσσευμα ωρών» που παρουσιάζεται σε ορισμένους δασκάλους των «πρότυπων» ολοήμερων σχολείων. Με την εισαγωγή νέων εκπαιδευτικών ειδικοτήτων στο πρόγραμμα, παρουσιάζονται 1-2 ώρες «περίσσευμα» σε ορισμένους δασκάλους. Οι ώρες αυτές κάλλιστα θα μπορούσαν να καλυφθούν με ενισχυτική διδασκαλία εντός του ωραρίου 8 – 2, χωρίς να γίνει λάστιχο το ωράριό τους και να αναγκάζονται να παραμένουν στο σχολείο από το πρωί ως τις 4.
Η όλη υπόθεση που προέκυψε με το ωράριο των συναδέλφων στα νέα ολοήμερα, είναι ενδεικτική των προθέσεων της κυβέρνησης να μετατραπεί το ωράριό μας σε ωράριο - λάστιχο, να παρατείνεται κατά βούληση της κυβέρνησης, όπως ήδη γίνεται απόπειρα με την παράταση του ωραρίου των νηπιαγωγών. Σημειώνουμε ότι ακόμη και σήμερα δεν έχουν οι νηπιαγωγοί κατοχυρωμένο ωράριο.
Στο «νέο σχολείο» της κυβέρνησης επελαύνουν οι παλιές, ελαστικές εργασιακές σχέσεις, με τα ωράρια – λάστιχο, τη μείωση των μισθών, τις περικοπές στις δαπάνες για τα λειτουργικά έξοδα του σχολείου, με τους ωρομίσθιους – αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου.
Απέναντι σε αυτές τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης πρέπει να κατοχυρώσουμε το ωράριό μας, να διεκδικήσουμε μείωση ωραρίου και εξίσωση με αυτό των συναδέλφων της Β/θμιας Εκπ/σης, να πούμε όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, αύξηση του μισθού μας και των δαπανών για τη Δημόσια Δωρεάν Παιδεία.

5-10-2010

Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ)