Οι κρίσεις των διευθυντών

Είχαμε από παλιά επισημάνει ως Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση αλλά και ως Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Ν. Χανίων ότι η διαδικασία της κρίσης των διευθυντών είναι διάτρητη, εφ’ όσον περιλαμβάνει την καθαρά υποκειμενική διαδικασία της συνέντευξης δίνοντας στον υποψήφιο έως και 20 μόρια επιπλέον, όταν οι περισσότεροι συγκέντρωναν 20-27 μόρια από τα μετρήσιμα κριτήρια..
Δυστυχώς, ο καθοριστικός ρόλος της συνέντευξης που καθιερώθηκε επί ΠΑΣΟΚ στο πλάι των μετρήσιμων κριτηρίων (πτυχία, επιμόρφωση, προϋπηρεσία, διοικητική εμπειρία κλπ), έγινε ακόμη πιο καθοριστικός με τη νέα νομοθεσία που εισήγαγε η κυβέρνηση της ΝΔ, σε μια προσπάθεια προώθησης των «δικών» της παιδιών. Βέβαια, αυτό δε σημαίνει σε καμμία περίπτωση ότι το σύνολο αυτών που θα γίνουν τώρα διευθυντές είναι προσκείμενοι στη ΝΔ, τουναντίον μάλιστα.
Από την άλλη μεριά, η νέα νομοθεσία περιόρισε μέχρις εκμηδενισμού τη διοικητική εμπειρία, έτσι ώστε να βγουν εύκολα από τη μέση οι παλιοί διευθυντές που είχαν επιλεγεί επί ΠΑΣΟΚ: Είναι χαρακτηριστικό ότι διευθυντής με είκοσι (20) χρόνια διοικητικής εμπειρίας (σε θέση διευθυντή ή υποδιευθυντή) και διευθυντής με δύο (2) μόλις χρόνια σε τέτοια θέση παίρνουν ακριβώς τα ίδια μόρια (1)στα μετρήσιμα κριτήρια! Η διοικητική εμπειρία στη θέση του διευθυντή αποτιμάται με τη νομοθεσία αυτή σε 0,5 μόριο για κάθε χρονιά που άσκησε κάποιος καθήκοντα διευθυντή και με ανώτατο όριο το …ένα (1)! Επιπλέον, με 18 χρόνια προϋπηρεσίας, όλοι οι υποψήφιοι παίρνουν το ανώτατο όριο των 20 μορίων (εκπαιδευτική υπηρεσία και διδακτική εμπειρία). Περαιτέρω προϋπηρεσία τους δε λαμβάνεται υπόψη.
Με ένα τέτοιο νομικό πλαίσιο λοιπόν, ήταν παραπάνω από βέβαιο ότι θα είχαμε παρατράγουδα. Με βάση τα μετρήσιμα που όριζε η νέα νομοθεσία, η συντριπτική πλειοψηφία των υποψηφίων συγκέντρωσε από 20-27 μόρια. Η συνέντευξη μπορεί να δώσει επιπλέον 20 μόρια, οπότε καταλαβαίνει κανείς πόσο καθοριστικός είναι ο ρόλος της.
Μπροστά σε αυτή τη διαγραφόμενη κατάσταση, οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι των εκπαιδευτικών (οι δυο αιρετοί στο ΠΥΣΠΕ), μετά από αλλεπάλληλες συσκέψεις στο Σύλλογο με το ΔΣ, με παλιούς αιρετούς κλπ, σε ανοιχτές συνεδριάσεις καταλήξαμε ότι η αποχή των αιρετών από τη διαδικασία θα έλυνε εντελώς τα χέρια της Διοίκησης, της πλειοψηφίας των 3 μελών του ΠΥΣΠΕ που διορίζονται από την κυβέρνηση. Η συμμετοχή η δική μας έπρεπε να έχει ως πρώτο κριτήριο βαθμολόγησης την κοινωνική προσφορά του υποψηφίου, τη συμμετοχή του στους κοινωνικούς αγώνες, την κοινωνική και πολιτιστική ζωή του τόπου. Επίσης, έπρεπε να πριμοδοτήσουμε τους παλιούς διευθυντές, σε μια προσπάθεια αποκατάστασης της αδικίας που δημιουργεί σε αυτούς η νέα νομοθεσία. Από την άλλη όμως, δεν θα ήταν σωστό να δοθεί χαμηλή βαθμολογία σε όλους τους νέους υποψήφιους ασχέτως προσόντων και κοινωνικής προσφοράς και δράσης.
Σε σύνολο 96 υποψηφίων, η βαθμολογία των αιρετών (εκπροσώπων του Συλλόγου που συμμετείχαν εκλεγμένοι από το ψηφοδέλτιο της ΕΑΚ ως κανονικός και αναπληρωματικός) ήταν υψηλότερη από το Μέσο Όρο της βαθμολογίας του ΠΥΣΠΕ στις 80 περιπτώσεις. Στην περίπτωση του διευθυντή των Τσικαλαριών (τον οποίος γνωρίζει ότι τον τιμούμε) οι δυο αιρετοί έβαλαν 19,8 και 19, όταν ο μέσος όρος της συνέντευξής του είναι 15, 96. Άρα, καταλαβαίνει ο καθένας πώς προέκυψε μέσος όρος 15,96.
Υπήρξαν και άλλες χαρακτηριστικές περιπτώσεις διευθυντών με προσφορά και χρόνια υπηρεσίας που αδικούνται κατάφωρα από τη βαθμολογία της διοίκησης, όπως για παράδειγμα ο Σταύρος Ζώης, διευθυντής του 19ου Δημοτικού, ο Γιώργος Πιτσιτάκης, διευθυντής του 14ου Δημοτικού. Πρόκειται για συναδέλφους με πλούσια συνδικαλιστική δράση, με αγώνες για να λειτουργήσει σωστά το σχολείο τους, με συμμετοχή στα κοινά και στην πολιτιστική ζωή. Ο Γιώργος Πιτσιτάκης ήταν επί χρόνια υπεύθυνος έκδοσης του περιοδικού «Χανιωτάκια» που εκδίδει ο Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Ν. Χανίων σε 5.500 αντίτυπα για τα παιδιά των Χανίων αλλά και του περιοδικού «Συνδικαλιστικά και εκπαιδευτικά νέα» που ο εκδίδει ο Σύλλογος για τους εκπαιδευτικούς. Το σχολείο του διακρίνεται για τη συμμετοχή του σε καινοτόμα προγράμματα Περιβαλλοντικής Αγωγής, Πολιτιστικών Θεμάτων και Αγωγής Υγείας. Τόσο ο Σ. Ζώης όσο και ο Γ. Πιτσιτάκης ασχολούνται ενεργά με θέματα τοπικής ιστορίας κι έχουν επανειλημμένα βοηθήσει σε σχετικές εκδόσεις (ημερολόγια) και εκδηλώσεις του Συλλόγου. Αυτά όλα όμως προφανώς και δεν εκτιμώνται από την πλευρά της τοπικής διοίκησης της εκπαίδευσης.
Αλλά δεν πρόκειται για ενδημικό πρόβλημα των Χανίων. Στο γειτονικό μας Ρέθυμνο, ο αριστερός πρόεδρος του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών (μέχρι τον Ιούνιο που μας πέρασε) βαθμολογήθηκε με 16 από δύο εκ των προϊσταμένων, και παρότι εν ενεργεία διευθυντής μένει τώρα εκτός. Εκτός μένει και ο αριστερός εκλεγμένος εκπρόσωπος των εκπαιδευτικών στο ΑΠΥΣΠΕ Κρήτης (περιφερειακό υπηρεσιακό συμβούλιο), που είναι επίσης εν ενεργεία διευθυντής. Καταγγελίες υπάρχουν και σε άλλες περιοχές της Κρήτης ακόμη και για έξωθεν παρεμβάσεις υπέρ υποψηφίων.
Δυστυχώς, αποδεικνύεται γι’ άλλη μια φορά ότι κυριαρχεί η λογική ότι το κράτος είναι λάφυρο του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος. Όπως είχαμε γράψει και παλιότερα, δεν είναι δυνατόν κάθε φορά που αλλάζει η κυβέρνηση, να αλλάζουν και χιλιάδες διευθυντικά στελέχη στο δημόσιο τομέα, με στόχο να προωθηθούν τα «δικά μας παιδιά». Αυτή η κατάσταση λειτουργεί παραλυτικά για το κράτος. Τα σχολεία, με όλες αυτές τις διαδικασίες εν μέσω σχολικής χρονιάς είναι άγνωστο εάν θα έχουν οριστικό πρόγραμμα μαθημάτων πριν τα Χριστούγεννα. Οι αλλαγές των διευθυντών τώρα θα συνοδευτούν από πολλές αναγκαστικές μετακινήσεις άλλων εκπαιδευτικών, καθώς όσοι δεν γίνονται τώρα διευθυντές επιστρέφουν στην οργανική τους θέση, από όπου κατά συνέπεια θα φύγει ο εκπαιδευτικός που πήγε τελευταίος στο σχολείο αυτό. Ο εκπαιδευτικός αυτός θα πάει σε ένα άλλο σχολείο, θα πάρει μια άλλη τάξη κ.ο.κ. Δηλαδή πρόκειται για μια τρομακτική αναστάτωση στα σχολεία, η οποία προκλήθηκε απλά και μόνο επειδή η συνδικαλιστική παράταξη της ΔΑΚΕ πίεζε το Υπουργείο να γίνουν εδώ και τώρα οι κρίσεις των διευθυντών.
Για όλη αυτή την κατάσταση, αποκλειστική ευθύνη φέρει η κυβέρνηση που επέλεξε να κάνει αυτές τις διαδικασίες τώρα. Αλλά φέρουν σοβαρές ευθύνες όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν μεταπολιτευτικά για την κομματικοποίηση του δημόσιου τομέα. Έφτασε η ώρα να απεξαρτηθεί το κράτος από τον ασφυκτικό κομματικό εναγκαλισμό. Σε ό,τι αφορά τους διευθυντές μια είναι, πιστεύουμε, η λύση. Η εκλογή του διευθυντή του σχολείου από τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν στο σχολείο κάθε χρονιά. Να τελειώνει η ιστορία με τα μετρήσιμα κριτήρια που τα ορίζει η κάθε κυβέρνηση όπως τη βολεύουν και για να είναι και σίγουρη κοτσάρει και μια συνέντευξη.
Στη δημοκρατία δεν ταιριάζουν οι διορισμοί. Στη δημοκρατία αρμόζει η εκλογή σε κάθε θέση πολιτικής ευθύνης με ψηφοφορία από τους άμεσα ενδιαφερόμενους, που στην περίπτωση των δημοτικών σχολείων δεν είναι άλλοι από τους εκπαιδευτικούς του σχολείου.
Φώτης Ποντικάκης
Αιρετός εκπρόσωπος των εκπαιδευτικών στο ΠΥΣΠΕ Χανίων
Εκλεγμένος με το ψηφοδέλτιο της Ενωτικής Αγωνιστικής Κίνησης (ΕΑΚ)