Στη μοίρα της αποφάσισε η κυβέρνηση να αφήσει την Προσχολική Εκπαίδευση στη χώρα μας. Παρά το ότι αναγκάστηκε μετά τη μεγάλη απεργία των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης πέρσι να καθιερώσει μονοετή υποχρεωτική προσχολική εκπαίδευση (οι εκπαιδευτικοί ζητάνε διετή), δε δείχνει καμία διάθεση για επίλυση του σοβαρού στεγαστικού προβλήματος των νηπιαγωγείων.
Έτσι, αντί να χτίσει δημόσια νηπιαγωγεία, προτιμά να τα αφήνει να στεγάζονται σε ενοικιαζόμενους χώρους (ακόμη και σε υπόγεια όπως στην οδό Ηρώων Πολυτεχνείου) ή μέχρι και σε κοντέινερ (!), όπως μπορεί κανείς να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι στην Κουντούρα (κι αυτό παρά το ότι υπάρχει έτοιμο κτίριο από την αρχή του χρόνου, δεν έχει όμως διαμορφωθεί ακόμη η αυλή….).
Πλήρης αδιαφορία επιδεικνύεται και για μια σειρά νηπιαγωγεία που πρέπει να μεταστεγαστούν από το χώρο που σήμερα νοικιάζουν (8ο και 25ο Χανίων, 1ο Χανίων, πιθανόν και 32ο και 36ο Χανίων κ.ο.κ..
Η αδιαφορία για την απαράδεκτη στεγαστική κατάσταση πολλών νηπιαγωγείων δεν είναι τυχαία,. Είναι συνέχεια μιας κυβερνητικής πολιτικής (στην οποία συμπλέουν και οι εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που δεν κάνουν κάτι για να λύσουν το πρόβλημα) που, αντί να χτίζει νηπιαγωγεία μιας και έγινε υποχρεωτική η φοίτηση σε νηπιαγωγείο, έδωσε απλά το δικαίωμα σε ιδιωτικούς και δημοτικούς παιδικούς σταθμούς να έχουν και τμήμα νηπιαγωγείου. Όλα για τους ιδιώτες λοιπόν;
Κι αυτός ο κατήφορος της υποβάθμισης της προσχολικής εκπαίδευσης από την κυβέρνηση δεν έχει τέλος. Τώρα, οι παιδικοί σταθμοί που φτιάχτηκαν με χρήματα του Γ’ και Δ’ ΚΠΣ, αναμένεται να μείνουν χωρίς ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Έτσι, η κυβέρνηση αναζητά «λύσεις» νεοφιλελεύθερης έμπνευσης από την «πρότυπη» υποτίθεται εκπαίδευση των ΗΠΑ και της Βρετανίας. Εξετάζουν, λέει , το ενδεχόμενο χορήγησης «κουπονιών», επιδόματος δηλαδή 2.000 ευρώ το χρόνο στις εργαζόμενες μητέρες και πιθανόν και σε άλλες «ευπαθείς» κατηγορίες του πληθυσμού (Βλ. Εφημερίδα «Κόσμος του Επενδυτή», 3-5-2008). Τα χρήματα αυτά θα μπορεί να τα χρησιμοποιεί η μητέρα για να πληρώνει τα δίδακτρα στον ιδιωτικό ή δημοτικό παιδικό σταθμό, τα οποία αναμένεται να εκτιναχθούν στα ύψη (φτάνοντας ακόμη και τα …400 ευρώ το μήνα!). Υπολογίζεται ότι αυτό το επίδομα δεν πρόκειται να αρκεί ούτε για τα μισά δίδακτρα.
Αλλά το πρόβλημα είναι η ίδια η λογική που προωθεί το μέτρο αυτό. Η εκπαίδευση των παιδιών, ακόμη κι αυτή η υποχρεωτική, αποτελεί πλέον αποκλειστική ευθύνη των γονέων, ενώ η συντεταγμένη πολιτεία, η κυβέρνηση νίπτει τας χείρας της κι εξασκείται στην πολιτική των επιδομάτων. Ακριβώς όπως έγινε και στην Ηλεία μετά τις πυρκαγιές, μοιράζονται επιδόματα («λεφτά σο χέρι») κι οι ευθύνες της κυβέρνησης πάνε περίπατο.
Όμως, όπως μας δείχνει και η τραγική ιστορία της αιμομιξίας στην Αυστρία, η εκπαίδευση των παιδιών δεν μπορεί να αφεθεί στις διαθέσεις του κάθε ιδιώτη και στην αποκλειστική ευθύνη της κάθε οικογένειας. Η εκπαίδευση του παιδιού αποτελεί ένα δικαίωμά του, το οποίο οφείλουμε να διασφαλίζουμε ως οργανωμένες κοινωνίες. Η οικογένεια αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα, τα παιδιά δεν είναι ιδιοκτησία κανενός και οι κοινωνίες που εμπνέονται από ανθρωπιστικές αξίες οφείλουν να παρεμβαίνουν μέσα από τη δημόσια εκπαίδευση για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των παιδιών, για τη διαμόρφωση ενεργών πολιτών που εμπνέονται από δημοκρατικές και ανθρωπιστικές ιδέες.
Κι αυτός ο μεγάλος στόχος κάθε πραγματικής δημοκρατίας δεν μπορεί να γίνει εφικτός με την απουσία του κράτους και των θεσμών κοινωνικής αλληλεγγύης. Ένας τέτοιος θεσμός κοινωνικής αλληλεγγύης είναι η δημόσια εκπαίδευση (και τα δημόσια νηπιαγωγεία). Κι αν δε θέλουμε μια κοινωνία ζούγκλα, οφείλουμε να καλλιεργήσουμε και να αναπτύξουμε τους θεσμούς κοινωνικής αλληλεγγύης.
Φώτης Ποντικάκης
Αιρετός εκπρόσωπος των εκπαιδευτικών στο Περιφερειακό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Χανίων
(Εκλεγμένος με το ψηφοδέλτιο της Ενωτικής Αγωνιστικής Κίνησης –ΕΑΚ)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου