Ποια είναι η ΕΑΚ
Η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ) είναι μια ανεξάρτητη, αυτόνομη συνδικαλιστική κίνηση στο χώρο του Συλλόγου Δασκάλων & Νηπιαγωγών Ν. Χανίων. Δεν είναι παρακλάδι κανενός κόμματος, αποτελεί συσπείρωση της βάσης, ανθρώπων που μπορεί να ψηφίζουν διάφορα κόμματα στις βουλευτικές εκλογές, που ιδεολογικά κινούνται στους χώρους της Αριστεράς και της Οικολογίας, αλλά και ανθρώπων που πιστεύουν ότι ο συνδικαλισμός πρέπει να είναι αυτόνομος κι όχι κομματικά κατευθυνόμενος, ότι η δύναμη είναι στη βάση, στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, στις συνελεύσεις.
Σαν μια τέτοια συσπείρωση ανθρώπων η ΕΑΚ, που δεν προέκυψε από καμμία συμφωνία κορυφής κομματικών εκπροσώπων ή Νομαρχιακών Επιτροπών κομμάτων, έχει πετύχει αρκετά πράγματα: Έσπασε την παντοκρατορία (αυτοδυναμία) της ΠΑΣΚ στο Διδασκαλικό Σύλλογο των Χανίων. Έχει καταφέρει να έχει 3 έδρες στο Δ.Σ. του Συλλόγου και την προεδρία του Συλλόγου από το τέλος του 1997 έως το 2003 και το 2005-2006. Από το 1998 η ΕΑΚ εκλέγει σταθερά τον έναν από τους δύο αιρετούς στο ΠΥΣΠΕ, σπάζοντας τον μηχανισμό εξυπηρετήσεων, ασυδοσίας και ρουσφετιών στον οποίο μέχρι τότε επιδίδονταν με αγαστή σύμπνοια ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ. Από το Νοέμβριο του 2006, η ΕΑΚ σε συνεργασία με τις άλλες Ανεξάρτητες Αγωνιστικές Κινήσεις της Κρήτης (πλην της ΕΣΑΚ που αρνήθηκε να συμμετάσχει) εξέλεξε τον πρώτο ανεξάρτητο αιρετό στο ΑΠΥΣΠΕ της Περιφέρειας Κρήτης, εκτοπίζοντας τη ΔΑΚΕ. Με την ΕΑΚ στην πρωτοπορία, ο Σύλλογος έδωσε όλες τις μεγάλες συνδικαλιστικές και κοινωνικές μάχες, ήταν από τους πρώτους που αντέδρασαν στην εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους κατά της Γιουγκοσλαβίας, του Αφγανιστάν και του Ιράκ, οργανώνοντας μαζί με άλλους φορείς το αντιπολεμικό κίνημα. Το 2000, με μαζική κινητοποίηση και συντονισμό μαζί με τους Συλλόγους Γονέων αποτρέψαμε τις συμπτύξεις και τους υποβιβασμούς σχολείων.
Παράλληλα, ο Σύλλογος με την ΕΑΚ στην προεδρία είχε σημαντική εκδοτική κι επιμορφωτική δραστηριότητα (μετατρέψαμε την εφημερίδα του Συλλόγου «Συνδικαλιστικά νέα» σε περιοδικό που εκδίδεται από Συντακτική Επιτροπή, επαναφέραμε τη δωρεάν έκδοση ημερολογίου – ατζέντας για τα μέλη του Συλλόγου εμπλουτίζοντάς την με σημαντικά ιστορικά αφιερώματα για την Παλιά Πόλη των Χανίων, το Ρήγα Φεραίο, τα 2500 χρόνια της πόλης των Χανίων, τη Βενετοκρατία στην Κρήτη, Ανθολόγιο μαντινάδας, Ένωση Κρήτης με υπόλοιπη Ελλάδα με παράλληλη έκδοση CD-ROM κλπ). Η ΕΑΚ πρότεινε κι οργάνωσε τη μεταφορά των γραφείων του Συλλόγου από την «καμαρούλα μια σταλιά 2Χ3» της οδού Μουσούρων σε νέο χώρο 155 τετραγωνικών στο Εμπορικό Κέντρο «Ερμής». Τα γραφεία αυτά εξοπλίστηκαν με φωτοτυπικό, νέο φαξ, κλιματιστικό, 2 υπολογιστές που συνδέθηκαν με το Διαδίκτυο. Επί προεδρίας ΕΑΚ οργανώθηκε η επικοινωνία του Συλλόγου με τα σχολεία μέσω του Διαδικτύου (με 90 περίπου σχολεία) και μέσω φαξ (60 σχολεία). Δημιουργήθηκε ηλεκτρονικό αρχείο του Συλλόγου, αίθουσα βιβλιοθήκης και αίθουσα συνεδριάσεων χωρητικότητας 60 ατόμων στα γραφεία του Συλλόγου.
Οι άλλες παρατάξεις
ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ διεκδικούν την ψήφο στο Σύλλογο, προσδοκώντας στη χρησιμοποίησή του ως εφαλτήριο για την προσωπική ανέλιξη στελεχών τους σε θέσεις εξουσίας, όταν το κόμμα τους γίνει εξουσία. Η ΠΑΣΚ συμμετέχει ενεργά στις απεργίες μόνο όταν το ΠΑΣΟΚ είναι στην αντιπολίτευση, ενώ η ΔΑΚΕ απουσίαζε παντελώς από τα απεργιακά κλιμάκια που έδωσαν τη μάχη για να κρατήσουμε στη μεγάλη απεργία. Κύρια ασχολία της ΔΑΚΕ αυτή την εποχή είναι το «μαγείρεμα» της επιλογής προϊσταμένων, σχολικών συμβούλων και διευθυντών, ρουσφέτια κι εξυπηρετήσεις, πού να τους μείνει καιρός για να ’ρχονται σε απεργιακά κλιμάκια, σε διαδηλώσεις και κινητοποιήσεις. ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ βλάπτουν σοβαρά το συνδικαλισμό: Πέτυχαν φέτος να είναι η πρώτη χρονιά που δεν κυκλοφόρησε το περιοδικό του Συλλόγου «Συνδικαλιστικά και Εκπαιδευτικά νέα» για τους συναδέλφους και οδήγησαν το Σύλλογο στα πρόθυρα της οικονομικής κατάρρευσης με την απόφαση που ψήφισαν ΠΑΣΚ – ΔΑΚΕ πέρσι τον Ιούνιο στη ΓΣ της ΔΟΕ για αύξηση της συνδρομής που αποδίδεται στη ΔΟΕ σε 30 ευρώ για κάθε μέλος έναντι 25 που ήταν. Οι της ΠΑΣΚ πάντως πρώτευσαν στα χορευτικά, τις φιέστες και την αυτοπροβολή.
Από την άλλη, η ΕΣΑΚ επιμένει στο μοναχικό της δρόμο, αρνείται σταθερά τη συμμετοχή της στο μέτωπο του αγώνα, οργανώνει ξεχωριστά συλλαλητήρια λειτουργώντας διασπαστικά στο κίνημα, ακριβώς όπως επιχείρησε να διασπάσει την κίνησή μας, την ΕΑΚ, το 2000 με την αποχώρηση στελέχους του ΚΚΕ που συμμετείχε ως τότε στην ΕΑΚ.
Στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια υπέρ της μονιμότητας και κατά των ελαστικών σχέσεων εργασίας
Η ΕΑΚ δεν είναι μόνο στα λόγια –όπως γίνεται όψιμα με άλλους- υπέρ των αναπληρωτών και ωρομισθίων συναδέλφων, ενάντια στην ελαστική εργασία και υπέρ της μονιμότητας. Η ΕΑΚ εξέλεξε για πρώτη φορά στην Ιστορία της ΔΟΕ αναπληρώτρια συνάδελφο αντιπρόσωπο στη ΓΣ της ΔΟΕ το 1995. Τότε η ΠΑΣΚ του Συλλόγου ζήτησε γνωμοδότηση του νομικού συμβούλου της ΔΟΕ εάν ήταν νόμιμη η συμμετοχή αναπληρωτών στα Συνέδρια της ΔΟΕ. Κι έτσι ανοίξαμε το δρόμο για την πλήρη συμμετοχή αναπληρωτών και την εγγραφή τους στου Διδασκαλικούς Συλλόγους. Το ίδιο κάναμε πρόπερσι με τους ωρομίσθιους συναδέλφους, εκλέγοντας με το ψηφοδέλτιο της ΕΑΚ μία από τις 2 πρώτες ωρομίσθιες συναδέλφους αντιπροσώπους σε ΓΣ της ΔΟΕ (η δεύτερη εκλέχτηκε στην Αττική με ψηφοδέλτιο των Συσπειρώσεων). Μέχρι την ημέρα έναρξης της ΓΣ της ΔΟΕ το προεδρείο της ΔΟΕ (ΠΑΣΚ) εκβίαζε το Σύλλογό μας απειλώντας μας ότι δεν θα αναγνωρίσει κανέναν αντιπρόσωπο του Συλλόγου μας και δεν θα μας αφήσει να συμμετάσχουμε στη ΓΣ της ΔΟΕ. Τελικά, με ψηφοφορία στην έναρξη της ΓΣ της ΔΟΕ το 2005 αναγνωρίστηκαν οι δυο πρώτοι ωρομίσθιοι συνάδελφοι αντιπρόσωποι στη ΔΟΕ, παρά την έντονη αντίδραση της ΔΑΚΕ. Έτσι, γι’ άλλη μια φορά η ΕΑΚ άνοιξε το δρόμο στη συνδικαλιστική οργάνωση και την προστασία των δικαιωμάτων των πλέον αδύναμων συναδέλφων, των ωρομισθίων αυτή τη φορά.
Μια ευρύτατη συναίνεση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ για τις αλλαγές στην Παιδεία
· Αναθεώρηση του άρθρου 16 «για την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων» και την ιδιωτικοποίηση της Παιδείας: την πρότεινε ο ίδιος ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου και αναδιπλώθηκε μόνο κάτω από την πίεση του φοιτητικού και εκπαιδευτικού κινήματος.
· Ιδιωτικοποιήσεις και χορηγοί στα σχολεία: Οι χορηγοί στα σχολεία έκαναν την πρώτη εμφάνισή τους επί διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ενώ επί προεδρίας ΠΑΣΚ στο Σύλλογό μας φέτος, οι χορηγοί μπήκαν μέχρι και στο ημερολόγιο του Συλλόγου (για να μην ξεχνιόμαστε τι πολιτική πρεσβεύει η ΠΑΣΚ και τι μας ετοιμάζουν εάν ξαναγίνουν κυβέρνηση…)
· Ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων: Οι ωρομίσθιοι χρησιμοποιήθηκαν στα σχολεία για πρώτη φορά επί διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ στα «ολοήμερα». Η ΝΔ αξιοποίησε δεόντως το νέο θεσμό των ωρομισθίων και τον επέκτεινε.
· Νέα βιβλία: Τα νέα βιβλία ανατέθηκαν σε συγγραφικές ομάδες επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Η κυβέρνηση της ΝΔ φρόντισε να τα εισαγάγει ταυτόχρονα σε όλες τις τάξεις, χωρίς προηγούμενη επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, χωρίς πειραματική εφαρμογή και χωρίς να υπολογίσει καθόλου τις απόψεις των εκπαιδευτικών για το περιεχόμενό τους, δημιουργώντας ένα πραγματικό αλαλούμ στα σχολεία, σε βάρος των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Σε ό,τι δε αφορά το περιεχόμενό τους, είδαμε κι εκεί τους χορηγούς, τη γκρίζα διαφήμιση, τους ιδιωτικούς εκδοτικούς οίκους αντί του ΟΕΔΒ, τις συνταγές μαγειρικής αντί της λογοτεχνίας, τη λογοκρισία και την προπαγάνδα από τα βιβλία της Ιστορίας (όπου όλως τυχαίως απαλείφθηκαν «ενοχλητικές» αναφορές στο ρόλο των Άγγλων και Αμερικανών στον ελληνικό εμφύλιο και στη χούντα του 1967, ξεχάστηκε ολόκληρη Οκτωβριανή Επανάσταση κι ο Ψυχρός Πόλεμος κ.ά) μέχρι το βιβλίο των Μαθηματικών (μαθητές και γονείς αναζητούν χορηγούς και τρόπους χρηματοδότησης του σχολείου τους, στην εκφώνηση ασκήσεων).
· Τροπολογία για τα νηπιαγωγεία: Μπορεί η κυβέρνηση της ΝΔ να πρότεινε τη δημιουργία νηπιαγωγείων σε δημοτικούς και ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς ανοίγοντας έτσι το δρόμο της ιδιωτικοποίησης των νηπιαγωγείων και της καταβολής διδάκτρων από τους γονείς, βρήκε όμως πρόθυμους υποστηρικτές και στην αξιωματική «αντιπολίτευση». Στις 11-3-2007, ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Άκης Τσοχατζόπουλος δήλωνε στη Θεσσαλονίκη ότι «η κυβέρνηση δεν πρέπει να έχει καμιά δουλειά με τα νηπιαγωγεία και τα δημοτικά που πρέπει να περάσουν στην αρμοδιότητα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης», ενώ ο Γ. Παπανδρέου συμπλήρωνε ότι «τα νηπιαγωγεία πρέπει να λειτουργούν και το καλοκαίρι» (εφημ. «Αγγελιαφόρος Θεσσαλονίκης, 8-3-2007)!
Η μεγάλη απεργία
Η συνδικαλιστική χρονιά που μας πέρασε σημαδεύτηκε από τη μεγάλη απεργία των 6 εβδομάδων κόντρα στην κυβέρνηση της ΝΔ, την κυβέρνηση των κουμπάρων και των γαλάζιων παιδιών, των υποκλοπών και των «δομημένων ομολόγων», της υποταγής σε ΗΠΑ και Ε.Ε, που συνέχισε την πολιτική του ΠΑΣΟΚ υπέρ του κεφαλαίου. Η κυβέρνηση τις μέρες εκείνες χάρισε 800 εκατομμύρια ευρώ ΦΜΑΠ στην ηγεσία της Εκκλησίας και 1 δις πρόσφατα στους δικαστικούς, ενώ δεν είχε πολύ λιγότερα χρήματα για να ικανοποιήσει έστω και επιμέρους τα αιτήματά μας.
Παρ’ όλα αυτά, με την απεργία μας δεν πετύχαμε μόνο την καθιέρωση ενός χρόνου υποχρεωτικού νηπιαγωγείου και τη μείωση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα. Πετύχαμε πάνω απ΄ όλα να αναδείξουμε την Παιδεία ως πρώτο θέμα συζήτησης. Μπλοκάραμε την επιχείρηση λάσπης κατά των εκπαιδευτικών που επιχείρησε η κυβέρνηση, η οποία βρέθηκε σε δεινή θέση, καθώς η ελληνική κοινωνία τάχτηκε στο πλευρό μας. Αναδείχθηκε η πλήρης αναξιοπιστία της κυβέρνησης που προεκλογικά υποσχόταν χορήγηση του υπολοίπου του επιδόματος των 176 ευρώ, αυξήσεις στους μισθούς μας, αύξηση των δαπανών για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ και μετεκλογικά φρόντισε για τη διαρκή μείωση των δαπανών για την Παιδεία και των μισθών μας, παραπέμποντας την καταβολή του επιδόματος των 103 ευρώ στο αόριστο μέλλον (σε δόσεις ως το 2010 και βλέπουμε…) και στέλνοντας τα ΜΑΤ να μας συνετίσουν με τα γκλομπ και τα χημικά. Διεκδικήσαμε μισθούς αξιοπρέπειας κι η κυβέρνηση δήλωσε ότι έχουμε δίκιο, αλλά δεν έχει χρήματα να ικανοποιήσει το αίτημά μας. Πώς όμως να έχει χρήματα για την Παιδεία και τους εργαζόμενους, όταν τρώνε τα χρήματα των ασφαλιστικών μας ταμείων παίζοντάς τα στο χρηματιστήριο ή δίνοντάς τα ως θαλασσοδάνεια σε διαπλεκόμενους μεγαλοεπιχειρηματίες (ακριβώς όπως έκαναν κι οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ); Κι έχουν μετά και το θράσος να μιλάνε για αύξηση των ασφαλιστικών μας εισφορών και μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό!
Το μεγάλο όμως κίνημά μας που εμπνεύσθηκε από το μεγάλο κίνημα των φοιτητών της προηγούμενης άνοιξης συνέβαλε στη νίκη του φοιτητικού και εκπαιδευτικού κινήματος που «πάγωσε» την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος που επιχείρησε η κυβέρνηση της ΝΔ. Παρά την ευρύτατη πολιτική συναίνεση (υποστήριξη από την αξιωματική αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ), ένα μεγαλειώδες φοιτητικό και εκπαιδευτικό κίνημα ξεδιπλώθηκε και μπλόκαρε την ιδιωτικοποίηση των Πανεπιστημίων που επιχειρούσε η κυβέρνηση, την εκχώρησή τους στους μεγαλοεπιχειρηματίες, τον έλεγχό τους από ιδιωτικά συμφέροντα κόντρα στην ελευθερία της έρευνας και της διδασκαλίας (εάν ιδιοκτήτης ενός ΑΕΙ είναι μια πετρελαϊκή εταιρεία, ποιος καθηγητής θα τολμούσε να μιλήσει για τις ευθύνες της εταιρείας – εργοδότη του στην καταστροφή της φύσης και την κλιματική αλλαγή;), την επιβολή διδάκτρων που θα έδιωχνε τους φτωχότερους φοιτητές εντείνοντας τις ταξικές διακρίσεις.
Το σταμάτημα της αναθεώρησης του άρθρου 16 δεν είναι μια μικρή επιτυχία. Όπως είναι επίσης πολύ σημαντικό ότι γυρίσαμε στα σχολεία με ψηλά το κεφάλι, ότι γελοιοποιήσαμε την «επιχείρηση αναπλήρωσης των μαθημάτων» που σχεδίασε η κυβέρνηση θέλοντας να μας στείλει να δουλεύουμε Χριστούγεννα και Πάσχα σε μια επιχείρηση αντεκδίκησης, ρεβανσισμού. Τα Χριστούγεννα βρέθηκαν μόλις …20 (είκοσι) εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης σε όλη την Ελλάδα που πήγαν για «αναπλήρωση». Το Πάσχα, παρά τις υποσχέσεις για καλή αμοιβή όσων θα αναπληρώσουν, γι’ άλλη μια φορά αγνοήθηκε το Υπουργείο από τους συναδέλφους, ενώ την αρχική «υποχρεωτική αναπλήρωση» γρήγορα αντικατέστησε η «εθελοντική» κάτω από το βάρος των εκατοντάδων αποφάσεων των Συλλόγων Διδασκόντων των σχολείων ότι δε δέχονται καμιά αναπλήρωση σε μέρες αργίας, και διακοπών, ούτε παράταση του σχολικού έτους.
Πρόκειται πραγματικά για μεγαλειώδεις στιγμές του κινήματος των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης της χώρας μας. Μέχρι τώρα, σημείο αναφοράς ήταν η μεγάλη απεργία του 1963-1964. Από δω και στο εξής όλοι θα μιλάνε για την απεργία του 2006.
Κι όλα αυτά έγιναν, με τον ελάχιστο συντονισμό εκπαιδευτικού και φοιτητικού κινήματος, με τις ανεξάρτητες και ριζοσπαστικές δυνάμεις στην πρωτοπορία. Γι’ αυτό, πρέπει να δείξουμε και με την ψήφο μας στην ΕΑΚ, ότι το κίνημα θα ξανά ’ρθει,
Θα ξανάρθουμε και θα ’μαστε όλοι μαζί αυτή την φορά, φοιτητές, εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας, της Δευτεροβάθμιας και Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, εργαζόμενοι!
ΨΗΦΟ ΣΤΗΝ ΕΑΚ!
· Μπορούμε να επιβραβεύσουμε αυτή τη συμπεριφορά της κυβέρνησης απέναντί μας ψηφίζοντας ΔΑΚΕ μετά απ’ όλα αυτά που ζήσαμε στη μεγάλη απεργία;
· Μπορούμε να ψηφίσουμε ΠΑΣΚ γνωρίζοντας ότι η «αγωνιστικότητά» της είναι ευκαιριακή, κι ότι μόλις γίνει το ΠΑΣΟΚ κυβέρνηση, θα χάσει τη φωνή της και θα ασχολείται με τα λάφυρα της εξουσίας και το μοίρασμα θέσεων προϊσταμένων και διευθυντών, ακριβώς όπως κάνει σήμερα η ΔΑΚΕ;
· Μπορούμε να ψηφίσουμε ΕΣΑΚ για να συνεχίσει το διασπαστικό της ρόλο, τα ξεχωριστά συλλαλητήρια;
ü Ψήφο στον ακηδεμόνευτο συνδικαλισμό, στη δημοκρατία των Γενικών Συνελεύσεων, ενάντια σε όλους αυτούς που θέλουν να αποφασίζουν πριν από μας για μας, για έναν εκπαιδευτικό που δεν υποτάσσεται στο ρουσφέτι και τους εκβιασμούς, για έναν εκπαδευτικό που αγωνίζεται να αλλάξει το σχολείο, τον κόσμο, τη ζωή του, ψήφο στην Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ)
Η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ) είναι μια ανεξάρτητη, αυτόνομη συνδικαλιστική κίνηση στο χώρο του Συλλόγου Δασκάλων & Νηπιαγωγών Ν. Χανίων. Δεν είναι παρακλάδι κανενός κόμματος, αποτελεί συσπείρωση της βάσης, ανθρώπων που μπορεί να ψηφίζουν διάφορα κόμματα στις βουλευτικές εκλογές, που ιδεολογικά κινούνται στους χώρους της Αριστεράς και της Οικολογίας, αλλά και ανθρώπων που πιστεύουν ότι ο συνδικαλισμός πρέπει να είναι αυτόνομος κι όχι κομματικά κατευθυνόμενος, ότι η δύναμη είναι στη βάση, στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, στις συνελεύσεις.
Σαν μια τέτοια συσπείρωση ανθρώπων η ΕΑΚ, που δεν προέκυψε από καμμία συμφωνία κορυφής κομματικών εκπροσώπων ή Νομαρχιακών Επιτροπών κομμάτων, έχει πετύχει αρκετά πράγματα: Έσπασε την παντοκρατορία (αυτοδυναμία) της ΠΑΣΚ στο Διδασκαλικό Σύλλογο των Χανίων. Έχει καταφέρει να έχει 3 έδρες στο Δ.Σ. του Συλλόγου και την προεδρία του Συλλόγου από το τέλος του 1997 έως το 2003 και το 2005-2006. Από το 1998 η ΕΑΚ εκλέγει σταθερά τον έναν από τους δύο αιρετούς στο ΠΥΣΠΕ, σπάζοντας τον μηχανισμό εξυπηρετήσεων, ασυδοσίας και ρουσφετιών στον οποίο μέχρι τότε επιδίδονταν με αγαστή σύμπνοια ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ. Από το Νοέμβριο του 2006, η ΕΑΚ σε συνεργασία με τις άλλες Ανεξάρτητες Αγωνιστικές Κινήσεις της Κρήτης (πλην της ΕΣΑΚ που αρνήθηκε να συμμετάσχει) εξέλεξε τον πρώτο ανεξάρτητο αιρετό στο ΑΠΥΣΠΕ της Περιφέρειας Κρήτης, εκτοπίζοντας τη ΔΑΚΕ. Με την ΕΑΚ στην πρωτοπορία, ο Σύλλογος έδωσε όλες τις μεγάλες συνδικαλιστικές και κοινωνικές μάχες, ήταν από τους πρώτους που αντέδρασαν στην εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους κατά της Γιουγκοσλαβίας, του Αφγανιστάν και του Ιράκ, οργανώνοντας μαζί με άλλους φορείς το αντιπολεμικό κίνημα. Το 2000, με μαζική κινητοποίηση και συντονισμό μαζί με τους Συλλόγους Γονέων αποτρέψαμε τις συμπτύξεις και τους υποβιβασμούς σχολείων.
Παράλληλα, ο Σύλλογος με την ΕΑΚ στην προεδρία είχε σημαντική εκδοτική κι επιμορφωτική δραστηριότητα (μετατρέψαμε την εφημερίδα του Συλλόγου «Συνδικαλιστικά νέα» σε περιοδικό που εκδίδεται από Συντακτική Επιτροπή, επαναφέραμε τη δωρεάν έκδοση ημερολογίου – ατζέντας για τα μέλη του Συλλόγου εμπλουτίζοντάς την με σημαντικά ιστορικά αφιερώματα για την Παλιά Πόλη των Χανίων, το Ρήγα Φεραίο, τα 2500 χρόνια της πόλης των Χανίων, τη Βενετοκρατία στην Κρήτη, Ανθολόγιο μαντινάδας, Ένωση Κρήτης με υπόλοιπη Ελλάδα με παράλληλη έκδοση CD-ROM κλπ). Η ΕΑΚ πρότεινε κι οργάνωσε τη μεταφορά των γραφείων του Συλλόγου από την «καμαρούλα μια σταλιά 2Χ3» της οδού Μουσούρων σε νέο χώρο 155 τετραγωνικών στο Εμπορικό Κέντρο «Ερμής». Τα γραφεία αυτά εξοπλίστηκαν με φωτοτυπικό, νέο φαξ, κλιματιστικό, 2 υπολογιστές που συνδέθηκαν με το Διαδίκτυο. Επί προεδρίας ΕΑΚ οργανώθηκε η επικοινωνία του Συλλόγου με τα σχολεία μέσω του Διαδικτύου (με 90 περίπου σχολεία) και μέσω φαξ (60 σχολεία). Δημιουργήθηκε ηλεκτρονικό αρχείο του Συλλόγου, αίθουσα βιβλιοθήκης και αίθουσα συνεδριάσεων χωρητικότητας 60 ατόμων στα γραφεία του Συλλόγου.
Οι άλλες παρατάξεις
ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ διεκδικούν την ψήφο στο Σύλλογο, προσδοκώντας στη χρησιμοποίησή του ως εφαλτήριο για την προσωπική ανέλιξη στελεχών τους σε θέσεις εξουσίας, όταν το κόμμα τους γίνει εξουσία. Η ΠΑΣΚ συμμετέχει ενεργά στις απεργίες μόνο όταν το ΠΑΣΟΚ είναι στην αντιπολίτευση, ενώ η ΔΑΚΕ απουσίαζε παντελώς από τα απεργιακά κλιμάκια που έδωσαν τη μάχη για να κρατήσουμε στη μεγάλη απεργία. Κύρια ασχολία της ΔΑΚΕ αυτή την εποχή είναι το «μαγείρεμα» της επιλογής προϊσταμένων, σχολικών συμβούλων και διευθυντών, ρουσφέτια κι εξυπηρετήσεις, πού να τους μείνει καιρός για να ’ρχονται σε απεργιακά κλιμάκια, σε διαδηλώσεις και κινητοποιήσεις. ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ βλάπτουν σοβαρά το συνδικαλισμό: Πέτυχαν φέτος να είναι η πρώτη χρονιά που δεν κυκλοφόρησε το περιοδικό του Συλλόγου «Συνδικαλιστικά και Εκπαιδευτικά νέα» για τους συναδέλφους και οδήγησαν το Σύλλογο στα πρόθυρα της οικονομικής κατάρρευσης με την απόφαση που ψήφισαν ΠΑΣΚ – ΔΑΚΕ πέρσι τον Ιούνιο στη ΓΣ της ΔΟΕ για αύξηση της συνδρομής που αποδίδεται στη ΔΟΕ σε 30 ευρώ για κάθε μέλος έναντι 25 που ήταν. Οι της ΠΑΣΚ πάντως πρώτευσαν στα χορευτικά, τις φιέστες και την αυτοπροβολή.
Από την άλλη, η ΕΣΑΚ επιμένει στο μοναχικό της δρόμο, αρνείται σταθερά τη συμμετοχή της στο μέτωπο του αγώνα, οργανώνει ξεχωριστά συλλαλητήρια λειτουργώντας διασπαστικά στο κίνημα, ακριβώς όπως επιχείρησε να διασπάσει την κίνησή μας, την ΕΑΚ, το 2000 με την αποχώρηση στελέχους του ΚΚΕ που συμμετείχε ως τότε στην ΕΑΚ.
Στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια υπέρ της μονιμότητας και κατά των ελαστικών σχέσεων εργασίας
Η ΕΑΚ δεν είναι μόνο στα λόγια –όπως γίνεται όψιμα με άλλους- υπέρ των αναπληρωτών και ωρομισθίων συναδέλφων, ενάντια στην ελαστική εργασία και υπέρ της μονιμότητας. Η ΕΑΚ εξέλεξε για πρώτη φορά στην Ιστορία της ΔΟΕ αναπληρώτρια συνάδελφο αντιπρόσωπο στη ΓΣ της ΔΟΕ το 1995. Τότε η ΠΑΣΚ του Συλλόγου ζήτησε γνωμοδότηση του νομικού συμβούλου της ΔΟΕ εάν ήταν νόμιμη η συμμετοχή αναπληρωτών στα Συνέδρια της ΔΟΕ. Κι έτσι ανοίξαμε το δρόμο για την πλήρη συμμετοχή αναπληρωτών και την εγγραφή τους στου Διδασκαλικούς Συλλόγους. Το ίδιο κάναμε πρόπερσι με τους ωρομίσθιους συναδέλφους, εκλέγοντας με το ψηφοδέλτιο της ΕΑΚ μία από τις 2 πρώτες ωρομίσθιες συναδέλφους αντιπροσώπους σε ΓΣ της ΔΟΕ (η δεύτερη εκλέχτηκε στην Αττική με ψηφοδέλτιο των Συσπειρώσεων). Μέχρι την ημέρα έναρξης της ΓΣ της ΔΟΕ το προεδρείο της ΔΟΕ (ΠΑΣΚ) εκβίαζε το Σύλλογό μας απειλώντας μας ότι δεν θα αναγνωρίσει κανέναν αντιπρόσωπο του Συλλόγου μας και δεν θα μας αφήσει να συμμετάσχουμε στη ΓΣ της ΔΟΕ. Τελικά, με ψηφοφορία στην έναρξη της ΓΣ της ΔΟΕ το 2005 αναγνωρίστηκαν οι δυο πρώτοι ωρομίσθιοι συνάδελφοι αντιπρόσωποι στη ΔΟΕ, παρά την έντονη αντίδραση της ΔΑΚΕ. Έτσι, γι’ άλλη μια φορά η ΕΑΚ άνοιξε το δρόμο στη συνδικαλιστική οργάνωση και την προστασία των δικαιωμάτων των πλέον αδύναμων συναδέλφων, των ωρομισθίων αυτή τη φορά.
Μια ευρύτατη συναίνεση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ για τις αλλαγές στην Παιδεία
· Αναθεώρηση του άρθρου 16 «για την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων» και την ιδιωτικοποίηση της Παιδείας: την πρότεινε ο ίδιος ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου και αναδιπλώθηκε μόνο κάτω από την πίεση του φοιτητικού και εκπαιδευτικού κινήματος.
· Ιδιωτικοποιήσεις και χορηγοί στα σχολεία: Οι χορηγοί στα σχολεία έκαναν την πρώτη εμφάνισή τους επί διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ενώ επί προεδρίας ΠΑΣΚ στο Σύλλογό μας φέτος, οι χορηγοί μπήκαν μέχρι και στο ημερολόγιο του Συλλόγου (για να μην ξεχνιόμαστε τι πολιτική πρεσβεύει η ΠΑΣΚ και τι μας ετοιμάζουν εάν ξαναγίνουν κυβέρνηση…)
· Ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων: Οι ωρομίσθιοι χρησιμοποιήθηκαν στα σχολεία για πρώτη φορά επί διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ στα «ολοήμερα». Η ΝΔ αξιοποίησε δεόντως το νέο θεσμό των ωρομισθίων και τον επέκτεινε.
· Νέα βιβλία: Τα νέα βιβλία ανατέθηκαν σε συγγραφικές ομάδες επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Η κυβέρνηση της ΝΔ φρόντισε να τα εισαγάγει ταυτόχρονα σε όλες τις τάξεις, χωρίς προηγούμενη επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, χωρίς πειραματική εφαρμογή και χωρίς να υπολογίσει καθόλου τις απόψεις των εκπαιδευτικών για το περιεχόμενό τους, δημιουργώντας ένα πραγματικό αλαλούμ στα σχολεία, σε βάρος των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Σε ό,τι δε αφορά το περιεχόμενό τους, είδαμε κι εκεί τους χορηγούς, τη γκρίζα διαφήμιση, τους ιδιωτικούς εκδοτικούς οίκους αντί του ΟΕΔΒ, τις συνταγές μαγειρικής αντί της λογοτεχνίας, τη λογοκρισία και την προπαγάνδα από τα βιβλία της Ιστορίας (όπου όλως τυχαίως απαλείφθηκαν «ενοχλητικές» αναφορές στο ρόλο των Άγγλων και Αμερικανών στον ελληνικό εμφύλιο και στη χούντα του 1967, ξεχάστηκε ολόκληρη Οκτωβριανή Επανάσταση κι ο Ψυχρός Πόλεμος κ.ά) μέχρι το βιβλίο των Μαθηματικών (μαθητές και γονείς αναζητούν χορηγούς και τρόπους χρηματοδότησης του σχολείου τους, στην εκφώνηση ασκήσεων).
· Τροπολογία για τα νηπιαγωγεία: Μπορεί η κυβέρνηση της ΝΔ να πρότεινε τη δημιουργία νηπιαγωγείων σε δημοτικούς και ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς ανοίγοντας έτσι το δρόμο της ιδιωτικοποίησης των νηπιαγωγείων και της καταβολής διδάκτρων από τους γονείς, βρήκε όμως πρόθυμους υποστηρικτές και στην αξιωματική «αντιπολίτευση». Στις 11-3-2007, ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Άκης Τσοχατζόπουλος δήλωνε στη Θεσσαλονίκη ότι «η κυβέρνηση δεν πρέπει να έχει καμιά δουλειά με τα νηπιαγωγεία και τα δημοτικά που πρέπει να περάσουν στην αρμοδιότητα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης», ενώ ο Γ. Παπανδρέου συμπλήρωνε ότι «τα νηπιαγωγεία πρέπει να λειτουργούν και το καλοκαίρι» (εφημ. «Αγγελιαφόρος Θεσσαλονίκης, 8-3-2007)!
Η μεγάλη απεργία
Η συνδικαλιστική χρονιά που μας πέρασε σημαδεύτηκε από τη μεγάλη απεργία των 6 εβδομάδων κόντρα στην κυβέρνηση της ΝΔ, την κυβέρνηση των κουμπάρων και των γαλάζιων παιδιών, των υποκλοπών και των «δομημένων ομολόγων», της υποταγής σε ΗΠΑ και Ε.Ε, που συνέχισε την πολιτική του ΠΑΣΟΚ υπέρ του κεφαλαίου. Η κυβέρνηση τις μέρες εκείνες χάρισε 800 εκατομμύρια ευρώ ΦΜΑΠ στην ηγεσία της Εκκλησίας και 1 δις πρόσφατα στους δικαστικούς, ενώ δεν είχε πολύ λιγότερα χρήματα για να ικανοποιήσει έστω και επιμέρους τα αιτήματά μας.
Παρ’ όλα αυτά, με την απεργία μας δεν πετύχαμε μόνο την καθιέρωση ενός χρόνου υποχρεωτικού νηπιαγωγείου και τη μείωση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα. Πετύχαμε πάνω απ΄ όλα να αναδείξουμε την Παιδεία ως πρώτο θέμα συζήτησης. Μπλοκάραμε την επιχείρηση λάσπης κατά των εκπαιδευτικών που επιχείρησε η κυβέρνηση, η οποία βρέθηκε σε δεινή θέση, καθώς η ελληνική κοινωνία τάχτηκε στο πλευρό μας. Αναδείχθηκε η πλήρης αναξιοπιστία της κυβέρνησης που προεκλογικά υποσχόταν χορήγηση του υπολοίπου του επιδόματος των 176 ευρώ, αυξήσεις στους μισθούς μας, αύξηση των δαπανών για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ και μετεκλογικά φρόντισε για τη διαρκή μείωση των δαπανών για την Παιδεία και των μισθών μας, παραπέμποντας την καταβολή του επιδόματος των 103 ευρώ στο αόριστο μέλλον (σε δόσεις ως το 2010 και βλέπουμε…) και στέλνοντας τα ΜΑΤ να μας συνετίσουν με τα γκλομπ και τα χημικά. Διεκδικήσαμε μισθούς αξιοπρέπειας κι η κυβέρνηση δήλωσε ότι έχουμε δίκιο, αλλά δεν έχει χρήματα να ικανοποιήσει το αίτημά μας. Πώς όμως να έχει χρήματα για την Παιδεία και τους εργαζόμενους, όταν τρώνε τα χρήματα των ασφαλιστικών μας ταμείων παίζοντάς τα στο χρηματιστήριο ή δίνοντάς τα ως θαλασσοδάνεια σε διαπλεκόμενους μεγαλοεπιχειρηματίες (ακριβώς όπως έκαναν κι οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ); Κι έχουν μετά και το θράσος να μιλάνε για αύξηση των ασφαλιστικών μας εισφορών και μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό!
Το μεγάλο όμως κίνημά μας που εμπνεύσθηκε από το μεγάλο κίνημα των φοιτητών της προηγούμενης άνοιξης συνέβαλε στη νίκη του φοιτητικού και εκπαιδευτικού κινήματος που «πάγωσε» την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος που επιχείρησε η κυβέρνηση της ΝΔ. Παρά την ευρύτατη πολιτική συναίνεση (υποστήριξη από την αξιωματική αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ), ένα μεγαλειώδες φοιτητικό και εκπαιδευτικό κίνημα ξεδιπλώθηκε και μπλόκαρε την ιδιωτικοποίηση των Πανεπιστημίων που επιχειρούσε η κυβέρνηση, την εκχώρησή τους στους μεγαλοεπιχειρηματίες, τον έλεγχό τους από ιδιωτικά συμφέροντα κόντρα στην ελευθερία της έρευνας και της διδασκαλίας (εάν ιδιοκτήτης ενός ΑΕΙ είναι μια πετρελαϊκή εταιρεία, ποιος καθηγητής θα τολμούσε να μιλήσει για τις ευθύνες της εταιρείας – εργοδότη του στην καταστροφή της φύσης και την κλιματική αλλαγή;), την επιβολή διδάκτρων που θα έδιωχνε τους φτωχότερους φοιτητές εντείνοντας τις ταξικές διακρίσεις.
Το σταμάτημα της αναθεώρησης του άρθρου 16 δεν είναι μια μικρή επιτυχία. Όπως είναι επίσης πολύ σημαντικό ότι γυρίσαμε στα σχολεία με ψηλά το κεφάλι, ότι γελοιοποιήσαμε την «επιχείρηση αναπλήρωσης των μαθημάτων» που σχεδίασε η κυβέρνηση θέλοντας να μας στείλει να δουλεύουμε Χριστούγεννα και Πάσχα σε μια επιχείρηση αντεκδίκησης, ρεβανσισμού. Τα Χριστούγεννα βρέθηκαν μόλις …20 (είκοσι) εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης σε όλη την Ελλάδα που πήγαν για «αναπλήρωση». Το Πάσχα, παρά τις υποσχέσεις για καλή αμοιβή όσων θα αναπληρώσουν, γι’ άλλη μια φορά αγνοήθηκε το Υπουργείο από τους συναδέλφους, ενώ την αρχική «υποχρεωτική αναπλήρωση» γρήγορα αντικατέστησε η «εθελοντική» κάτω από το βάρος των εκατοντάδων αποφάσεων των Συλλόγων Διδασκόντων των σχολείων ότι δε δέχονται καμιά αναπλήρωση σε μέρες αργίας, και διακοπών, ούτε παράταση του σχολικού έτους.
Πρόκειται πραγματικά για μεγαλειώδεις στιγμές του κινήματος των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης της χώρας μας. Μέχρι τώρα, σημείο αναφοράς ήταν η μεγάλη απεργία του 1963-1964. Από δω και στο εξής όλοι θα μιλάνε για την απεργία του 2006.
Κι όλα αυτά έγιναν, με τον ελάχιστο συντονισμό εκπαιδευτικού και φοιτητικού κινήματος, με τις ανεξάρτητες και ριζοσπαστικές δυνάμεις στην πρωτοπορία. Γι’ αυτό, πρέπει να δείξουμε και με την ψήφο μας στην ΕΑΚ, ότι το κίνημα θα ξανά ’ρθει,
Θα ξανάρθουμε και θα ’μαστε όλοι μαζί αυτή την φορά, φοιτητές, εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας, της Δευτεροβάθμιας και Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, εργαζόμενοι!
ΨΗΦΟ ΣΤΗΝ ΕΑΚ!
· Μπορούμε να επιβραβεύσουμε αυτή τη συμπεριφορά της κυβέρνησης απέναντί μας ψηφίζοντας ΔΑΚΕ μετά απ’ όλα αυτά που ζήσαμε στη μεγάλη απεργία;
· Μπορούμε να ψηφίσουμε ΠΑΣΚ γνωρίζοντας ότι η «αγωνιστικότητά» της είναι ευκαιριακή, κι ότι μόλις γίνει το ΠΑΣΟΚ κυβέρνηση, θα χάσει τη φωνή της και θα ασχολείται με τα λάφυρα της εξουσίας και το μοίρασμα θέσεων προϊσταμένων και διευθυντών, ακριβώς όπως κάνει σήμερα η ΔΑΚΕ;
· Μπορούμε να ψηφίσουμε ΕΣΑΚ για να συνεχίσει το διασπαστικό της ρόλο, τα ξεχωριστά συλλαλητήρια;
ü Ψήφο στον ακηδεμόνευτο συνδικαλισμό, στη δημοκρατία των Γενικών Συνελεύσεων, ενάντια σε όλους αυτούς που θέλουν να αποφασίζουν πριν από μας για μας, για έναν εκπαιδευτικό που δεν υποτάσσεται στο ρουσφέτι και τους εκβιασμούς, για έναν εκπαδευτικό που αγωνίζεται να αλλάξει το σχολείο, τον κόσμο, τη ζωή του, ψήφο στην Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου